روايات وقصص ضمن Quotes About Bitter People

Bitter din kasi ako. Nang magbalik ako ay inilapag ko na sa harapan niya ang kape niya. Nakatingin ito sa hawak niyang paper saka dinampot ang cup. Nang inumin niya ito ay walang anu ano'y naibuga niya. "What the hell is this? Ang pait sobra!" reklamo nito sa akin na nagsalubong na ang kaniyang kilay. "Sabi mo, mas matapang pa sa akin. Well di lang matapang, bitter pa! Next time kasi Sir, wag niyong ikumpara sa tao ang pinapagawa ninyo," sagot ko sa kaniya.

Kaya ko ngang ipatong lang sa dalawa kong daliri. ''Pero mapait.'' Napaangat ako ng mukha. ''Mapait?'' pag-uulit ko dahil baka mali lang ako nang narinig. ''But you see, even a bitter coffee can brighten up the day.'' Nakuha ko naman ang nais ipahiwatig ni Chairman Emilio. Kahit gaano kapait ang buhay, may araw rin na magiging masarap ang lasa nito.

"I don't know. Maybe like Mommy?" He laughed. "Being a psychiatrist is boring, Dave. You know how annoying it is to talk with crazy people, right?" I frowned. "Yeah! It's so annoying to talk to stupid and idiot people!" Muli siyang tumawa at tinapik ako sa balikat. "People may be stupid and idiot, but when they need help, don't hesitate to give. This world has a lot of cruelty, Dave. But you can't just separate yourself from others. Instead of doing that, make something that could change them and the situation. Don't ever give up on things. God won't give you a problem that you can't solve. So as long as you stand, as long as you're alive and can fight, don't give up. If you're annoyed by ho

sagot nito. "Iniiwasan ko naman pero naiinis ako e," sagot ko. "Bitter!" bulalas niya. "Aba!" Masama ko siyang tiningnan. "Hindi ako bitter no!" "Anong hindi?! Hindi ba bitter ang tawag diyan? Bakit kasi hindi na lang kayo magkaayos ni Xander para naman bumalik iyong dating sigla mo lalo na kapag nakakakita ng sweet couples!"

He nodded at ang huling sinabi niya bago siya matapos kumain ang mas lalong nagpalito sa isip ko. "Don't trust too much to the people around you, Bliss because you don't know what their true color is."

Ngiti lang, gaya ng dati. Lumapit ang isang babaeng staff, may bitbit na tray ng desserts. “Ma’am, would you like something sweet?” mahinhin niyang tanong. Ngumiti ako. “Yes, thank you.” Pero bago ko pa man mahawakan ang dessert, nagsalita ulit si Calvin. “Hindi siya mahilig sa matatamis. Mas gusto niya ‘yung bitter. Right, honey?” Tumingin siya sa akin. Ngiti. Pero malamig. Malalim. Mapang-insulto.

"Galit ka na niyan, Tita Marci? Tama pala si Tito Ash." "Tama na?" "Na di ka dapat tinutukso sa kanya kasi daw bitter ka." Aba't haduf talaga ang isang iyon! Ako pa ang bitter? Wow, ha? Mas nga siya eh, kasi kung hindi siya bitter bakit niya ako pinagpa-file ng RL? Mata niya talaga! "Wag kang maniwala doon. Haduf lang iyon." "Isa pa po 'yan, haduf ka raw po."

I ordered a mocha latte and a mocha flavored cake bago ako umupo sa isa sa upuan na walang tao. Malapit sa salamin ang aking kina-uupuan. Kita ko ang nga tao na naglalakad. At sa bawat naglalakad na mga mag jowa hindi ko maiwasan na mainggit. Sarap din sumigaw na walang forever at maghihiwalay din ang mga ito. "Huwag kang maging bitter sa may mga karelasyon magkaka-jowa ka rin pagdating ng panahon," nasa ko sa isa sa mga nakadikit sa wall ng coffee shop.

Gulo talaga ang hanap niya kaya niya pinatid ang paa ni Pinky para sadyang matapunan ito ng kape. "Bilang may-ari ng coffeeshop na ito ay ako na mismo ang humihingi ng paumanhin sa nagawang kapalpakan ng aking staff. Pero sana po ay huwag mo siyang tawaging bobo, huwag mo siyang duruin at huwag mo siyang sigaw-sigawan. Dahil kahit ako na amo niya ni minsan ay hindi ko siya tinawag na bobo, dinuro o di kaya ay sininghalan. Sinisigurado ko sa'yo na walang sinungaling sa dalawang staff dito sa maliit kong coffeeshop. At tungkol naman sa sinasabi mong respeto ay sinisigurado ko sa'yo na magagalang ang aking dalawang staff. At advice ko lang po sa'yo. Kung gusto mong respetuhin ka ng ibang tao ay