Poverty Slogans 소설 & 이야기

Halos itapon na ng gagang iyon ang sarili para lamang makaahon sa hirap. ‘That b*tch! She really knew how to make me pissed off. I would really make sure to make her taste the bitter life of poverty. Paluluhurin at pagagapangin ko siya kasama ang kaniyang walang kuwentang pamilya sa putikan. Sisiguraduhin kong walang tutulong sa kanila sa mga panahon na kailangang-kailangan nila ang tulong. Gusto kong dumanas sila ng hirap at sakit dahil deserve nila iyon.’

nginitian ko pa ito. “You're a crazy bitch. You're just a scholar here. You don't even have much money to pay here. You're poor!” Lalo ko itong nginitian. “Poor na kung poor. Basta masaya ako at nakakain araw-araw. Ikaw? Pakarat ka! Ika nga nila, all for one, one for all. Bye!”

bulong ni Marcus sa ate niyang si Marvie. "Oo naman, kapatid natin 'yan eh!" maluha-luhang sagot ni Marvie saka niya nilingon ang ate Marian niya na mas nauna pa palang naiyak kaysa sa kanya. "Maaring-marami sa atin ang hindi ramdam ang hirap na pinagdaanan ko. Paano nga ba malalaman ng isang katulad ninyo ang mga hirap na pinagdaanan ko kung nang ipinganak kayon ay may naipamana na sa inyong gintong kutsara sa kanilang mga bibig? I treated poverty as a challenge. If you are poor, that does not mean that you don't have the right to dream big. If you are poor, that does not mean that you will never succeed. If you are poor and you don't have anything to pay for your education, make an action.

Ano bang inaasahan ko? But instead of softening, my heart stayed hard and cold. Mahirap man sila… hindi nito nababago kung sino siya. Poverty is not an excuse for everything, I insisted silently, shutting off any hint of pity before it could even start. Maraming mahihirap yung lumalaban ng patas, nagtratrabaho ng marangal, at hindi oportunista.

"Hell no! They don't deserve a seat on my table. I can still remember how they turned me into a laughingstock five years ago. They don't even bother to find me or to ask if I was fine or not. Matagal ko nang gustong mapalitan ang apelyidong ibinigay sa akin ng aking mga magulang. Sooner, I am no longer a Zobel. I will be known as Avva Thompson." "Well done, girl. Gan'yan nga. Fight for what you want and don't even waste your energy on those kinds of people. Ang mga taong nang maliit, nang insulto at nagtakwil sa atin ay hindi na dapat natin pang balikan. We should only focus on one thing --- MONEY. Whether we like to admit it or not, money runs the world. Without it, you are powerless. Witho

She saw firsthand kung gaano kahirap m*****d sa araw at ulan ang mga ito para sa pamilya at ekonomiya ng bansa, tapos may mga ganitong klase ng tao na hindi man lang naa-appreciate ang mga iyon? "Gaya ng sinabi ko, ate," idiniin pa niya ang huling salita habang malamig na nakatingin dito. Mabuti na lang at nakikisama sa Reagan at hindi umiiyak. "Walang nakakatawa sa mga sinabi mo. Hindi kayo siguro masaya sa buhay niyo kaya pati ang nanahimik na tao ay kinakawawa niyo." Ngumisi siya sa mga ito. "I pity you guys. Dahil mukhang pera lang ang nagpapasaya sa inyo. Too shallow.. too empty.. At least ako, masaya kahit walang pera. How about you? Masaya nga ba talaga kayo? Paano kung nawalan kayo n

"Ikaw ang totoong successful.. isang billionaire!" "I have millions of money pero wala pa yun kalahati sa pero mo Yanetta." "Magpasalamat nalang tayo kung anong meron tayo ngayon, maraming tao ang walang ganyan kalaking halaga," seryosong sabi ko. Ito ang natutunan ko sa lolo ko, always grateful for what we have today, no matter how small or big it is. That's my lolo's motto na pinamana sa mga apo niya.

Fang sa sinabi ko. “Dapat lang na pinalayas ko sila Thiago. Wala naman silang naa-ambag sa lipunan kundi puro kahirapan. Hindi ko na kasalanan kung wala na silang matitirahan ngayon. Hindi ko rin kasalanan kung ipinangak silang mahihirap. Sa maunlad na bansa ay salot ang mga mahihirap.” Nakangising sabi Mr. Fang sa akin na ikinakunot ng noo ko. “Salot ang mga mahihirap? Nakalimutan mo na ata kung saan ka nangaling Mr. Fang?”

Mayaman na walang magawa sa buhay nila kundi hubaran ang mga taong mahihirap! “They are poor because they take their time for granted. Yung matanda, anong ginawa niya noong bata pa? At may kakayanan ang katawan niya? Mayaman man o mahirap, pare-pareho tayo Zhia may dalawampung –apat na oras!”

Mukhang nakuha niya ang respeto ng mga naroon kahit pa sabihing isa’y mahirap lamang. "Good morning everyone. Like me, I am certain that most of us here are from poor families and the only key that we wanted to have is the key of education. Since, we believe that this opens the door for the better future. Sad to say, my fellow graduates, that secondary education is not enough so, we have to take another leap for brighter tomorrow. For those of us, who can't afford to go to college, let me give you a little advice, marami sa mga umunlad at nagtagumpay ang di man nakatapos ng kanilang pag-aaral ngunit kinilala at naging maunlad sa tinahak at pinili nilang buhay. Madami rin ang nakatapos, no of