Quotes On Decision Making 소설 & 이야기

Sa bawat simpleng salita nito, may pag-aalaga at malasakit na hindi niya kayang ipaliwanag. Kaelion ay tumahimik saglit bago sumagot. Tumingin siya kay Anathalia, ang mga mata nito ay naglalaman ng mga hindi nasabing kwento at mga pakiramdam na mahirap ipahayag sa salita. "Walang perfectong desisyon," sagot niya ng tahimik. "Ang buhay, isang serye ng mga hakbang na pinipili mo. Minsan, ang mga hakbang na iyon ay may kasamang pagkatalo, ngunit dun mo rin matutunan ang tunay na kahulugan ng tagumpay."

“Wala akong balak mag-lecture. Pero kung gusto mong malasing at makalimot—bahala ka. Basta 'wag mong gulo-guluhin 'tong lugar na ‘to.” Napataas ang kilay ni Sophia. “Concerned ka?” “Hindi,” deretsong sagot ng lalaki. “Pero natuto na rin ako—maraming maling desisyon ang ginagawa ng tao kapag sobrang lasing na.” Pinagmasdan ni Sophia ang mukha nito. “At ikaw? Expert ka ba sa good decisions?” May ngiti sa labi ni Alexander, pero seryoso ang mga mata. “Marami na rin akong sablay sa buhay.”

Mga taong tinaggalan niya ng pangkabuhayan at kinabukasan. He balled his fist as the familiar guilt rose from his chest. It was his body’s natural reaction whenever he’d recall that tough decision he had to make four year ago. But he knew, that was the best decision at that time. He could not thought of any other way to deal with that problem then. It’s either that or they’d lose SSL altogether. And seeing now how SSL had survived that almost impossible feat, no matter how painful that decision was for him then, it was still the best decision and one of the legacies he’d left as a CEO.

Sagot ko pero hindi ko napansin na natuwa siya sa sagot ko. "Hindi naman lahat ng naiisip nating solusyon ay pwedeng iaapply sa ating mga problema, hindi ba?" Sarkastimong usal niya, sinang-ayunan naman ito ng mga kasama namin. "Before you do a decision, think first the cosequences. Huwag sugod ng sugod, Luhan, baka mamaya magkamali ka naman."

Sagot ko pero hindi ko napansin na natuwa siya sa sagot ko. "Hindi naman lahat ng naiisip nating solusyon ay pwedeng iaapply sa ating mga problema, hindi ba?" Sarkastimong usal niya, sinang-ayunan naman ito ng mga kasama namin. "Before you do a decision, think first the cosequences. Huwag sugod ng sugod, Luhan, baka mamaya magkamali ka naman."

Hindi masamang maging makakalikasan dahil minsan ito pa ang makakatulong sa atin upang malinawan sa mga bagay na gumugulo sa isip at puso nating puno ng bagabag sa mga kahirapang nararanasan sa kasalukuyan. Hindi masama ang maging mapag-isa upang makapag-isip ng malinaw dahil minsan ito pa ang makakatulong upang makapagdesisyon tayo sa mga kinakaharap natin. Hindi kasi lahat ng pamilya, kamag-anak, kaibigan at kasintahan ay makakatulong sa decision making natin. Minsan pa nga sila pa ang nagpapagulo ng bagay dahil binabase nila ang payo sa sarili nilang karanasan na hindi inaalam kung pariho ba o sapat ba iyon para maging swak din sa atin.

“Litong-lito na ako. Hindi ko na alam kung ano ang gagawin ko. Nahihirapan akong magdesisyon ngayon.” Kilala siya na taong mabilis lang kung magdesisyon. Magaling siyang mag-isip ng mga paraan lalo na kung may problema sa negosyo o kung may kinakaharap na krisis sa kapitolyo bunga ng mga maling desisyon ng mga employee. Ngunit pagdating sa bagay na ito ngayon, sobrang nahihirapan siya. Hindi niya alam kung tama pa ba ang naging desisyon niya. Hangga’t maaari ay ayaw niyang makasakit, ngunit ang naku-kompirmiso naman ay ang kanyang mag-ina at naiipit. Hindi naman siya dapat nahihirapan, kung tutuusin madali lang naman itong mareresolba ngayon.

Hingi ko sa opinyon ni Yukia tungkol sa inaalok ni Alejandro. "No, you don't get to ask my opinion. You, what do you think? Buhay mo at ng kumpanya niyo ang nakasalalay sa magiging desisyon mo. I know how hard it is for you to decide, but think thoroughly." The clouds in my mind got swayed.

Sa mga darating na araw, nagpasya siyang maglaan ng oras upang pag-isipan ang kanyang mga desisyon. Nang umuwi siya isang gabi, hindi niya maiwasang mag-isip. “Ano ba ang talagang gusto ko?” tanong niya sa sarili. Napakaraming posibilidad, ngunit ang tamang desisyon ay tila malayo.

“Kaya ikaw, pag-isipan mo muna ang mga bagay-bagay. Alam ko namang wala pa sa isip mo ang pag-ibig, ngunit kung sakali mang sumagi man ‘yon sa ‘yong isipin, tandan mo na may mga bagay na pakiramdam mo ay tama, ngunit sa mata ng iba, mali.” “Kung ganoon, Mom, anong gagawin ko?” wala sa sarili niyang tanong. “Choose what you think is right. Not just for you, but for the people around you too. Kasi sa bawat desisyon natin, hindi lang tayo ang apektado. Yan ang tatandaan mo.” Napatitig siya sa mga mata nito. Alam kaya ng kanyang mommy na mayroon siyang tangahan na ginagawa?