Quotes About Coffee And Life นิยาย & เรื่องราว

Pinangangaralan siya nitong si Wind Dale Andrada, an eleven year old kid? "For the family, you're selfless. Pero kay kuya Art, you're so selfish." "Wind, you don't understand anything. Mabuti pa matulog kana." "Kung sa paraan mo, hindi ko talaga mauunawaan, Ate Rain because you're complicated. Pero kung sa paraan ni Kuya Art ko uunawain ang pag-ibig, I would simply say it's like making a cup of coffee." Sinulyapan nito ang nananahimik niyang tasa sa mesa. "Dapat balance lang. Not so sweet, yet not so bitter. Masarap kung may creamer, pero mas enjoy kapag mainit-init pa. Kapag lumamig na put some hot water or put it in the microwave, patiently wait until it gets warm again. Just like in life,

Kaya ko ngang ipatong lang sa dalawa kong daliri. ''Pero mapait.'' Napaangat ako ng mukha. ''Mapait?'' pag-uulit ko dahil baka mali lang ako nang narinig. ''But you see, even a bitter coffee can brighten up the day.'' Nakuha ko naman ang nais ipahiwatig ni Chairman Emilio. Kahit gaano kapait ang buhay, may araw rin na magiging masarap ang lasa nito.

"Mainit yata ang ulo mo. palpak ka ba sa trabaho mo?" Natawa siya. Siya? Palpak? Wala siyang hinawakang trabaho na palpak. Lahat ng kliyente nila, masaya sa kaniyang performance lalo na kung paano siya pumapatay. Mapait ang timpla ng kaniyang brewed coffee pero hindi niya alintana iyon. Mas mapait ang sinapit ng buhay niya rati nung palaboy-laboy pa siya.

Agad na sumalubong kay Nate ang matapang na amoy ng kape at maging ang malamig na titig ng kanyang Grandpa Nazzarius. "Sit down, Nathaniel," Nazzarius said, his voice trembling with a mix of authority and hurt. Naupo siya sa silyang nasa harapan ng mesa ng matandang lalaki. Agad siyang napasulyap sa isang tasa na may nangangalahati ng black coffee. "Aren't you prohibited of drinking coffee, Grandpa?" Kunot noo niyang tanong. Sarkastiko namang natawa ang matandang lalaki. "Of course. But how can I not drink a strong coffee when an unpleasant news was delivered to me early in the morning?" Pagalit nitong sabi.

The coffee. “Good luck,” I said, sweet as poison. “Baka lang makalimutan mo—people come here not just for coffee. They come for the books. Something I doubt your soulless café will ever have.” “Ouch. May hugot.” He leaned closer. “Inggit ka lang kasi may budget kami for real design. Hindi tulad nitong shop mo na parang pinulot sa ukay ang mga furniture.” My cheeks burned. How dare he?

"Pero actually, kayo po talaga ang pumili nito out of all the choices na ipinakita ko sa inyo." "Coffee?" tanong niya bigla. "Po?" Iniimbitahan ba niya ako? "I saw a coffee shop at this side, I guess." Tumuro siya sa kaliwa niya. "Alam kong coffee is life ka. Kaya 'wag mo na akong tanggihan, please?"

Sa tono ng pananalita nito parang may gusto itong ipahiwatig, nakikiramdam lang si Lara kung ano ang susunod nitong sasabihin. “And judge your coffee, baka kung anong isipin mo ha,” paliwanag nito. Napahiya naman siya ng kaunti sa agad na judgement niya sa isip. “Oy hindi ah, wala akong iniisip.” “Huh, too defensive, anyway I have to go thanks for the coffee, I love the taste. Hayaan mo ipo-promote ko sa mga friends ko para dayuhin nila ang coffee house mo. Bye.”

“Ikaw ang pinakamagandang desisyon ko sa buhay ko.” Umalis kami sa coffee nang magkahawak-kamay. Pareho kaming masaya at mataba ang puso dahil sa pagmamahal namin sa isa’t isa.

Umpisa na ulit ng training para sa mga susunod na gyera sa recitation. We were too focused. Sometimes, I would refill our glasses with water pero this time I decided to make a coffee for him and for me para hindi gaanong antukin. “Just pure coffee.” He said without looking at me when I asked him if what type of coffee he wants. Kapag nag-aaral ako usually pure coffee lang din talaga para mas matapang, kaso tonight I wanted it more creamier, ewan basta gusto ko lang din.

"HIndi po ba kayo napa-paitan sa buhay niyo? Sa probinsya po kasi namin, kapag mapait ang kape, ibig sabihin may matinding pinagdadaanan ang umiinom." Huminga nang malalim si Sir SAnder, ramdam ko ang biglang pag-akyat ng kaniyang dugo sa kaniyang leeg sa tindi ng pagka-high blood sa akin, habang ang kaniyang mga tainga ay mabilis na namumula sa tindi ng inis. "Black coffee stimulates mental clarity. It has nothing to do with my personal life. Can you pLease just let me eat in peace?"