Novel & Cerita Philippine Poetry

Slang na sabi ni Phil sa dulo ng magtagalog siya. Nanlaki naman ang mata ni Zoey at napaturo dito. “Pinahirapan mo pa kami mag Espanyol!” Natawa si Phil dahil sa sinabi ni Zoey at napailing lang dito. “About what you are saying Zoey, okay I will agree. Since alam ko na you need time,”

anito sa kanya. Malakas ang tahip ng dibdib na sinunod ni Clarissa ang gustong mangyari ni Lucas. At iyon na nga lang ang kasiyahan na biglang pumuno sa puso niya nang tumambad sa kanya ang isang maganda pares ng hikaw na perlas. “Wow, ito ‘yung—“ “Golden South Sea Pearl? Yes. Ang national gem ng Pilipinas. The most rare, parang ikaw—“ anito pa saka muling kinurot ang kanyang pisngi.

Of all the places, bakit sa manila pa? At bakit nga ba ako natatakot ng ganito? Nakita kong itinaas niya ang dalawang kikay nang hindi ako kumibo, naghihintay sa sasabibin ko. "I-I've never showcased my art in the Philippines before. What do I need to do?" I lied.

Ang bigat sa dibdib niya ay gumaan at lalo pa siyang napawi nang makita kung gaano kabilis bumalik sa sigla si Kiel. Kinabukasan nga ay para bang walang bakas ng lungkot ang bata. Mas aktibo ito, mas palabiro pa kay Zia at tuwing mababanggit ang salitang “Philippines” ay kumikislap ang mga mata nito na parang nakakita ng bituin.

Pinagmasdan ni Jia ang tila mga haring pagsigaw ng mga ito sa kaniyang mga kababayan. "Indio!" Nakaramdam ng galit si Jia para sa mga dayuhan, alam niya ang kahulugan niyon. Napakaliit ng tingin sa mga Pilipino. Mababang uri, walang dignidad, mangmang, alipin. Nakaramdam siya ng paghihimagsik at simpatiya para sa mga bayani ng bansa. Kung makakabalik nga lang siya sa hinaharap ay baka magsulat pa siya ng mas malala pa sa "El Filibusterismo". Paulit-ulit niyang mumurahin ang mga ito, kahit pa sisantehin ang lisensya niya bilang rehistradong manunulat.

Hinila nila ako palabas ng kwarto, kahit anong pumiglas ko ay wala akong magawa dahil mas malakas sila sa akin. Tinahak namin ang isang matarik na hagdanan pababa, halos matumba nga ako dahil sa lakas ng pagkalakad nila sa akin. Hindi na ito mukhang abandonadong building dahil maayos ang mga pader, may kulay at may mga nakasabit na painting. I can't figure out where I am but I know I am still here in the Philippines. Napa angil ako nang pwersahin akong hilain dahil napabagal ako sa paglalakad. I swear, I'll do the same thing to them once Rio saved me.

Mabuti na lang at sa dibdib siya ni Philip naisubsob. "Okay kalang?" Nag aalalang tanong ni Philio sa kanya. Tango lang ang naisagot niya. Inilagay siya ni Philip sa likuran nito. "Ano sa tingin mo ang ginagawa mo Philip? I am your wife! Tapos may babae kang ibinabahay rito? No wonder kaya ayaw mo kaming bumisita dito ng anak mo at kaya ni hindi mo manlang kami magawang kamustahing mag ina!" Sigaw nito.

Turo niya sa likuran. "Nakakahiya naman," I giggled. "But okay. I wanna appreciate his products." "Naka... Nakakahiya? What's that?" "Oh, it's just a Filipino expression," iling ko. "Don't worry. I'm not bad-mouthing you." "So you're a Filipino as well? What a coincidece! He's a Filipino too! You two could get along pretty well," ngiti niya. Eh? Pilipino rin? May mga Pilipino din palang nakikipagsalaparan dito for pastries? I mean, if you're a Filipino then you are probably good at something. We excel in our passions because we are known to be hardworking individuals.

Kaka-balik pa lang niya sa Pilipinas nang anyayahan siya nito sa kanilang probinsiya. He's been endorsing to him his wife's talent for cooking ever since, Dionne wants him to taste the sky with her dishes kaya naman natuwa itong tunay nang mag-confirm si Art na darating sa araw na 'yun... After almost five hours of driving, Art finally reached their province. He can't see anything but fields and fields and fields. Well, the province known as the rice granary of the Philippines, what can he expect?

Pabaliktad kumbaga ang posisyon. "That glass is a one way vision reflected light. Hindi ka kita sa loob kapag umaga. Pero kapag gabi at may ilaw dito ay nakikita ka sa labas. Light reflected, meaning kapag may ilaw na mula sa labas ay makikita mo ang paligid dito sa loob pero hindi ka pa rin kita sa labas kahit gabi. Magsisilbing ilaw dito sa loob ang repleksyon ng ilaw sa labas. Pinasadya ko yan para kahit gabi ay hindi pa rin kita ang tao dito sa loob pero kita pa rin ang labas." "Wow, ang angas naman. Sino-sino pala mga kasama natin dito?"