Puke Ni Mama Novels & Stories

Mapupungay ang mga mata na halatang galing sa tulog. "Mama, hindi kayo pupunta sa MPI?" takang tanong ni Jay kay Mama bago siya umupo sa tabi ko. Napakunot naman ang noo ko. Mama? Hindi ako aware bagong anak pala ito ni Mama. "Hindi na ako sumama. Uuwi din naman ang Papa niyo mamaya. Iwan ko muna kayo dito ha kumain kayo ng madami nalipasan na kayo ng gutom." pangral pa ni Mama bago lumabas ng kusina.

Galit na galit na boses ni Mama. “Ma, aray ko po, nasasaktan ako Ma.” Pakiusap ko sa kanya at patuloy ang pagbalong ng luha sa mga mata ko. “Hindi kita titigilan hanggat hindi mauubos yang buhok mo, wala kang utang na loob, nag mamamlaki ka na ngayon. Hoy Maliyah kung hindi sap ag kukuba sap ag titinda sa palengke hindi ka makakatapos m*****a kang bata ka.” Halos lumabas na ang ugat ni Mama sa leeg niya dahil, kakasigaw, at panunumbat sa akin.

Sa sobrang tuwa ay mabilis kong hinalikan si Mama sa kaniyang pisngi. "Mama, you’re the best Mom in the whole wide world!”

“Sige po.” May sumingit na boses sa linya—si Papa. “Sol,” sabi niya. “Kumain ka nang maayos ha. Huwag puro kaba. Alalahanin mong may maliit na munting buhay kang dala-dala.” “Opo,” sagot ko, ngumiti kahit hindi niya kita. “Si Javier?” tanong ni Mama. “Nandiyan ba?”

Ramdam ko ang panlalamig ng kamay ko habang nagsasandok ng makakain. Halos mabilaukan na ako sa aking kinakain. Paano kaya sila mama nakakakain sa presensiya ni kuya Daze? I can’t even swallow properly that I have to reach my water and drink. Binaba ko ang aking mga kubyertos at kiming ngumiti. “Ma—” “We’ll be leaving tomorrow.” Nilingon ako ni mama. “Huwag mong papatigasin ang ulo mo dito.”

Paniguradong lumabas ang ugat n'on sa leeg no'ng malaman niya 'yon! "Si Mama na ang nakakita n'on. Sinusubukan ka niyang ipagligtas, pero mukhang wala ka ng pakealam pa sa sasabihin ng iba," aniya. "Ayos na rin naman sa akin 'yon, Julie. At isa pa. Kahit na anong ligtas namin ni Tita Nesia sa imahe ko noon, ay wala pa rin kaming nakukuhang simpatya. Hayaan mo na."

paniwalang-paniwala sa kaniya. “Pinatay nila ang papa mo, Isles... m-mga hayop sila,” ang nagluluksang sabi ni Mama habang yakap-yakap ang litrato ni Papa kung saan masayang-masaya ang kaniyang ngiti na parang nandito lamang siya at hindi kami iniwan. Niyakap ko si Mama habang walang tigil ang kaniyang pag-iyak. Hinang-hina siya na tila wala nang mapaghuhugutan pa ng lakas.

Sana kahit papaano ay gumaan ang loob nila. Sorry babies. Talagang kupal ang ama niyo

Dahil ba sa nasa harap kami ng Mama niya? Naiilang ngunit nasasaktan na sumubo ako ng fried rice na inilagay nito. "Sasama ka ba sa akin mamaya, Ma?" tanong ni Aekim sa ina. "Hindi na siguro. May inaayos akong importante sa opisina. May mga papeles din na kailangan kong pirmahan. Natingga iyon ng mamatay si Mama." wika ni Mama sabay kuha ng baso na may lamang dragon fruit juice.

“Idedeliver nila yun naka truck.” “Oooh, ganon pala yun. Galing talaga ng Papa ko daming alam!” Umangkla ako sa braso niya. “Aba! Sweet ng anak ko halatang may kailangan!” “Hahahah! Di na gumagana pagiging bunso mo anak!” singit ni Mama na nagiihaw ng isda. Nandito kami sa kubo at nagkaayaang mag hapunan dito.