Quotes About Coffee And Life 소설 & 이야기

Sa tono ng pananalita nito parang may gusto itong ipahiwatig, nakikiramdam lang si Lara kung ano ang susunod nitong sasabihin. “And judge your coffee, baka kung anong isipin mo ha,” paliwanag nito. Napahiya naman siya ng kaunti sa agad na judgement niya sa isip. “Oy hindi ah, wala akong iniisip.” “Huh, too defensive, anyway I have to go thanks for the coffee, I love the taste. Hayaan mo ipo-promote ko sa mga friends ko para dayuhin nila ang coffee house mo. Bye.”

“Ikaw ang pinakamagandang desisyon ko sa buhay ko.” Umalis kami sa coffee nang magkahawak-kamay. Pareho kaming masaya at mataba ang puso dahil sa pagmamahal namin sa isa’t isa.

Pero sabi ko kahit para nalang sa sarili niya. Babalik pa kaya siya? O dun na siya sa America magsstay for good? Damn it! Why would I think about him? When I already have someone else? Paglingon ko sa may pader nandoon nanaman yung quotes na "Life is like a camera. Focus on what's important and you'll capture it perfectly." Napanguso nalang ako sa nabasa. Siniko ako ni Khyla dahilan para mapalingon ako sakanya.

"HIndi po ba kayo napa-paitan sa buhay niyo? Sa probinsya po kasi namin, kapag mapait ang kape, ibig sabihin may matinding pinagdadaanan ang umiinom." Huminga nang malalim si Sir SAnder, ramdam ko ang biglang pag-akyat ng kaniyang dugo sa kaniyang leeg sa tindi ng pagka-high blood sa akin, habang ang kaniyang mga tainga ay mabilis na namumula sa tindi ng inis. "Black coffee stimulates mental clarity. It has nothing to do with my personal life. Can you pLease just let me eat in peace?"

I smiled knowing the fact that Jim and I shared the same thoughts. I roam my eyes and started to think that wala lang might be everybody's reason to why they drink coffee at seven pm. Just like the guy at table four, biting the tip of his pen, wala lang; the girl who slaps the shoulder of the guy beside her everytime someone at their crack a joke, the customer who sniffs the brew of the expresso before taking a sip, the girl at the table five who taps the table using her index and middle finger at a constant rhythym; everybody seems to have their own wala lang.

I bought an hot and iced coffee. "Kape now, palpitate later." Sabi ni Azi sa akin. Bitbit niya iyong hot coffee ko, inuna ko kasi inumin iyong iced coffee. Baka kasi malusaw iyong yelo at mag lasang tubig iyong kape.

"That's coffee, dimwit." "Pinaganda mo pa, sana sinabi mo na lang na walang utak. Tinakbo ko pa nga 'to galing sa kabilang building," He raised the empty can before crumpling it. "Ito lang kasi ang decafe coffee dito."

Inabot pa ko ng syam syam at sa lupa na ako nakatulog kaiiyak. Pasalamat nga ako dahil hindi iyon ang nafeature sa newspaper. Mas kasira sira iyon sa image ko kesa ang sabihing nangabit daw ako. "Public enough for an outburst in a coffee shop," he countered, a smirk playing on his lips. Diba mayabang? "There you go again, assuming the worst," basag ko sa sinabi niya, nilakasan ko pa para marinig niya. "Maybe I just have bad coffee."

Dalawa na nga lang sila, hindi pa sila magiging close. She did her thesis while busy sipping her coffee. Medyo matamis ito kahit hindi niya nilagyan ng asukal. It tastes sweet, she meant really sweet. Ngunit hindi niya na lang ito pinansin dahil wala naman siyang problema sa mga ganito. She loves coffee. Ito ang pampagising niya sa tuwing mga deadlines siyang inaatupag. But she has to brush her teeth right away after coffee to avoid coffee from staining her teeth. Baka mapikon sa kanya ang kanyang dentist.

Kinuha niya ang iced coffee mula sa tray saka hinalo iyon. “Sus parang hindi naman! Bakit hindi mainit ang kape ko?” Alam naman kasi niya na mainit na kape ang iniinom ko sa umaga. “You drink hot coffee to start a tiring day. To keep you awake dahil maghapon kang stressed at pagod. Hindi mangyayari sa ‘yo ‘yon dito Sam. So here’s an iced cold coffee for you to enjoy and start relaxing.” Kabisadong kabisado na talaga niya ako.