Puke Ni Mama Novels & Stories

EME HAHA. “It’s your first day, iho! Huwag kang mag-alala sa akin, alam kong namiss mo ang luto ko.” maganda ang ngiti ni Mama nang sabihin iyon kaya namula ang pisngi ng kaibigan kong hapon. Shete talaga! Ang pogi talaga ng kaibigan kong ‘to, walang kupas sa mga mata ko! Pagdating sa kaniya ay nagagawa kong pumuri ng isang lalakeng nilalang sa buhay ko, e.

Well that's just how religious she is. "Umupo ka na diyan at naghanda na ako. Hindi mo man lang sinabing ganito kaaga ka gigising. Mabuti't hirap akong makatulog," panimula ni Mama sa umaga namin. Napangiti lang ako gayong hindi ko kailangang mahirapan sa pag hahanda ng sarili kong makakain.

Palihim kong chini-cheer si papa. “Well, schat, in my vocabulary bawal nilang magustuhan ang prinsesa ko. Hindi pwede! Bata pa siya.” Tinignan siya ni mama ng masama. “Hindi ko alam gaano ka baluktot ‘yang utak mo. Bahala nga kayo mag-ama!” Nag walk-out si mama. Malapad ang ngiti kong lumapit kay papa para yakapin siya. “Thank you papa,” sabi ko sa kaniya.

nakangiti nitong sabi "tamang tama, gutom na ko. Gusto nyong kape?" "Oo naman" sagot ng dalawa. Nagtimpla ito ng kape para sa kanilang apat. "Hinahanap na ako ni mama" sabi ni Malena. "Bhe, baka kailangan mo ng umuwi.." sabi dito ni Amihan. "Uutusan lang ako non eh. Ang mama kasi parang hindi masaya sa loob ng isang araw na hindi ako napipingot." "Ang swerte mo nga at kasama mo ang mama mo."

Pinunasan ko ang luha ko at inis siyang tiningnan. "Papansin ka? Panira ka ng moment, alam mo ’yon?" "May sinabi ba akong ikaw ang ma-drama?" "Oh, bakit? Angal ka?" Binato ko sa kaniya ang hawak kong pouch. Kinabahan ako nang maalalang nandoon ang phone ko ngunit nakahinga rin nang maluwag nang masalo niya iyon. "Hay, nako. Sasakit ang ulo ko sa inyong dalawa at para kayong mga bata," stress na sabi ni Mama.

Mama asked out of the blue. Natigilan ako sa pagkain. Matamlay na binaba ko ang hawak na pork barbecue. Nawalan na ako ng gana pero kahit ganoon nilunok ko pa rin ang nginunguya. Pinatong ko ang mga siko sa lamesa. Lumalim ang titig ko sa sariling pinggan. "'Di na po." Mahina ang boses na sagot ko. Napansin niya tuloy ang pag-iiba ng aking timpla. Hindi ko gustong magmukhang bastos sa harap ni Mama kaya tinunghayan ko siya at ngumiti. She smiled without reaching her eyes.

At umupo ako sa chair na kaharap lang sa kanila. "By the way son. I'm sure hindi mo nakakalimutan ang..." Wika ni mama na sobrang excited. Ano kaya ang sasabihin ni mama? What is she talking about? Wait... pilit kong iniisip kung ano nga ba ang araw ngayon. what's so special or something? Hindi ko talaga alam kung ano meron ngayong araw Kaya I just act na parang alam ko. I smiled like I knew it.

Pero di bale at masarap naman ang ulam mamaya sa handaan. At dahil nga gutom na ako ay excited na kukuha na sana ako ng pagkain ngunit nabitin ito nang magsalita si Mama. "Santa Maria, umutang ka nga sa tindahan ni Pikangkang ng memeryenda para sa mag aayos kay Jesusa mamaya," utos sa akin ni Mama na ikinangiwi ko, lalo na nang marinig ang buo kong pangalan.

Si Mama. Sinamaan naman ni Papa ng tingin si Mama, "anong malayo?! Hindi mo ba nakikita mang na matangos ilong ng apo ko." "Matangos ang ilong ng apo ko pero ang saya hindi! Nako, pang... 'Wag mo nang bulahin ang sarili mo." "Subra ka, Mang. Baka nakalimutan mong dahil sa matangos kong ilong kaya mo ako nagustuhan."

Mama hold my hand and smile. "I'm so proud on what you have now anak, and congratulations on your engagement with Navi, I am really happy you know. I just realized that maybe we can start over again you know, you and me. Let's forgive each other." Mama smile and took a deep breath, hindi ako makapaniwala sa sinasabi ni Mama ngayon sa harapan ko.