Real Life Story Mga Nobela at Kwento

pinag masdan kopa ang ginagawa at natutuwa ako dahil disidido talaga itong mahanap ang writer nayan. Kung ako yan hindi nalang ako mag aaksaya wala akong pakialam sa writer nayan. "Alam moba na halos lahat ng story na ay unique." sabay tingin nito sakin. "Talaga.. paano mo nasabi?" Tanong ko. "Dahil nag iisa syang magaling at lahat ng story nya ay nakabasi sa totoong buhay." sagot nito.

Sa murang edad ay pinatutok agad siya sa paghanapbuhay para kumita ng pera at iabot iyon sa mag-asawa. Wala siyang mga magulang. Ang kwento lang sa kaniya ay dating prostitute ang mama niya, nabuntis ng foreigner tapos ay iniwan siya nang manganak at namatay ito sa ibang lugar dahil nagkaroon ng AIDS. Wala ng ibang detalye na ibinigay sa kaniya ang tiya niya tungkol sa ina. Tinanim ng mga ito na utang na loob niya sa tiya at tiyo niya ang katotohanang buhay siya ngayon at umabot sa ganitong edad. Madalas, hinahangad niya ang makapag-aral pero hindi siya nabigyan ng chance. Ngayong nineteen na siya, mas malabo na 'yon. Mas mabuti pang magtrabaho na lang siya.

Tahimik siyang tumingin, at nagbigay ng isang mahabang tanong: “You know, five years ago, the Song family was crushed by the Hernandez family. My parents couldn’t take the pressure and they jumped from our building.” Lumuhod siya ng nakangisi, at idinugtong ang kuwento: “To survive, I went underground. I fought in boxing rings, kahit mga kaliwa’t kanan injury, until I built my own kingdom. Punch by punch. That’s why I’m sitting here now.” May malamig na apoy sa mga mata niya; hindi biro ang buhay niya.

Nagpakawala muna ako nang malalim na buntong-hininga bago sumagot sa katanungan niyang 'yon sa akin. "Dahil po sa kahirapan ng buhay ay hindi na po ako nakapagtapos ng pag-aaral kahit high school lang po, Sir George. Tumigil na lang po ako sa pag-aaral. Wala naman na pong pagtustos ang mga magulang ko sa pag-aaral ko kaya nagdesisyon na po akong tumigil na lang. Wala na rin naman po ang papa ko. Patay na siya, Sir George..." kuwento ko sa kanya.

Masakit, pero ito yung katotohanang nangyayari sa buhay isang tao. I am Carla Ysabelle Sabanal, my friends call me Cara and this is my story. Naks! Pangalan palang tunog mayaman na, diba? Well, salamat sa Nanay at Tatay ko. Kung hindi dahil sa kanila, hindi niyo ako makikilala. Char! So, simulan ko na ang kwento ng buhay ko. Ay, mali! Hindi lang pala ako ang bida sa kwentong ito dahil dalawa kami.Well, ang part ko nalang muna.

Ang lakas talaga ng trip ni Tadhana. Ang alam ko sa mga nobela at movies ko lang nakikita ang mga ganitong stories pero maaari palang mangyari sa realidad. Masyado bang malaki ang aking kasalanan sa mundo upang maranasan ko ang ganito. Wala naman akong ginawang masama. Isa lang naman ang ginawa ko ah. Nag-mahal lang ako. Masama ba yun? Nabaling ang aking atensyon ng marinig kong tumunog ang aking cellphone kaya naman kinuha ko ito.

Wika nito at mas lalong napakunot yong noo ko. Siya na mismo ang nagsabi, alam lang namin ang pangalan ng isat-isa pero hindi yong storya namin sa buhay. Isa na nga yon sa dahilan kung ba't den ako nandito, gusto ko siyang mas makilala at malaman yong storya ng buhay niya. Kung hindi lang talaga mabait si Mrs. Ferrer, kung hindi lang nito pinuntahan ang anak ko sa hospital di ko gagawin to! Hindi na sana ako makikipag usap dito sa anak niyang lagi nalang seryoso ang mukha.

Right after eating, we still stayed there while listening to Sir Henry’s mom as she’s talking about their life these past few years in front of so many people. Nakakatuwa siyang pakinggan, kasi napaka-humble niya. Base sa kuwento niya ay sobrang dami na rin nilang napagdaanan. Iyong tipong kahit medyo umahon na sila sa hirap ay sunod sunod pa rin ang mga problema na hinaharap nila.

Bahagya siyang napatingin kay Xavier na ngayon ay nakatingin din sa kaniya. "Talaga po? Galing din po kayo sa hirap dati? Papaano po kayo umangat sa buhay?" puno ng kuryusidad nitong tanong. "I was betrayed by someone I trusted the most. I was accused on something. And as consequence, that person threw me away from his house and not minding the heavy rainfall. I was hit by a car and I just woke up in a hospital bed in States. Doon ko nakilala ang totoo kong magulang. She was the one who saved me. Narating ko 'to because of perseverance and hardwork. Hindi porket anak ako ng mayamang pamilya ay gagamitin ko na 'yon para makalamang sa ibang tao. I studied abroad until I received my diploma. Na

sagot n'ya sa kaibigan. Tinungo na n'ya sa garage ang kanyang kotse. Pumasok agad s'ya sa loob niyo'n. Napangiti s'ya nang maalala ang zmahabang kwento na binasa n'ya. What the heck! Kung naging kwento lang ang storya ng kanyang buhay, malamang magrereklamo ang mga mababasa n'ya na tila umiikot-ikot lang ang takbo ng storya. Well, that's life. Mundo nga umiikot sa sarili n'yang axis. Takbo pa kaya ng kwentong buhay n'ya?