Poem About Bullying Novels & Stories

Tipong kahit na binu-bully na ay nanatiling bulag ang mga taong nasa paligid niya. Ilang beses siyang nadapa sa maduming tubig na ibinubuhos ng mga bullies sa sahig na madaraanan niya. Inutusan siyang bumili ng pagkain para sa kaniya't ang masaklap ay siya pa ang taga-gawa ng mga projects ng mga ito. Masyado silang mapanghusga at mapanakit ng pisikal.

Hindi naman siya malaswa ngunit nakakadurog ng puso. There were students bullying a girl. At mukhang ka-eskwela rin nila ang babae. Maraming kantiyawan akong narinig sa paligid, at tuwang-tuwa pa sila? Naikuyom ko ang kamao sa naramdamang inis at galit. Paano nila naaatim na manakit ng iba?

“I’ll freaking send those who tries to harm you to hell. Mark my words.” Napatawa na lamang ako sa mga salita niya na binitiwan niya na akala ko ay biro lamang. Nagulat na lamang ako kinabukasan, pagpasok ko sa university, may balitang kumakalat na nakick-out daw si Mike Pilaez at ang dalawa nitong kaibigan dahil sa bullying.

Hindi niya matanggap sa kaniyang sarili. "I'm sorry Ms. Alyana. Yan nga po ang dahilan kung bakit ko kayo pinatawag. Nais kung kausapin kayo sa bagay na ito. Nagkagulo sila kanina." Mom shook her head. Nagtatanong siya kung bakit ganito ang nangyari sa amin. Isang mataas na unibersidad but bullying still exist. Napadako ang paningin ni mom kay Briana. Wala pa si mom alam sa lahat na nangyayari pero kung makatingin siya kay Briana ay durugin niya ito.

bulong ni Kiva, ang kanyang mga mata ay nanlalaki sa pagkamangha. Ngumiti ako, ang aking mukha ay nagniningning. "Sabi ko sa 'yo, eh! Dito tayo magtatago kapag may problema." At gayon na lamang, ang puno ng mangga ang naging kanlungan namin. Isang lugar kung saan makakatakas si Kiva sa mga pang-aasar ng mga bully sa paaralan, at kung saan maaari akong mangarap ng tungkol sa mga karerang kotse, isang pagnanasa na matinding nagliliyab sa aking murang puso.

Wala pa naman ako sa sarili kong bansa, tapos ganito pa ang aking inasta. Pwede akong ma-report nito sa admin ng university kung tutuusin! Bahala na nga… idadahilan ko na lang na I stood up against bullying! Unti-unti akong lumapit sa babaeng ‘yon na ngayon nga’y pumipikit-pikit at bumibigay na ang mga mata. I didn’t know why but everything suddenly happened in slow motion.

Nagpakawala ng buntong-hininga ang babae at saka tumingin sa malayo. "Napaka walang kwenta kong ina." Tumawa siya ng mapakla. "I don't know that she's being bullied. Kung noon sana nalaman ko na, hindi na sana siya patuloy na nagdusa. Kaya pala pag-uuwi siya gutom na gutom siya, ang sinasabi niya lang na-miss niya ang luto ko. Kaya pala minsan ang dumi ng uniform niya, minsan may sugat siya. She don't deserve a mother like me."

Pero hindi niya ako masisindak sa mga titig niyang ’yan. “Hindi dahil ikaw ang campus queen sa paaralang ito at may pribiliheyo kang gawin ang lahat ng gusto mong gawin ay dapat na kitang katakutan. Hindi ako iyong taong sanay na inaapi-api ng ibang tao. You know what bullies’ worst nightmare, huh? It’s when they bully the wrong person. Don’t mess with me, Girl. Just a friendly reminder,” I told to her in the most sarcastic manner I could make.

Heartbroken… Aiesha looked behind her and found how Shion was emotionless, as if he were already numb by the bullying that he’d gone through. That all of his hopes of being treated normally… was taken away from him. Aiesha couldn’t stop sobbing and glared at the kids who were being mean to him. “I will tell my auntie principal to expell all of you! You dare to come at Shion?! Sige! You have to come to me first!” pagmamayabang at pagtatangka ni Aiesha na ikinatahimik nung mga bullies.