Raveled Novels & Stories

Ano nga ba ang papel nang magkambal na Ravides sa pagpunta ko rito sa El Kanjar? Sabihin na nating sila ang nagligtas sa akin sa bingit ng kamatayan, pero nagkataon nga lang ba talaga iyon? I can’t help but to doubt that part. It’s not that I don’t trust them. Hindi naman ako magiging ganito kalapit sa kanila kung hindi ko sila kayang pagkatiwalaan. I gave them the benefit of the doubt.

Matapos ay lumabas ito ng kusina at nagtungo sa kanyang ina. " Bye ma. Alis na po ako. Kailanagan ko pumasok ng maaga ngayon dahil maraming costumer ngayon. " paalaam ni Revel sa ina. Humalik muna ito sa pisnge niya bago kinuha ang attache case sa couch at naglakad patungo ng pintuan. " Mag iingat ka sa pagmamaneho anak. Huwag mabilis ang pagpapatakbo ng sasakyan. " paalala pa ni Anesia sa anak.

Kaya naisipan niyang magsinungaling para makasakay sa sasakyan nito at makaalis sa lugar na iyon. “Aray! Ang sakit ng balakang ko,” nagpaika-ika pa siyang dinampot ang maleta niya, na nabitawan niya kanina sa sobrang gulat. “I'm sorry, nagmamadali kasi ako, hindi kita napansin, bakit ka ba kasi biglang sumulpot?” turan nito sa kanya. “Aray! Nabalian yata ako, pwede bang tulungan mo muna ako? Nahihilo ako,” at para maging makatotohanan ang akting niya, ay umarte siyang nawalan nang malay.

Hindi ko na naisip pang dala ko ang kape dahil walang pagdadalawang isip kong tinakbo ang distansya namin. NATAPON ANG KAPE! "Sir! Don't make me a janitress! Please!" "Wtf Ramina Galvez!"

sagot ko. "Hindi minamadali ang pag momove on, you have wounds Ashley at kailangan muna 'yon maghilom para maging okay ka ulit. It takes time, hayaan mo lang at darating din ang araw na magiging okay ka din ng hindi mo namamalayan."

Narakaramdam siya ng ibayong sakit. Oh God. Bakit kailangan pang mangyari ang lahat ng ito? God, please help me. I want to spend the rest of my life with Vaughn.. CHAPTER NINE : TRAVIS'S PARTY PART THREE HALOS lamunin na ng kadiliman ang buong garden kung saang ginaganap ang magarbong party ni Travis Laurel. Halata sa mga bisita ang labis na pagkataranta sa pangyayari. Pero siya ay kampante lamang na lumabas sa mansion. Wala siyang problema kung madilim man ang paligid niya. Matagal na niyang sinanay ang sarili niya tulad sa mga ganitong uri ng sitwasyon. Kasama iyon sa pinili niyang propesyon.

Pulang pula ang mga mata at litaw na litaw ang mga ugat sa leeg sa labis na gigil. Nawawala na siya sa katinuan. Galit at poot ang kumakain sa kanyang katinuan. Ang bakas ng Calvin na malambing, jolly ay hindi ko na makita. But i can see in his eyes no matter how his anger arise ay may kaunti paring pumipigil sa kanyang umabot sa sukdulan.

Nagising ako sa sinag ng araw na nanggagaling sa bintana. Kinusot-kusot ko ang aking mata at nag stretching bago bumangon. "Aw," d***g ko. "Hangover feels so good. Arg," hinawakan ko ang ulo ko. "Ang bigat ng ulo ko." Masakit na mabigat plus parang nasusuka rin ako. Ang pangit talaga ng pakiramdam ko ngayon. Kainis na alak. Nakakalimot nga isang gabi lang naman.