Puke Ni Mama Novels & Stories

sabi ni Jez na akala mo naman ay hindi mahilig sa magkwento. Hindi ko akalain na ganito karami ang bisita ngayon ni Papa. Sabagay nung isang taon ay wala naman kaming handa kaya bumawi ngayon. Idagdag pang dikit-dikit ang bahay dito. Kaya walang kawala kung kakahango palang ng spaghetti at amoy agad sa kapit-bahay. "Anak!", Si Mama iyon na binaba ang mga platong hawak sa mesa.

Nasaan na ba kasi si Papa? Hindi na ako umuwi, nakatambay lang ako sa morgue habang inaasikaso si Mama. Ni hindi ko kayang kumain, kung hindi lang dahil kay Kylo, hindi rin ako iinom ng tubig. My mother is gone. Hindi ko alam kung paano ko tatanggapin ang bagay na iyon. "Hon, tumawag si Tito. Papunta na raw siya. Can we eat now?" Tanong niya.

"Alam ko na, huwag ka ng mahiya." Ano kaya ang sinabi ni Aiden kay Mama. Kakausapin ko na lang bukas para matigil na ko kakaisip ako'y napapagod na. Umupo na ako at tiningnan ko lang ang pagkain na nasa mesa. Paano ko kakainin eh! busog pa ako. Nakita ko si Mama na lumabas kaya inilagay ko ito sa basurahan. Siguradong magagalit sa'kin kapag hindi ko ito kinain.

Hindi ko gustong nakikita ang taong ‘yon. “Masiyado mo namang pinaghahandaan ‘yan, Mama. Ni hindi mo nga kami mapakain ng masarap,” ani Tita Puschia nang maupo sa haoag at sa tapat ko pa talaga. Gustong-gusto talagang iniinis ang kaniyang sarili pati na rin ako. Hindi ko na lang pinansin pa ang pamumuna nito at tahimik na lang na kumain.

What I mean is pesting butiki pala! Dapat mainis ako sa kaniya kasi nang dahil sa kaniya, napahiya na naman ako. Kung hindi dahil sa kaniya, wala sana ako sa letcheng rehearsal na iyan. Hindi sana ako kasali sa pageant dahil hindi naman talaga ako nararapat na kasali roon. “Kumain ka na ba?” tanong ni Mama na ngayon ay nakasunod na sa akin.

sagot ko din naman kaagad dito “Pampatulog? Kailan pa naging pampatulog ang alak? Dj, hindi lahat ng problema ay nadadaan sa pag-inom ng alak kaya pwede ba? Tigilan mo na ito? Tumigil ka na sa kakaabuso mo sa sarili mo.” Seryosong muling wika ni Mommy.

sermon niya. I chuckled. Pumasok ako at saka siya niyakap nang mahigpit. “I miss you, Mama,” mahina kong bulong. Mama laughed a bit. Naramdaman kong niyakap niya ako at saka tinapik-tapik sa likod. “Dito ka kasi umuwi! Kapag kinasal na kayo, hindi kana papayagan non na umuwi sa akin,” pa-sermon na sabi niya.

TOK TOK TOK “Anak nakauwi ka na pala, magmeryenda ka muna.” Natigilan ako ng marinig ang boses ni Mama na nasa likod ng pinto ng kuwarto ko matapos niya kumatok, kaya tinakluban ko ang aking bibig upang hindi makalikha ng ingay. Pinunasan ko rin agad ang aking luha kung sakali mang biglang pumasok si Mama.

Impit siyang napaiyak at napaupo sa sahig. "A-Anong gagawin ko? M-Mamamatay na siya? H-Hindi . . . H-Hindi pa niya nasisilayan ang anak namin."

tanong bigla ni mama habang kumakatok sa pinto. “S-sorry, Akeno, nandito si mama. Hinahanap ako, sa susunod na lang siguro, pasensya ka na,” sabi ko sabay baba sa linya ko. Dali-dali kong binuksan ang pinto. “W-wala, nanunuod lang po ako ng vlog,” sagot ko sa kaniya habang nakangiti. “A-akala ko may kasama ka. Anyway, kakauwi lang namin ng papa mo. May uwi kaming pizza, gusto mo ba?”