Novel & Cerita Quotes For The Sick

"Naku, baka isipin nun masyado natin siyang sinasamantala. . ." "Kuya, kailangan mo rin ng pahinga. Ayokong ikaw naman ang magkasakit dahil sa kaiisip kung paano tayo makakaraos. Ang dami mo ng isinakripisyo kaya deserve mo namang makapagbakasyon kahit na paano." "Salamat Jessica. Nahihiya ako. . ."

aniya ko na may mahinang boses. "Hmm, dito ka lang. Ipagluluto kita ng nilaga. Alam ko na mas mabilis kang gumagaling kapag nilulutuan kita ng nilaga sa tuwing may sakit ka." Labis ang tuwa na naramdaman ko. Hindi nakakalimutan ni Vincent ang tanging naging gamot ko sa tuwing nagkakasakit ako. "Ikaw talaga. Sige na, mag-ingat ka," aniya ko pa.

Wala akong pinagsisisihan sa alinman sa aking mga pinili, ngunit ang gusto ko lang ay maging malinaw ang lahat bago pa lumala ang aking karamdaman. Dahan-dahan kong hiniga ang likod ko sa buhangin. Nanlaki ang mata ko sa malawak na langit na puno ng mga bituin. Ang tanging hiling ko lang ay maging matatag ang aking buhay sa oras na lumala ang aking sakit, gaya ng sabi ni Doctor Park. Sana may pamilya akong magbabantay sa akin at napapaligiran ako ng mababait na tao na hindi ako hahatulan.

Naka-ngiting sabi ni Dok na nagpa-kunot sa noo ko. "Are you making fucks with me? Stage 2 na ang sakit ko masaya ka pa!?" Kung baliin ko kaya leeg niya pagkatapos niya akong bigyan ng reseta? Grrrrrrr. "Nope, Hijo. I'm just happy because of your naïveness. The ailment doesn't cause you any physical pain or weakness. It targets you emotionally and mentally. That's why I find it the deadliest. It could make you crazy. Delusional, martyr, and such. But don't worry. I'll give you the best prescription---"

Takot na baka talaga ngang iniwan niya na ako. Pero lahat ng pangamba ko ay nawala ng pag lingon ko sa bedside table malapit sa kamang kinahihigaan ko ay nakita ko ang isang sticky note nakadikit ito sa basong may laman na tubig at puno ng yelo at isang tableta ng advil. "Life is like a mirror, it will smile at you if you smile at it." Good Morning! -AlatirisGirl ♥️ Hindi ko alam pero napangiti ako sa simpleng bagay na to kahit na alam ko naman na sa g****e niya lang nakuha Ang quote na to.

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.

Pero yung sakit na binibigay niya… walang gamot na makakapagpagaling doon. Siya ang asawa ko. Siya ang mundo ko. Pero siya rin… ang taong walang awang nananakit sa akin. “The worst kind of sickness isn’t the one that hurts your body. It’s the one that slowly kills your heart because the person you love… doesn’t even care if you live or die.”

"Kakambal na ng buhay natin ang sakit, honey. Hindi tayo matatawag na tao kung hindi tayo nakararanas masaktan. Pero 'wag mong hayaan na talunin ka ng sakit na nararamdaman mo. Ikaw dapat ang tumalo sa kaniya. " Simula noon, sinikap kong bumangon. Sinikap kong harapin ang sakit. Sinikap kong huwag magpaapekto sa lungkot. Sinikap kong alisin ang galit. Pinilit kong ibalik ang buhay ko sa dati. Nilabanan ko ang lahat. . .

“I’ve been so anxious I can’t sleep at night. Nagpatingin ako sa doktor. Sabi niya kung magtutuloy-tuloy ito, hindi tatagal ang kalusugan ko. Kaya iyan ang isang naturang gamot.” “Where did you even find that quack?”

“Gusto kong maalala mo kung bakit ko ibinigay ‘to sa 'yo.” Sa ilalim ng mahahabang pilikmata niya, may lalim ang mga mata, punong-puno ng bigat at respeto. “To cure sometimes, to relieve often, to comfort always.” Mababa at malinaw ang English niya, may bigat ang bawat salita. Minsan gumagamot, madalas tumutulong, at palaging umaaliw. Isa itong kasabihang nakaukit sa lapida ng isang Amerikanong doktor mahigit isang daang taon na ang nakalipas, at itinuturing na gabay ng maraming doktor sa kanilang propesyon.