Quotes On Emotions นิยาย & เรื่องราว

Pabirong nag-komento si Chloe, “Bumalik ka na rin sa dating ikaw, huh?” “Siyempre! Wala rin silbing maging malungkot pa ngayon at iyakan ang isang gago. Nalungkot lang talaga ako,” Sagot ni Emily, pilya ang kaniyang ekspresyon. “Kalimutan na natin ang nakaraan. Ang pinakamaganda mong naging desisyon ay hindi mo hinayaang lumubog ka pa lalo.” Ngumisi si Emily, “Oh, tingnan mo nga ang sarili, ang gaganda ng mga quotes mo. Mukhang mabunga ang pagsasama niyo ni Joseph.”

Ngumiti nang kaunti si Charlie bago niya pinagaan ang damdamin niya, “Huwag mo itong isipin. Natural lang para sa lahat na magkaroon ng emosyon at pagnanasa. Kung tatawa ang isang tao, iiyak rin ang isang tao. Kung magiging masaya ang isang tao, magiging malungkot din ang isang tao. Kaya, hindi naman sa wala kang pag-asa.” Tumagno nang malambot si Quinn habang tinanong, “Kuya Charlie, umiiyak ka pa rin ba hanggang ngayon?” Ngumiti nang hindi mapalagay si Charlie bago sinabi, “Sobrang dami ko sigurong iniyak noong eight years old ko. Para bang naiyak ko na ang lahat ng maiiyak ko sa buhay na ito.” Sinunggaban ni Quinn ang kamay ni Charlie gamit ang dalawa niyang mga kamay at sinabi niya haban

wika ko sa kaniya. Nasurpresa na lang ako nang bigla niya akong tinawanan. "Huh, how stupid. Don't let yourself be consumed by your emotions. Those b*tches are really annoying, just like that movie Inside out but worse," aniya at binitbit na niya ang kartong kahon. "Just imagine Immaturity, Insecurity, Overthinker, Anger and Sadness runs your head while they tied up Joy not letting her control the console, it's just complete chaos. Don't copy the same mistake I did thirty years ago or you'll end up being alone, selling flowers on the street, telling people about their fate with fortune cookies with no one to be called family. If you don't like that, you better change something in yourself es

Nanlambot naman ang mga tingin niya bago natigilan na parang bang nag-iisip. Huminga siya ng malalim. "You have a point, darling." Mahina at kalmado nitong sambit sa akin. His gazed softened. Napansin ko rin na baka naisip niyang hindi ito matatapos at magagawa ng maayos kapag nagpadala sa emosyon. We shouldn't drive by our emotions else, these emotions were the one will kill us. This will drive us to death even we didn't wish that.

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

--- Malamig ang boses. --- Kontrolado. --- "Emotions cloud judgment." --- Parang may kumurot sa dibdib ko. --- Emotions cloud judgment? --- Napatawa ako nang mapait. --- Kung alam mo lang. --- Kung alam mo lang kung gaano ka naging emosyonal noong kasama mo ako. --- Kung alam nila kung paano ka ngumiti. Kung paano ka tumawa.

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

Like my old self. It’s ridiculous how my emotions went from a hundred to zero. I was just feeling a lot a while ago. But now, I feel so empty. I hate feeling sad but when I feel numb, I hate it more. I can’t help but realize that I can’t live without any emotions. Because that’s what makes me human. And being human is a blessing and a curse. It’s a blessing because I have the capability to be complex. To be unique. And every human is unique. But it is a curse when you suffer from your emotions.

Kung alam mo lang, gustong-gusto kong maging masaya ngunit tila ba may humahadlang sa akin upang gawin iyon. "Dapat ba akong maging masaya, ano sa tingin mo? Ang makita kang malungkot ay dahilan rin para maging malungkot ako." hindi ko inaasahang sasabihin ko ang mga katagang iyon sa kaniya. "Ano naman pakialam mo sa'kin ako ba nag-uutos sa emosyon mo, at saka hindi naman kaya ako malungkot," giit pa niya.

Ngunit, hindi ako doon tumigil. Kagaya nga ng sabi ko, ayaw ko maramdaman ulit ang mga kinakatakutan kong mga emosyon. Do you wanna know, what kind of emotions I feel before? Loneliness, Sadness, Despair, Pain, Miserable, and all the negative feelings I felf before. But that was before.