Pulang Bahay นิยาย & เรื่องราว

"First, you should pack your things and move to your house. Next, ibalik mo sa dating arrangement ang lahat ng gamit sa bahay na iyon. Next, put some display na pwedeng makapag-reagain ng memory niya. Like pictures niyo no'ng nasa Fairbanks and all those happy memories that you've done here in the Philippines!" "Trish, okay na sana eh. Kaso alam mo natatawa ako sa huli mong suhestiyon. Happy memories, in the Philippines? What are those and when did it happen?" I sarcastically stated. "Hmm, wala ba talaga? Kahit 'yong simple moment niyo sa bahay kapag kayo lang ang magkasama. As in wala ka man lang ba talagang maalala na msayang ginawa niyo? Like cooking, eating, singing and-"

She sat next to me and leaned her head onto my shoulder. "manila is still manila. But when will you go home tart? okey ka naman na diba? so pwede ka nang bumalik?" pansumandali akong natigilan sa tanong ng kaibigan ko. Pinakiramdaman ko ang sarili ko and i'm glad i think i can go home now.

Natatanto kung gaano kaiba ang oras, ibinalik ko ang aking telepono sa aking bulsa. Ang biyahe pabalik sa bahay ay mabagal, tahimik, napuno ng pagpaplano at pagtanggap. Kung ang lahat ay gagana, kailangan kong tanggapin ang proseso. Ang isip ng pagiging mabait sa witch na iyon, lalo na ang pagngiti sa kanya, ay pakshet na nakandidiri. “Maligayang pagbabalik sa bahay, sinta…”

Habang nag-aalangan pa siya, biglang may pumaradang Jaguar Land Rover sa tapat ng bahay. “Miss Sue,” tawag ni adjutant Lu pagkababa ng sasakyan, “sabi po ng Mama at ni uncle nyo, ubos na raw yung itlog at bamboo shoots sa bahay, kaya kailangan nilang bumalik agad sa bayan. Bukas na lang daw ulit sila babalik.”

"Bumili ako ng fav mong chocolate cake. Ano pinapatawad mo na ba ko? Ngumiti ako syempre may suhol tatanggi pa ba ko? Kaya ok na kami ni Alice bago umuwi at dahil mag kapit bahay lang kami talagang di kami mag kakahiwalay. Pag pasok ko sa bahay salubong agad ako ni mama. "Bakit ngayon ka lang? Hala madali ka. Inayos mo na ba gamit mo?" "Po?" Gulat kong sabi "Iha ano ka ba ngayon ang byahe natin papunta sa lola mo."

Chapter 16 BELLA POV Naiwan naman na ulet si Bella sa kanilang probinsya. Nakaalis na ang mga kaibigan nya kaninang madaling araw pabalik sa Maynila. Sabay sabay na din silang umalis. Kailangan kasi nilang bumalik kaagad dahil may mga kailangan pa silang gawin bago ang pasukan. Bumangon naman na si Bella at nagligpit ng hinigaan nya bago lumabas ng kwarto nya. Naabutan naman nya ang nanay nya na nagkakape sa kusina nila.

saad ko nang mapansin na hindi ito umalis ng bahay Nagkibit balikat naman ito habang nakatayo parin sa may pinto, “ ayaw mo bang nakikita ako dito sa bahay? Sabihin mo lang kung ayaw mo kasi hindi ako aalis. ” napa ngiwi na lamang ako rito. I thought he was going to say he's leaving “ anyway, someone is visiting you. ” aniya kaya naman agad na nangunot ang noo ko sa pagtatakha

Chapter 29 Isang Silid Third Person POV Lumipas ang buong hapon na puno ng tawanan. Nag-swimming sila. Naglakad sa tabing-dagat. At kumuha ng napakaraming litrato. Pagsapit ng alas-siyete ng gabi... Nagpasya na ang pamilya Roxwell na bumalik sa resort upang magpahinga. Bukas pa ang huling araw nila sa Boracay.

Nagkasundo silang magkita sa bahay nito Mas mabuti nang doon sila mag-usap dahil walang ibang tao kundi ang kaibigan lamang. Agad s'yang umakyat sa rooftop dahil helicopter ang gagamitin n'ya sa pagpunta sa bahay ni Pula. Ilang oras ang kan'yang byahe dahil nasa kabilang state si Pula. Mabilis na ito kaysa mag land trip s'ya.

BEA'S POV Ngayon ang balik namin sa Manila. Dumaan muna kami sa condo para kumuha ng mga gamit. Isang buwan kasi kami magstay sa bahay ni papa. Gabi na kami nakarating sa bahay nila papa. Hindi muna ako bumaba sa kotse. "Tell me if ready langga, nandito lang ako." Sabi niya sa akin. Huminga naman ako ng malalim bago nagpasyang bumaba na.