Proud Parents Quotes Novels & Stories

mungkahi ni Mom. Habang patuloy ang kwentuhan, nakaramdam ako ng init sa puso ko. Ang saya ng pagkakaroon ng pamilya at ang pagmamahal na bumabalot sa amin. Nais ko itong ipagpatuloy at mas paigtingin pa. “Salamat, Mom, Dad, sa lahat ng inyong suporta. Naging inspirasyon kayo sa akin sa mga nakaraang araw,” sabi ko, puno ng pasasalamat.

"Mahal ka namin, anak, mahal kita, kaya kahit ano pa iyan ay hindi ako magagalit sa'yo. Sometimes I wish you'd do this, you'd go for this, not the other way around, but that's it. Mom will always love you no matter what, Czarina, no matter what. Always remember that, huh? Don't be too hard on yourself." "I'm sorry, Mom. Pangako gagawin ko ang best ko na maging okay, na makayanan lahat ito, na bumawi. Para hindi ko na kayo mapag-alala pa." "I will always worry about you, anak. Anak kita, eh. But know that no matter what, I am proud of you. Patawarin mo rin si mommy kung may pagkakataon na may nasasabi akong hindi maganda kapag hindi ko makontrol ang emosyon ko. Minsan natatakot lang talaga ak

"T-tatanggapin ko ang mga masasamang ibabato niyo tungkol sa akin but I will not allow anyone to involve and disrespect my p-parents. They are the best person in my life and I admire them the most. My m-mom is my first love and my ideal woman and my d-dad is my hero, both of them is my greatest heartache and downfall." "M-maraming nagsasabi na nagmana si Kiara kay Mom at ako naman ay kay Dad and I'm proud of it, kaya 'yong mga kilala sila o mga kaibigan nila ay nababawasan ang pangungulila sa kanila sa tuwing nakakasama nila kami dahil pakiramdam nila ay nakikita nila ang mga magulang namin sa pamamagitan ng presensya namin at mas nasasaktan ako dahil sa tuwing humaharap ako sa salamin ay na

Mahabang tugon nito na alam kong parang namamaalam na kaya mas lalong bumuhos ang malaulang luha sa mga mata ko. "I am so so proud of you my son. You're so brave, tough and strong. But you only have one thing left na siyang pinakamahalaga at nararapat mong gawin. Just do the right thing anak, and you will be happily fulfilled.." Mariing tugon pa ni daddy habang nakangiti ito hanggang sa unti unti na lamang siyang naglaho sa aking paningin. At kasabay ng kanyang tuluyang pagkawala ay ang pagkagising ng aking diwa.

Nagbaba siya nang tingin at tiningnan ito. "Saan mo narinig 'yan?" Ang naiisip niya ay baka school at binubully sila. "Nabasa ko po sa internet at ang sabi ang mga single parents daw ay matatapang dahil po sila lang po ang nagapalaki sa kanilang mga anak. Wala po silang katuwang pero po nakakayanan nila dahil isa silang amazing mom. At isa na po kami sa mga batang walang ama, pero meron naman kaming mama na pwede ding maging papa, At ikaw po ang the best mom para samin ni Thee."

"I also stand here not just as an individual but as a product of the unwavering support of many. First and foremost, I want to express my deepest gratitude to my parents for bringing me into this world." I then turned my gaze toward the audience, where my parents sat, their eyes filled with pride and love. Gusto ko mang pahabain ang dapat na sasabihin ko sa kanila ngunit alam kong hindi iyon manggagaling sa puso ko. I'm still mad on Mom for what she did.

sabi ni Mommy ng mas lalong hinigpitan ang pagkakayakap sakin. "I love you Mom so much, para sainyo ito ni Daddy and I'm also proud to have a parents like you both! natuto akong makuntento dahil sayo yun Ma, tinuruan mo po akong hindi sa lahat ng buhay ay pasarap lang. Baka dumating ang araw na maghirap tayo atleast hindi ako maninibago kasi hindi naman tayo maluho. Hayy Ma, i love you!!" sabi ko kay Mommy.

Hindi namin namalayan napahaba pala ang aming pag ku-kwentuhan namin. "Kaya maraming salamat anak ng dumating ka sa aming buhay dahilan upang bumalik ang kanyang sigla at kislap sa kanyang mga mata," sabi ni Dad sa akin. "Ako dapat po ang magpasalamat sa inyong dalawa ni Mommy, Dad!" sabi ko dito habang ngumiti. "Dahil sa inyo ay naging successful ako at naitaguyod ko ng maayos ang aking anak dahil sa inyong tulong ni Mommy, kaya napaka swerte ko po sa inyong dalawa na. Kung hindi ako nakita at tinulungan ni Mommy sigurado akong wala na kami dito sa mundong ibabaw," dagdag kung sabi kay Dad.

Huli kong binalingan ng atensyon ang mga anak ko na para bang naghihintay din sa paglapit ko. Ngumiti naman ako nang malawak, hindi nakaligtas ang luha na pumatak sa aking mga mata. “I love you, my kids. Thank you for everything. Don’t worry, I’ll do my best as your father for the second time. I’ll never let you go until you say so. Thank you!” … And I’ll never forget to say this, I’m proud to raise the protagonist twins. My now soon-to-be husband.

How my father would say how he's proud of me and my mother who would whisper sweet words before going to sleep. Hindi ako nagsalita at pinakawalan ko ang sakit na matagal kong kinimkim. Hindi ko pa rin matanggap. Hindi ko pa rin kayang tanggapin. "Huwag mong sukuan ang sarili mo, Azerielle. Huwag mong hayaang sukuan ka rin ng mga taong nagmamahal sayo. Your parents will never be happy kapag nalaman nilang ganito ang ginagawa mo."