Philippine Poetry Novels & Stories

Napalingon naman siya kay George na kumakain ng tinapay. “Oo, maganda don and I bet living there would be so great dahil araw araw refreshing ‘yong view mo.” Napatango tango naman ako sa sinabi ni George. Totoo naman napaka refreshing at sarap umpisahan ‘yong umaga lalo na ang dagat ng Siargao ang una mong matatanaw. “Masaya manirahan sa isla, simple lang. Totoo napaka refreshing nga. Mahirap man ay masaya pa rin.” Sagot ko naman sa kanilang dalawa.

Not a good idea. Wala sa sariling tumayo ako. I see them stare at me. I want to sit back but my pride won't allow me. Ending, lumabas ako ng silid namin na hindi alam kung saan tutungo. Eleven-thirty pa ang break kaya hindi pwede itong ginagawa ko. Pero wala akong magagawa nakalabas na 'ko ng pinto. Three-storey building lang ang PhilPages, publishing house na pagmamay-ari ng Pamahalaan. Their primary purpose is to uplift Filipino literature, helping small writers to publicize their works.

Bumalik na din ako sa kuwarto na nakaassign sa akin at sandali lang ay agad din akong nakatulog dala nang pagod, wala pa si Xavier nang dumating ako naramdaman ko na lang ang mahigpik na yakap sa akin ng binata at nang araw na iyon ay walang nangyari sa amin, we just cuddle and feel each other's heartbeat. The following day finally nagsimula na ang tour namin sa buong Palawan, unang pinuntahan namin ay ang Ugong Cave kung saan kami nang hike na sobrang naejoy ko matapos non ay nag underground river din kami na sobrang ganda, no wonder na kasama ito sa seven wonders of world.

Pumasok ako pagkatapos kong kumaway sa kanya. “Goodbye, Philippines! Goodbye, Ghon! Pinapangako ko na sa pagbalik ko ay wala na akong nararamdaman para sa'yo. Na kaya n a kitang titigan nang hindi tumitibok ang puso ko...at hindi na ako nasasaktan pa.”

Slang na sabi ni Phil sa dulo ng magtagalog siya. Nanlaki naman ang mata ni Zoey at napaturo dito. “Pinahirapan mo pa kami mag Espanyol!” Natawa si Phil dahil sa sinabi ni Zoey at napailing lang dito. “About what you are saying Zoey, okay I will agree. Since alam ko na you need time,”

anito sa kanya. Malakas ang tahip ng dibdib na sinunod ni Clarissa ang gustong mangyari ni Lucas. At iyon na nga lang ang kasiyahan na biglang pumuno sa puso niya nang tumambad sa kanya ang isang maganda pares ng hikaw na perlas. “Wow, ito ‘yung—“ “Golden South Sea Pearl? Yes. Ang national gem ng Pilipinas. The most rare, parang ikaw—“ anito pa saka muling kinurot ang kanyang pisngi.

Of all the places, bakit sa manila pa? At bakit nga ba ako natatakot ng ganito? Nakita kong itinaas niya ang dalawang kikay nang hindi ako kumibo, naghihintay sa sasabibin ko. "I-I've never showcased my art in the Philippines before. What do I need to do?" I lied.

Napakuyom din ito ng kamao sa sobrang galit nito. Kilala niya ang Philip na ito. Isa itong kilalang negosyante sa lipunan at kinikilalang beast pagdating sa mga babae. Kapag may babaeng natipuhan ay liligawan tapos pag nakuha na ang gusto ay agad itong iiwanan. Bagamat may asawa na ito ay nagagawa pa din nitong makipagrelasyon sa kung sino sino. At balita niya ay may anak na rin ito sa kaniyang asawa na sa ibang bansa nakatira.

Kaka-balik pa lang niya sa Pilipinas nang anyayahan siya nito sa kanilang probinsiya. He's been endorsing to him his wife's talent for cooking ever since, Dionne wants him to taste the sky with her dishes kaya naman natuwa itong tunay nang mag-confirm si Art na darating sa araw na 'yun... After almost five hours of driving, Art finally reached their province. He can't see anything but fields and fields and fields. Well, the province known as the rice granary of the Philippines, what can he expect?

Narinig ko naman na nag tss si Penelope bago mag smirk. Lahat naman sila napatingin sa akin kaya mabilis akong sumagot. "Aba, akala niyo ba kayo lang, sýempre ako din. Ayoko mag-isa no!" Lahat sila oo, tapos ako hindi, syempre hindi papahuli sa yes ang guapong ako. Isa pa kung hindi dahil kay master, baka sumalangit na rin ako kasama ng aking mga magulang.