Philippine Poetry Novels & Stories

Kabisado niya kasi ang orihinal na kanta pero lubos siyang naaliw sa Filipino Version nito. Kinuha niya ang nakasabit na siyanse at ginawa itong mikropono habang nagpupunas ng lamesa. Ganadong-ganado siyang kumanta dahil kabisado na agad niya ang lyrics nito kahit halos tatlong beses pa lang niyang napapakinggan. “Ang pera ni Misis Na dapat ay ihulog Ko sana sa Palawan Aking pinusta

Gusto ko lang masala ang lahat ng tatawag sa akin dahil siguradong si Dylan ang tatawagan nila kapag hindi ako sumagot. “Have you heard yourself, Jerusalem?” mangiyak-ngiyak na wika nito. “Have you forgotten that there’s no safe place in the Philippines? Or have you forgotten where your Mama and Papa died?” Doon nagdilim ang mukha ko. I suddenly remembered everything. How could I ever forget what happened?

Muli ay nagsimulang magsituluan ang pawis niya mula sa kan'yang noo habang walang kurap na nakikipagtitigan sa ngayo’y kaharap na niyang kulay berdeng kaibigan ni Dulce. Maayos itong nakapulupot sa isang baging at ang kabuuan nito’y hawig ng hinog na dayap, may iilang mga pula at puting patse sa paligid ng likuran nito. Ang mga mata’y tila mga matatalim na hugis ng pangil. Sa tingin pa lamang ay mahihinuhang ito ang tanyag na ahas sa kagubatan ng Pilipinas, ang Trimeresurus flavomaculatus o mas kilala bilang ang Philippine pit viper. Siyang isa sa mga pinakamakamandag na ahas sa buong bansa.

Sumunod ang tingin ni Phillian sa naturan niya. "Maraming mga nahuhuling alimango sa islang 'yan. Iyan ang buntot na bahagi ng bayang ito; no one lives there." "Ligtas bang puntahan 'yan? Walang ligaw na hayop?" "Do you wanna see and find out yourself?" "I wanna race up to the island." Nakangisi niya itong muling hinarap. "Ready, Mr. Fisherman?"

That's certain. And if I'm some kind of a package or a kidnapped then, I'm pretty sure my father's men are coming for me. "Do you speak tagalowg?" I asked again and surprisingly he looked at me. "It's a Philippine language." I added. I was waiting for him to answer me but he remained quiet. "I think you're gwapow." I said. When I looked at him, I'm not sure, but I think he's frowning. "Gwapow pero masowngit." I smiled.

Wala na rin si Philip kaya hindi niya na magagawa ang gusto niyang mangyari dito. Kung sana nga lang pwede kong sabihin sa kaniya ang nangyari sa binata. TO BE CONTINUED xxxxx in Pacita's letter indicates scratched words in case magtaka kayo. :)

Kung hindi pa siya binisita ng dalawa ay baka hindi na siya inabutan ng ika-dalawamput tatlo niyang kaarawan. “Ang dami ko ng utang sa inyo na walang tubo!” Palatak niya rito. “Hindi naman kami nag-aano,” napatikom ito ng bibig ng hindi na malaman ang terminolohiya na gagamitin. “Singil?” Usisa niya. “Yes, hindi naman kami nagsingil.” “Naniningil kasi.” “I love Philippines but sometimes it makes my head spin.” Humalakhak siya sa tinuran nito. “Ano ba kasi nangyari sayo at nakalimutan mo na ‘yung ibang term sa filipino?”

"Isa ka sa mga pinakamahusay na manunulat sa buong lalawigang ito. At napatunayan mo ito simula noong bata ka pa. Kaya, di lingid na mailagay ka at maging isang patnugot," Natuwa naman si Don Miguel sa puring natanggap mula sa kanyang dating maestro. Noon pa ay kinahiligan na ni Don Miguel ang pagsusulat ng mga lathalaing pampanitikan. Sa katunayan noong pitong taong gulang pa lamang siya, ang kanyang tulang pinamagatang El Flora de Madre o Ang Bulaklak ni Ina ay nanalo ng gintong medalya sa labanan ng mga batang manunulat na ginanap sa Unibersidad de Santo Tomas, ang pinakatanyag na unibersidad sa buong kalakhang Filipinas. Naitampok rin noon ang tulang ito sa isang pahina ng Viva Espanya,

And he was right, there are some idiots who are looking at my legs. Ngumiti ako at bumaling kay kuya. "Don't worry. I know you can fight." Mas lalo akong napangiti nang umirap siya. "Yeah, whatever." -- I can't help but to be amazed on the view. This is our last stop for island hopping, but still the view would always took my breath away. Philippines is a paradise, indeed. Well, except from politics. "Be careful," sambit ni kuya habang inaalalayan ako pababa ng bangka.

FEBRUARY 2024, PHILIPPINES "Seven billion people in the world. Seven continent. Seven-thousand-six-hundred-forty-one islands clustered into three major island groups: Luzon, the Visayas, and Mindanao. Sa dinami-rami kong nakakasalubong na tao sa kalsada bawat araw sa Manila, ikaw pa 'yong taong nakilala ko out of nowhere. Sa dinami-rami na taong tinulungan mo, ako 'yong ma-swerteng taong hindi mo lang basta tinulungan; iniligtas at inahon mo pa ako sa kahirapan. Binigyan ng liwanag ang madilim kong mundo, at binigyan nang pagkakataon na mahalin ako at mahalin kita."