Playing The Game Quotes Novels & Stories

"Oh my God, I won!" "See? I told you you're lucky!" sabi ng matanda na may malawak na ngiti. "Let's play again. You're on a roll."

Nagdaan pa ang mga araw, ay hindi na sila nagkikita ni Heaven. Tumatawag-tawag lang ito paminsan-minsan para kamustahin siya. Maayos na din ang paa niya. Sinabi ng therapist niya na pwede na siyang maglaro sa next game nila. Kasalukuyan silang nasa practice ng mga ka-teammate niya. "Kamusta ka, bro? Mukhang okay ka na ulit? Back to the game na ba?" biro ni Earth.

"Quiro is a prodigy. He can manipulate the game. He know what your card is. At kung ano ang ilalapag mo. James have a photographic memory na kahit kelan hindi mo maiisahan. He's good at it. Wag kang magpapadala sa mga jokes niya. You will fall really hard. Godwin is like a God they always win the game, you know laging pabor sakanya ang lahat ng nahahawakan niyang baraha. Wag kang magpapadala sa ngiti niya. Cupid, Shadow and Rielle is like a Bow and arrow, shadow that you can't identify if the table is yours. They're dangerous as hell. Kikilabutan ka nalang habang naglalaro ka. Quiro is more serious while playing. He is known for being ruthless." Tumango ako roon. Kahit noon pa naman. Tss. Su

Sumisim ito sa iniinom niyang Jack Daniels at walang pakialam sa pait nito sa kaniyang lalamunan. "Laro tayong lahat, pare." Sabi ng kaniyang kaibigan na si Radion. Sumang-ayon ang lahat. Nagkumpol sila pabilog sa may lamesa. "Anong laro? Hoy Radion, kapag 'yan kalokohan na naman mapapatay na talaga kitang hayop ka!" Pabirong usal ni Kael, matalino rin ang unggoy na ito, e.

Sisiguraduhin ko talagang matatalo kayo at paguumpugin ko talaga ang mga pagmumukha ninyong makakapal ang mukha na makapal pa sa mukha ni Vicente. "Anong laro ba yan?!" Sabi ni kuyang panget. "Bato-bato pick," walang emosyon ko paring sagot sa kanila. At wala rin sa isip kong sagot. Sh.t! Bakit yun ang napili ko? Hindi pa naman ako marunong nun. Tangana lang!

“Limang milyon ang masasayang kung hindi ka papayag na maglaro kasama ako. Masasayang ang pinaghirapan mo. Play with me and win the game. Ipapanalo natin ang laro.” Ngumuso ako. “Bakit magpapatalo ka ba sa last game?” Hindi ito nakasagot. “Tingnan mo hindi ka makasagot! Saka ang unfair sa iba na sumali ka. Hindi ka naman naghirap kagaya nila.” Gusto ko lang maging patas. Ayokong isipin nila na naging madaya ako at hindi naging patas ang Sport fest na ‘to.

“Daddy loves you so much, mommy!” “I love you all,” Neil said. Inubos namin ang isang oras sa paglalaro ng iba’t ibang laro dito sa game zone. Rinig na rinig ‘yung kulitan naming apat at wala kaming pakialam kung napapalakas ‘yung tawanan namin at ‘yung pag-chi-cheer sa isa’t isa sa tuwing naglalaro kami lalo na kapag nananalo ang bawat isa sa amin. We shared warm and happy feelings with each other.

Noon niya nakitang siya ang inaawitan ng mga ito habang kumukumpas-kumpas pa. “Magsitigil nga kayo!” saway niya sa mga ito. Pero imbes na sundin siya ay mas lalo pang nilakasan ng mga ito ang pagkanta. “’Pag di kayo tumigil dito na lang ako sa bangko hanggang matapos ang game, bahala kayo!” pagbabanta niya. Hindi naman kasi sa pagmamayabang, pero siya ang ace player ng Barangay Pag-asa. Kaya malakas ang loob niyang gamitin ang hindi niya paglalaro bilang pagbabanta.

Kaya nga maraming nag lalaro niyan kase nakaka excite laruin. "Ano bang nagustuhan mo dyan sa larong 'yan ha?! Yang pakikipag patayan! Pakikipag away!?" "It's just a game dad, it's no big deal! This game is the best, this game is #1 in the whole world. Many people are playing this game because it's good and fun. And lastly it's not like we killed people for real dad and mom! Kung ano-ano nalang sinasabi n'yo eh, wala naman kayong alam!" Saad ko habang ang dalawang mata ko ay nasa phone ko lang nakatutok.

Wala naman siyang sinabi at tuloy-tuloy lamang ulit sa paglalaro niya. ”P’re, huwag mo kaming ipahiya rito.” Sabi ni Vince habang hindi inaalis ang tingin sa screen. “Hoy, gag*! Buff ko ‘yon!” Tulak ng nasa tabi kong si Richard kay Vince. Hinintay ko lang ma-resurrect sa game bago ulit ako makapagsimula sa nilalaro namin. Siguro, sa edad ko na ito ay hindi na dapat talaga ako nandito’t naglalaro sa computer shop lalo na’t babae pa ako. But what can I say?