Novel & Cerita Real Life Story

anang matanda na napailing pa. Napatango-tango lamang siya sa matanda at walang maapuhap na itugon dito. Hindi pa rin doon natapos ang matanda at nagkuwento pa ito ng tungkol sa buhay nito at kung paano ito nakakaraos sa pang-araw-araw nitong buhay sa pagwawalis lamang doon. Maging kung paanong ang mga anak nito kahit na may sarili nang pamilya ay nakasandal pa rin sa matanda. Habang ang anak naman nitong babae ay napakaarte kuno sa trabaho kahit na nakapagtapos naman ito sa kolehiyo. Kuwento pa ng matanda na ilang taon na itong graduate subalit wala pa ring mahanap na trabaho.

Habang nagpapahinga ako sa bahay, muli kong binuksan ang livestream app at ipinagpatuloy ang pagkukuwento tungkol sa naging buhay-mag-asawa namin. Noong una, kakaunti lang ang nanonood. Pero may isang viewer na nagsabing nakita niya ang kuwento ko sa F******k. Unti-unti, dumami ang mga taong nanatili sa livestream. Hindi ko kailanman inakala nna ang lahat ng nangyari sa akin ay hahantong pa sa mas marami pang pangyayari.

Isa-isang dumating ang mga taong natulungan niya. May mga kapitbahay na umiiyak habang nagkukuwento. May mga ama ng tahanan na nagsasabing dahil sa kanya ay nagkaroon sila ng trabaho. May mga estudyanteng minsang tinulungan niya sa matrikula. May mga pamilya na minsang inabutan niya ng tulong nang walang kapalit. Hindi ko alam ang karamihan sa mga kuwento.

Napailing ako habang natatawa nang mahina sa sarili kong alaala. Kung may ibang tao ang magkukuwento sa akin noon ng ganoong istorya, malamang ay iisipin kong imposible iyon. Sasabihin kong pang-pelikula lang ang ganoong klaseng lalaki o kaya naman ay isa lamang kathang-isip na mababasa sa mga romance novel. Pero hindi. Nangyari iyon sa totoong buhay.

Kaya nagdesisyon siyang magkwento. "Hindi naging madali ang lahat sa akin, Theo. Mahirap lagpasan ang mga naging hamon sa buhay ko. Isang taon bago ako nakarecover sa postpartum ko. Matagal din bago ako nakatayo ulit at inasikaso ang negosyo ko. Pero... nagkasakit ang anak ko. Isang malaking dagok iyon sa akin bilang isang ina, Theo..." kwento ni Amanda.

Wala pa rin namang pasok sa ilang opisina at mga eskwelahan. “Introduce yourself,” utos ni Emily kay Analyn. “Ahm… inampon po ako ng isang doktor ng maka-survive po ako mula sa isang aksidente noong eleven years old ako. Iyon nga lang po, siya naman ang nagkasakit tatlong taon na ang nakakaraan at na-comatose po siya hanggang ngayon. Ang asawa po niya ay isang sanitation worker ngayon. Sila po ang tumayong magulang ko pagkatapos ng aksidente. May isa po silang anak na lalaki na mas bata sa akin.”

kulang na lang ay subuan niya ako sa harap ng kanyang ina. Tama nga rin ang sinabi ng mommy ni Yvann. Talagang bumawi siya sa akin. Mabait naman pala si Mrs. Perez. Madaldal din at maraming nai kwento tungkol sa buhay niya noong kabataan pa niya. Isa pala siyang Doktor at may-ari ng napakaraming ospital. Iyon nga lang, naaksidente siya kaya siya nawalan nang kakayahan na lumakad at kaya rin may maskara ang kanyang mukha.

Hindi maiwasang magpakita ng inis ni Maple nang ikwento ko sa kanila ang mga nangyari nitong mga nakalipas na araw. Kababalik ko lang sa opisina matapos ang isang araw na pamamahingang ipinangako ko kay Adrien at ngayon ay nakakumpol na naman sina Maple at Chu sa mesa ko para iinterrogate ako kung anong nangyayari. I even told them about what happened nang magkita ni Jae sa theme park, pati na rin nang aksidente kong makilala ang anak niya na si Lidie.

"Ako ba pinagloloko mo, ha, Colt. Mahirap ka na sa lagay na yan? Ano nalang ako? Pulubi?" "Before, before I am also poor. I'm a product of a broken family, Clayton. My father don't have a good job. He cannot feed as well. I mean, for my mom, kulang iyong naibibigay ng ama ko. And one day my mom decided to leave my dad. Syempre sinama ako ng mother ko but things weren't good for me." Bumuntong hininga siya. "I was once a beggar on the street asking for a penny just for me to have something to eat. I was once experienced kung paano sumakit ang tiyan dahil sa gutom at walang makain. I even slept on the rough ground before." Pagkukwento ni Colt. Natahimik ako at natulala na nakatingin lang sa ka

Sa isang paraan, ang pag-share ng masamang karanasan ko ay ginawa itong nakakatawa. Parang nawala ang hiya. Hindi na ako yung “idiot na naloko ng fake professor.” Isa lang akong tao na dumadaan sa magulong mundo ng modern dating. “Well,” sabi ko habang inuubos ang kape ko, “at least ngayon alam natin na lahat tayo may horror stories.” “Mas madali sana ang buhay kung honest lang ang mga tao sa dating profiles,” buntong-hininga ni Lottie.