Quotes On Hiding Pain Novels & Stories

"Garrett.. b-bakit mo nasasabi 'to? pwede mo naman sa'kin sabihin sa ibang araw. Narito tayo para mag-enjoy hindi para maglabas ng nararamdaman. Sinabi ko iyon para umiwas sa usapan. Ayuko ng marinig ang mga sasabihin niya na ikasasakit lalo ng puso ko. Labis ko na siyang nasasaktan. Ayuko ng dagdagan pa iyon at ang nais ko ay tumigil na siya sa mga sasabihin niya. Alam kong mas masakit iyon para sa kaniya. "Pero ngayon lang ako nagkaroon ng lakas ng loob para sabihin ito sayo, Ziya. Hirap kimkimin at hindi ko na matiis pa. Alam kong nabibigla ka sa akin but it really hurts to hide a pain. You know how much I love you Ziya and that's really hard from me to say. Hindi ko matanggap pero siguro

Hindi ko alam kung kakayanin ko bang matulog ngayong gabi matapos ang mga nangyari sa akin. Doon biglang sumagi sa isip ko ang bar na nadaanan ko kanina. Ang bar na may nagliliwanag na neon lights sa karatula nito. A tear fell off my cheek. Mukhang ito lang ang tanging paraan para maibsan ang sakit na nararamdaman ko. __ "KUYA, isang shot pa nga!" hiling ko sa bartender na nasa aking harapan. "Hinay-hinay lang, Miss. Ang dami mo nang nainom, baka hindi ka na makauwi niyan-"

I ranted with pain as I stared at Clementine who just looked away. “Hindi kita niloloko,” katwiran niyang baluktot kaya napatawa na naman ako. Inisa-isa ko rin muna silang magkakaibigan ng tingin bago ako humakbang papalayo. Ang sakit. Tang ina. Nagsisisi akong tinanggap kong babae na ako. “Love, don't do this to me. I didn't mean to hide it from you. Please let me explain,” namomroblema niyang paghahabol sa akin na hindi ko na naman pinansin.

dahil pagkatapos ng nangyari noon sa akin hindi na ako magpapakatanga na mahalin pa siya. "For years, I've denied the pain. Iniwasan kong harapin ang problema dahil hindi ko naman alam kung ano ang gagawin ko para mawala na 'yon ng tuluyan. So I kept it to myself. Itinago ko na lang at ibinaon. Pero sa tuwing nakikita ko siya, parang hinuhukay 'yong galit at sakit na naramdaman ko noong araw na 'yon. Bumabalik lagi sa alaala ko ang nangyari. And that always pushed my button. Para akong sasabog sa galit."

Naligo ako nang umiiyak at nanginginig. I almost got... I can't even say it. Hindi ko kaya. Hindi ko kayang sabihin kay Lola at Lolo. Hindi ko kayang sabihin sa iba ang nangyari sa akin. Mapapahiya ako, pagtatawanan ako, walang maniniwala sa akin. Ayokong sabihin. Gusto kong kalimutan na lang ang lahat. Iniyak ko ang lahat, iniyak ko habang ginagamot ang kaonting sugat na natamo ko and then I hide it all the way with a sweater and a small plaster. As if it can hide away the horror I felt.

Alam kong naguluhan ang mga ugok sa sinabi ko pero wala ako sa mood para magpaliwanag dahil ngayon ako ang dapat maliwanagan. " yeah. I know. Pero wala ka namang ginagawa? Your telling me you love her when your not even brave to show how much you do? Take this as your lesson. Hiding is not the best way to protect. Its the DUMBEST way!" Asik nito sakin ng makatayo na ulit ito. Sinamaan ko namam sya ng tingin. " dont judge me with my choices when you dont understand my reasons. " seryoso kong sabi sa kanya.

Nakakapagod itago kung ano ba talaga ang tunay mong nararamdaman. I was hiding my true feelings almost half of my life. The times when I was still obeying everything my father wanted me to do, it feels like I don't have the right to show what I really feel. Dapat laging si Daddy ang masusunod. And time I already moved out of the our family, nagawa ko ng ipakita kung ano ba talaga ang tunay kong nararamdaman, but not totally. I still need to hide some of it just to not hurt the people around me. I've been hiding my true feelings for a long time and I think, I already mastered the art of it. I've been doing lots of things to distract myself from overthinking. I still get hurt but I managed to

she still have the nerve to laugh even though it's hurts inside her. She's sweet, kind and thoughtful but i know... i know inside her is a very untouchable queen. She acted like she's unbothered, I'm worried about her. “ Don't hide it Lie, come on. ” “ What? Anong itatago ko? ” “ Your pains, stop that fake smile and laugh of yours. I know you're hurting, ” sabi ko ng may maamong mukha, naluluha ang aking mga mata.

Salita ko at nagbigay ng bayad sa waitre. Wala akong pakialam kung pagtitinginan man ako ng mga tao roon. Lumabas ako ng club na hindi iniinda ang sugat sa aking kamay. Nagmaneho ako pauwi ng bahay. Pumasok ako sa aking kwarto at doon nahiga sa sahig. Napatingin nalang ako sa aking kamay na naliligo na ngayon sa dugo. Hindi ko namamalayan na umaagos pa rin pala ang mga luha ko sa aking mata. The cure of pain is in the pain. You will not feel the physical pain, rather than the emotional pain.

"Just focus on taking care of your child, huwag ka nang mag-abala pang magpaliwanag o lapitan ako kung hindi rin lang dahil sa trabaho. I am done with everything that concerns you. Tapos na ako sa kung ano mang meron tayo noon, kaya please lang, Jae. Pabayaan mo na ako. Hayaan mo na akong makausad." I look at the other direction para hindi niya makita ang mga luhang nagbabadyang pumatak mula sa mga mata ko. I didn't saw it coming, ang buong akala ko ay tapos na akon sa lahat ng sakit na dulot niya. Ang buong akala ko ay tapos na ako sa mga nangyari noon, I was wrong. Hiding it is not healing at all kaya siguro inadya na rin na magkita kami ulit lada masabi ko ang lahat ng sinabi ko sa kanya