Pieces In Tagalog Novels & Stories

[ pagdausdos - slide ] Labis na nakaiirita, subalit hindi niya iyon ininda. Kanyang ininat ang kanyang kaliwang braso: pilit na inaabot ang aninag ng maliit na insekto. [ aninag - reflection ] Kaunti na lamang . . . malapit na. Hinto. Kusa niyang naibaba ang braso, nakatakas mula sa paningin ang kanina’y hinahabol.

tanong niya kaagad sa akin. Kinakabahan talaga ako kapag siya ang kaharap kaya matagal akong nakahuma. "Don't worry, I won't bite." May ngiting sumilay sa kanyang labi. "Opo," mahinang usal ko na may kasamang tango. Inilahad niya ang kamay papunta sa labas. "Sa garden tayo."

"Pwede bang maki-upo?" "Nǐ yǐjīng zuòle." (You are already sitting.) "Boys only lang dito." "Diba dapat kailangan ng boys ng girls?" Malanding tanong nito sabay binalingan ako ng tingin. Inirapan ko muna siya bago binaling ulit ang tingin sa pagka-in ko. "Sorry, pero ang kailangan namin ay laro at hindi babae, kaya umalis ka na bago ka pa namin gawing pulutan este bugbugin."

Ganun ba talaga? - - - ********** ROWY "Kanina ka pa walang kibo ha?" Napatingin siya kay tasia na nakatingin din sakanya. Nakapangulambaba siya sakanyang desk habang nagmumuni-muni. "Eh? Kelan pa ba ako naging madaldal katulad mo?" Sabi niya kay tasia. "Hello girls, hello baby rowy. " Sabay silang napatingin sa dumating, si Alec na may gusto din sakanya.

Sigaw ni Nica. "Ako pa ngayon ang gumagawa nang kwento?! Try mo kayang tanungin yang malandi mong kaibigan na akala mo'y sinong anghel kung makaasta yun pala'y may tinatagong kati sa katawan!" "Wag mo siyang tawaging malandi piste ka!" Sabay bitaw ni Nica sa braso ko at sinugod si Mia nang isang malakas na sampal.

They're playing balls, running around, chasing every single wave that touches the shoreline leaving their own unique arts in the sands. Sa tanghalian ay nag-ihaw sila ng mga lamang-dagat. Isda, pusit at hipon. May tinulang scallops din at maanghang na kilawin na may gata ng niyog. Halos puputok ang tiyan niya sa sobrang kabusugan pagkatapos nilang kumain. "Tama na iyan, baka hindi ka matunawan," biniro siya ng asawa habang kumakain ng buko-salad sa dessert.

Nagtagpo ang mata namin at sa puntong iyon ay mas nagsilabasan ang mga luha ko. Litong-lito ang utak ko pero ang ang puso ko parang gusto nang lumabas. Nakakaramdam ng sakit at pagkasabik. "Naaalala parin ako ng puso mo, Aloisia. Magandang senyales iyon na balang araw maaalala din ako ng utak mo." Hindi ko na napigilan ay lumabas ang hagulhol ko sa bibig ko at yumakap sa kanya. Niyakap ko siya ng mahigpit na para bang matagal siyang nahiwalay sa akin.

*knock* *knock* "Hime? May mali ba akong nagawa? Hime answer me! Meron bang masakit sayo?".nagaalalang tanong niya. "A-ahmn nakalimutan ko kase,meron pala ako ngayon".sagot ko nalang kahit wala naman talaga. "Okay maligo kana diyan,ako na ang bahala sa isusuot mo".sagot niya naman.

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

"Say it, please..." "Mahal kita..." "Say you would never leave me..." "I won't... I won't leave you... Never." Suminghap ito na parang nakahinga ito ng maluwag dahil sa sinagot niya. Nalaoikit nitong idinikit ang noo sa noo niya. "You promised?" mabining anas nito na bahagyang tinutukso-tukso ang labi niya. "I... I promise..."