Novel & Cerita Poem For My Mother

Sa nangyare sa buhay ko natutunan ko na pahalagahan ang mga taong nasa paligid mo Mahalin mo sila hanggat nandiyan pa sila Dahil hindi natin alam kung ano ang pwedeng mangyare, Pwedeng kasama mo sila ngayon, bukas ay hindi na. Binisita ko ang puntod nila Mommy at Daddy. "Hi Mom, Hi Dad.. How are you there?" Habang hinihimas ang lapida nila nila patuloy ang pag agos ng mga luha ko

Sa halip na manggunita, ipinagbuntong-hininga ko na lang iyon. "I don't deserve to be your mother, Hezian Ley. Ni hindi ko nga kayang protektahan ang sarili ko, ang anak ko pa kaya? I don't really deserve to be a mother." Kahit anong gawin ko, bumabalik at bumabalik pa rin ang nakaraang matagal ko nang gustong takasan.

Humihip ang malamig na hangin sa sementeryo, dala ang banayad na halimuyak ng mga liryo. Napatingala siya sa langit, para bang hinahanap ang presensya ng ama niya sa likod ng mga ulap. “Kahit nasayang ko ang tatlong taon para sa kanya, hindi ako nagsisisi. Dahil hindi naman talaga ako natalo—bagkus, mas naging matatag ako. Dad, alam kong binabantayan mo ako. Pangako ko sa’yo, magiging pinakamaliwanag akong bituin. Hinding-hindi kita bibiguin.”

Nagsimula akong kumanta nang mahina. "And tomorrow night The lights will appear Just like they do on my birthday each year What is it like Out there where they glow? Now that I'm older Mother might just Let me go." Sa wakas ay tumawa si mama. Humiwalay siya sa yakap ko at tiningnan ako. Dahan-dahan siyang tumango. Nanlaki ang mata ko dahil do'n. Anong ibig sabihin ng pagtango niya?

Emosyonal na salaysay ni mama na alam kong lumalambot na naman ang puso at mas nanaig ang kabutihan nito na palagi namang nangyayari kaya napahinga na lamang ako ng malalim. "Mom, it's not your fault kaya huwag po kayong maguilty. Kung anuman po ang nangyari, tadhana na po ang naningil at humatol sa kanila kaya wala po kayong kasalanan." Puno ng sensiridad na payo ko dahil alam ko na iyon din naman talaga ang totoo.

I can show her who I really am, like an open book she can read at all times. She's right: I'm almost losing myself. I want to contemplate something that can benefit me the most. "Sending you all the love, my precious daughter. I'll give you some time to think, dear; if you're ready and decide what's right and wrong, then you can call me wherever you want. I'm just one call away. I'll accompany you to runaway in this disaster place." My only response is nodding to my mother, as I can't just say a single word as if my lungs going to my throat are out of air and I'm feeling suffocating right now. Meron pa kaming pinag-usapan na nakapagpagising sa kalooban ko. And I'm very thankful that my mothe

"Yes po, I think po tired lang sa lakad natin po." Niyakap ko ito saka lumabas ng kuwarto. Andrea Pov: Dear Diary, I always pray that my mom will find her happiness, not just me, but to find people or person who genuinely love her, but why I am not happy right now? I feel that my heart was broken.

Parang may pumapawi sa kadilimang matagal nang bumabalot sa akin. “Mom… dad…” bulong ko sa hangin, “I’ll finish this. For you.”

Ang simpleng haplos ng kanyang biyenan ay parang panata, parang panalangin. “Mama… dati galit ako sa mundo. Galit ako sa lahat ng hindi ako pinili. Pero nung dumating ka… kahit hindi mo kailangan, pinili mong mahalin ako. Hindi mo ako iniwan. Kahit alam kong mahirap ako mahalin... hindi mo ako tinalikuran,” bulong niya. Isiniksik niya ang sarili sa tabi ng matanda, parang batang sabik sa init ng yakap. “Kung sakaling dumating ang araw na mawalan ka ng lakas… ako na ang magiging lakas mo.”