Purple Mirror Novels & Stories

Nagbago ang ekspresyon ng mukha niya dahil sa nakikita. Hindi siya pwedeng magkamali. Kitang-kita ng dalawa niyang mata ang isang pambihirang jade sa loob mismo ng imperial green jadeite na hawak ni Pierre. May bahid doon ng matingkad na kulay pula, isang pulang kasing-pula ng sariwang dugo. Sa isang kurap lang, ang pulang kulay na iyon ay agad na umakit sa atensyon ng lahat ng tao sa loob ng venue.

Pero nang mas mapalapit sila, napansin niyang may kakaiba roon. Hindi iyon estatwa. Isa pala itong malaking bato, parang salamin, na may itim at kulay abong halo, makintab pero hindi malinaw ang repleksyon. Sa ibaba nito, may nakaukit na mga salita. “The Mirror of Truth.” “Mirror of truth?” mahinang ulit ni Raina. Tumango ang ginang. “Oo. Isa ‘yan sa mga treasured artifacts ng pamilya.”

CHAPTER 38 - BABY DRAGON --- GABRIELLA MONICA JIMENEZ POV O. M. G. Hindi ko akalaing matutunghayan ko nang personal ang Aurora Borealis-isang pangarap na dati'y napapanood ko lang sa mga documentary at nababasa sa mga libro. Parang isang napakagandang obra ng kalikasan na gumagalaw sa kalangitan. Napakatingkad ng neon green na ilaw, na may halo pang purple at pink, at sumasayaw ito na parang alon sa himpapawid.

Bigla niyang tanong. Napaso ako sa hawak kong mug at muntik ko nang matapon ang kape. Sinamaan ko siya ng tingin. "Siraulo ka ba?" Inis kong bulyaw sa kanya. Umirap lang siya at sumimsim ng tea, parang walang nangyari. "Naging red ang hawak mong mug." Aniya, sabay turo rito. "That mug changes color according to your mood—black if you are sad, white if you are happy, blue if you are excited, and red if you are in love."

Amber ang kulay ng mga mata na pinarisan ng makapal at malantik na pilik mata na bagay na bagay sa korte ng mukha nito. Matangos ang ilong nito, mapupula at maninipis ang labi na hugis puso. Walang kahit na anong kolorete sa mukha ang dalaga. All pure and natural, which is bihira na lang sa mga babae sa panahon ngayon.

Samantala, nagtungo si Mira sa glass greenhouse sa hardin. Tahimik siyang tumingin sa mga bulaklak sa loob. Ang mga iyon ay marurupok ngunit buhay na buhay ang kulay, at sa gitna ng maulap at malungkot na panahon, lalo silang namumukod-tangi sa kanilang liwanag at sigla. “Sa totoo lang, ayaw ko ring pumunta rito.” Ang biglaang tinig na iyon ang nagpalingon kay Mira.

bulalas niya at lumingon sa pinto. "Kay ganda niyong pagmasdan Mahal kong Miren," napapislag ako ng makitang nasa gilid na namin silang dalawa. Tumingin ako sa kanila maging ang kanilang kamiseta ay parehas ng kulay ng sa amin. Dilaw at bughaw ang kay Virion. Pula at bughaw naman ang kay Orpheus.

Akmang kakatok na sana siya ngunit napahinto siya nang marinig ang kausap ng ina. “Before this year ends? That’s so sad,” tinig ni Madame Patrizia mula sa loob ng kwarto. Nang mapansin niyang wala nang kausap ang ina ay kakatok sana siya ngunit bumukas na ang pintuan kaya napaatras na lamang siya.

"Masarap din sa balat." Isa itong pink na damit na may mga perlas na natahi sa tela. Nilampasan ng daliri ni Ivy ang price tag at dinampot niya ito para tingnan.

Makikita na may ganitong pakiramdam rin si Leo at nakabantay siya sa mga oras na ito. Ayon sa sinabi sa kanya ni Leo, napapikit si Gerald habang ginagamit niya ang kanyang magic technique. Nang imulat niya ang kanyang mga mata, may kakaibang kulay purple na liwanag na kumislap sa kanyang mga mata. Ang purple na liwanag ay parang dalawang sinag na lumiwanag sa apat na magkaibang direksyon.