Ravaged Mga Nobela at Kwento

Bahagya nang naging malumanay ang boses niya. Tatalikuran na niya ito nang magsalita si Gavin. "I dreamed of Clara. In my dream, she kept on asking me for help. She's crying in that dark forest, alone. She's running. . .running from the people who hurt her. She was running with all her might. She kept on calling my name. And after a second, I heard a loud bang. It was coming from a gun. . .and I woke up breathing heavily. Wala akong nagawa sa pagkawala niya. Wala akong nagawa kundi ang umiyak nang umiyak habang hawak-hawak ang walang buhay na katawan niya. Nabuhay muli ang sakit, Jacobe. Bumalik ulit ang lahat. Bumalik ang sugat na akala ko ay nagamot na. . .pero hindi pa pala."

Hindi ko na naisip pang dala ko ang kape dahil walang pagdadalawang isip kong tinakbo ang distansya namin. NATAPON ANG KAPE! "Sir! Don't make me a janitress! Please!" "Wtf Ramina Galvez!"

Whisky on ice, Sunset and Vine You've ruined my life, by not being mine You're so gorgeous I can't say anything to your face 'Cause look at your face And I'm so furious At you for making me feel this way But, what can I say? You're gorgeous Inabot ko ang cellphone sa gilid ng unan ko at sinagot ng hindi tinitignan ang pangalan ng caller. " Hello " inaantok nansagot ko dito.

"The trail is waiting, and we have better things to do than waste our morning here." ​I tightened my grip on the handlebars habang umaangal ang makina ng ATV. Masayang mag-paspas sa rough trail ng coastal path para lumabas ang lahat ng bwisit ko sa katawan. It was the best decision we made all morning, at least nabawasan ang init ng ulo ko mula sa kaingayan nina Avyannah.

Bagkus patuloy parin nitong iniinda ang lahat ng sakit na tinamo ng kanyang katawan. "Ano ha! Lumaban ka hayop ka! Hinayaan kong mapunta sayo si Katleah dahil akala ko minahal mo siya!. Pero ikaw din pala ang papatay sa kanya!" Kahit anong suntok at tadyak ang ginawa ni Raven ay hindi parin siya lumalaban. Ang lahat na mga bugbog at sakit na natamo ng kanyang katawan ay hindi maikukumpara sa sakit na nararamdaman ng kanyang kalooban. Umangat siya ng tingin kay Raven, pinukulan niya ito ng nakakainsultong mga tingin, at saka mapaklang ngumiti bago nagsalita.

Baka mamaya kasalanan niya pa kung magkaroon ng internal injuries ito kung hindi niya mapigil ang sarili. "Kung hihingi man ako ng tawad, kay Gerard ko gagawin iyon. Bakit pabida ka? Sa’yo ba ako may atraso?" Sa salita niya binuhos ang asar sa taong kaharap. Pabalya ni John Raven na binitiwan si Rovin at bumalik sa sink para maghugas uli ng kamay. Masama siyang tinapunan ng tingin ni Rovin bago ito malalim na huminga at sinulyapan siya. Ngayon, kalmado na ang itsura nito.

3RD PERSON'S POV “Shit!“ bulalas niya ng makita sa salamin ang kaniyang balikat at leeg na may mga pulang marka. Mga bakas iyon ng mga halik ni Raver na may kasamang pagsipsip sa kaniyang balat. Nabitawan niya ang banket na nakabalot sa kaniyang katawan at bumagsak iyon sa sahig. Doon tumambad pa sa kaniya ang maraming marka ng halik ni Raver sa buo niyang katawan. Daig niya pa ang pinupog ng sangkaterbang mga lamok. Ang maputi niyang balat ngayon ay punong puno ng mapupulang pantal.

He don't deserve this thing. Kinalma ko muna ang sarili ko bago tumitig sa kanya ng seryoso, hinawakan ko ang kanyang pisngi at tinuyo ang masagang luha sa kanyang mga mata. "Listen to me, Raven. Hindi ako papayag na maranasan mo ulit ang nakaranasan mo noon. I will ruin everyone who will hurt you and Liam. Walang makakapanakit sa inyo hanggang nandito ako sa tabi niyo. Naiintindihan mo? No one, anak. No one."

Gusto niyang mapaungol nang maalala ang hitsura nito. “Put.Me.Down.” malamig na sabi with lips which are almost not moving nor opening. Kating-kati na siya na saktan ito kahit slight lang. Siguro naman sa dami nang naipon niyang sama ng loob, hinanakit at galit dito kahit naman papaano makakatikim ito ng sakit sa gusto niyang gawin. Kahit kagat, papatulan na niya. Even if matigas ang balat nito at muscles, babaon naman siguro ang kanyang healthy and perfectly white teeth.

pagmamakaawa niya at halos maiyak na sa kakakatok Natatakot siya sa kalagayan ni Jazeah sa loob at gusto niyang murahin ang sarili dahil sa binigay niyang mga mahihirap na trabaho kay Jazeah Tumulo ang luha sa kaniyang mata at duon lamang bumukas ang pintuan Duon nakatayo si Jazeah na balot sa jacket habang maputla "R-Rav?" Nanghihinang bulong ni Jazeah Hindi na sinayang ni Raven ang pagkakataon at niyakap niya ang dalaga