Pilosopo Tagalog Joke Novels & Stories

Kuya Welch: Oh, bawal umiyak, kinasal lang si Louvier hindi namatay HAHAHA. Enjoy reading, and please leave some comments and pa-vote na rin😊

Siguro may naalala siyang best memories o nakakatawang katangahan niya kaya siya ganiyan? Hehe joke lang po! 'Yung mga kasamahan ko na failed din, nasa labas at nagsisimula na. Samantalang ako, nandito kinakausap itong matandang 'to na pangiti-ngiti lang na akala mo kinakausap o nagpapatawa ang baso ng kapeng hinahalo niya. Pinatawag niya 'ko at akala ko may sasabihin siyang kung ano. Pero ang tanging ginagawa niya lang ay ang ngumiti habang naghahalo ng kape.

“Let’s go, Jade. Wala naman tayong makukuha sa pakikipag-usap sa kanila.” Ngunit bago tuluyang lumakad, sumulyap pa si Jade sa tatlo, mabigat ang boses nang sambitin, “Tsk tsk. Wala na talagang aasahan ang Pilipinas sa mga kagaya ninyo.” Gio, na tila hindi makapigil sa sarili, tumalikod saglit at ngumisi. “Kagaya namin? Na ano? Mayayaman?”

( "Wala kang pakialam dito!" "Unsay walay labot??! Eh kung mataga mo 'tong mga batang 'to huh? Gusto kag tagaon pud tika??"("Anong walang pakialam??! Eh kung mataga mo 'tong mga batang to huh? Gusto mo bang tagain din kita???") Tsk.tsk. By just looking at them while bickering, I can't help but shook my head in awe kahit hindi ko naman masyadong naiintidihan ang mga pinagsasabi ng mga ito.

SpellingI pummeled to misspell Astrosphinxas statuesque as May I sing with me? Words whiplashed on fire ice jeepneying with Saint Lazarus—the emperor of English over grasslilt parsing poison into ice creampoetry and screaming grammar noir.The narrative of tradition, beer-fellowedby cultural madness to digressand mull over a foamof savory crab fat alongsideour pickled come-what-mays. For this,‘Ikaw’ and ‘Ako’ separately are You and Me in Filipino, that by accident try to understand Taglish as nomadology

Wala kasi si mang Delio kaya naisipan naming dito nalang bumili. Uminom muna siya ng tubig bago magsalita, “Hindi pa ba obvious? That was a surprise.” And he smiled crookedly. I swear, ang ganitong tanawin ay makapagbabalik ng sumpong ko ano mang oras hindi dahil sa sikip sa dami ng tao o usok, kung hindi dahil sa kilig.

"May milagro bang nangyari?" Tumuro sa kisame ang isang daliri ni Tom. "Kapag mayroong milagrong mangyayari, tiyak na tiyak na." "Teka, teka, ang gulo mo naman," angal ni Bodjie. "Sabi mo kanina, okey na?" "Malapit na malapit na, hindi okey na," pagtatama naman ni Tom. "Ang ibig sabihin, lumalaki na ang savings nating lahat. Kalahati na lang ang kailangan nating bunuin."

Gusto ko na sana siyang pilosopohin kaagad dahil sa nakakaloko niyang tanong kaya lang, wala pa ako sa mood na asarin siya kaya't umayos na lamang ako ng upo. Napagtanto kong nakasandal pala ang ulo ko sa balikat niya. Nang pasadahan ko siya ng tingin ay saka ko lamang napansin na parang kagagaling lamang din niya sa tulog. Bigla naman siyang ngumiti nang magtama ang tingin namin sabay turo sa gilid ng labi ko. Kinunotan ko naman siya kaagad ng noo dahil sa pagtataka.

Hahaha! Jillana Kaye Bardoquin: Wala naman akong rason kung bakit pa. Nag-react siya ng 'haha' sa mensahe ko kahit totoo naman. Nahuhulog na ang mga mata ko para matulog, pero pagtitiyagaan ko na lang muna ito. Diego Lloyd Catamora: Anong pangalan na lang ng pinsan mo? Jillana Kaye Bardoquin: Saan sa dalawa?

“Hindi araw-araw.” "Hindi naman kailangang araw-araw." Pumikit ako. "Paano kung mapagod ako?” “Edi magpahinga ka.” "Paano kung gusto ko na lang mawala?” "Hindi kita hahayaan.” Napadilat ako. "Corny mo.” "Pero kinilig ka.” "Hindi kaya!” "Sinungaling.” Tumawa ako at sa unang pagkakataon matapos ang napakahabang linggo, parang gumaan ang dibdib ko.