Puke Ni Mama Novels & Stories

Fudge naman oh! "Ano ang dapat kong paniwalaan? Kailangan natin ng isang himala para makaligtas at makaalis dito ng buhay." Tanong at rason ulit nung mama, and I am growing so fudging pissed off right now. Namumuro ka na talaga sa akin. Nauubos na ang katiting kong pasensya.

mas lalo akong umiyak na ramdam kong ikina taranta nito. “I-I mean don ‘t cry, wag kang umiyak. Ano bang nangyari?” sa isip ko, na--- ang feeling close naman nito, pero sabi noon ni Mama mas mabuting sabihin mo ‘yong nararamdaman at problema mo sa hindi mo kilala at hindi ka kilala atleast, hindi ka nila kilala hindi ka nila huhusgahan at hindi sila mag kukumento nang hindi mo gusto. “Okay lang ba na mag kuwento ako?”

malamyos na sabi ni Papa. "Alam ko po, naiintindihan ko," tanging sagot ko sa kanya. "Hindi pa po ba kayo matutulog?," tanong ko sa kanilang dalawa. "Matutulog na din inantay ka lang namin dumating. Siya, sige na pumasok ka na nang kawrto at ng makapagpahinga ka na," sabi ni Mama. Humalik ako sa kanilang dalawa bago tumulak.

Malamig na boses nitong sabi. Maayos naman ang lasa ng luto ko, hindi nga lang kuhang kuha ng luto ni Mama pero bakit feeling ko ay pati kaunting koneksyon nito sa namayapa kong ina ay pinuputol na niya. Gano'n na ba talaga niya kamahal ang pamilya nito ngayon kaya nagagawa niyang ibaon sa limot si Mama. "Yes po, Papa."

"Tignan mo kung paano umiyak sa sarap ang puke mo, Sonya! Putangina ka, amoy na amoy na ang malansang katas ng puke mo sa buong kwarto!" "Ahhh! Sige pa... putangina niyo, subuan niyo pa ako! Wasakin niyo ang lalamunan ko!" sagot ni Mommy, ganap nang nawalan ng katinuan habang ang kanyang mukha ay basang-basa ng luha, laway, at precum ng mga binatang walang-awang lumalapastangan sa kanya. "Iputok niyo lahat ng t***d niyo sa loob ng puke ko!"

“How could you say that to your mother? Mommy mo pa rin ako!” Pumikit ako. Hindi ko na lamang siya sinagot dahil napapagod ako. I just want to heal and see my lovely ladies. Nang kumalma na si Mommy ay may sinabi siya na nagpaagaw ng atensyon ko.

bigla akong nahiya dahil sa sinabi ni mama tamang tama lang ang tamis ng manggo shake " mas magandang sa puno tayo kumuha para mas sariwa.." dagdag ni mama " pasensya na mama na miss ko lang uminom nito.." ngiti kong sambit at tsaka muling uminom Pansin ko ang pag tingin sakin ni mama kaya napatigil ako sa pag inom.. " pb anak bakit parang tumataba ka ata?.." nanlaki ang mata ko sa sinabi ni mama

Putol ni papa kay mama. Umingos naman ang nguso ni mama at bumaling sa akin. "Mamaya ay mamasahiin kita nang marahan sa paa para mawala ang bigat ng iyong pakiramdam. Sa ngayon ay magpahinga ka muna at huwag kang magkandado ng pinto para madali ka naming maagapan kung may kailangan ka. Sige, kumain ka na muna." Aniya sabay hila kay papa sa kusina.

Hindi umiiyak pero nang unti-unti ng ibinababa ang kabaong ni Mama ay pumatak na ang kanyang luha. Ang Papa ko na ni minsan hindi ko nakitaan ng kahinaan. Si Papa na hindi ko kailanman nakitang manghina at umiyak ay bigla na lang wasak na wasak ngayon dahil sa nangyari kay Mama. "Kumain ka na."

Sabi ni Mama Nakita ko ang mu-munting luha sa mata niya. "Alam niyo ang sarap ng talong with toyo. The best ito Mom!" pagiiba ko ng topic. Nakatingin ang lahat habang nagsasalita si Mom kaya iniba ko ang usapan dahil ayokong malungkot. Gusto ko man umiyak at maging malungko ngunit hindi na pwede, ayoko makita nilang hindi pa ako,Okay.