Recollections Novels & Stories

Parang may hinahanap ako na hindi ko maipaliwanag. Bakit gano’n? Bakit sa kabila ng kawalan ng alaala… parang ayokong makita siyang nasasaktan? Tahimik ang silid hanggang sa marinig ko ang malumanay na boses ng doctor. “Mrs. Cutanda, huwag po kayong panghinaan ng loob,” ani niya habang tinitingnan ako. “Normal lang po na selective ang bumabalik na memory sa isang pasyente na kagaya ni Mr. Villaceran. Minsan, pira-piraso muna—tao, pangalan, o emosyon ang una nilang natatandaan.”

Recollection Ang bawat gunita ay tila bulaklak na muling namumukadkad sa hardin ng ating isipan—bawat isa may sariling kuwento at damdamin. 📿 MARIKAH SYCHELLE

Hindi na raw nila sasagutin ang mga tanong ko at hahayaan nilang kusang bumalik ang memorya ko. "Ate, I know you want to remember, but you have to be careful. If you force yourself to remember, your brain might make up memories that aren’t real just to fill in the blanks. Yon ang sabi sa amin ng doctor. Kapag daw nagiging emotional ka, pwedeng maghalo-halo ang lahat. Your mind might create memories that didn’t actually happen. I don’t want that to happen to you. Just take your time and let your memories come back naturally." Iyan ang sagot sa akin ni Scarlet nang tinanong ko siya kung ano ba ang nangyari sa limang taong hindi ko maalala! I cannot believe I can't remember those five freaking

“Hindi ako sigurado pero naalala ko na minsan ay nagkaroon siya ng aksidente na muntikan niyang ikamatay.” Nabigla si Georgina nang marinig ang sinabing iyon ni Rhett. “I can’t remember all the details when it happened. I may have restored my memories, but not most of them. Dahil unti-unti pa lang na bumabalik ang memorya ko lalo na mga irrelevant memories that I really doesn’t need,” dagdag pa nito. Kinuha nito ang vial at syringe na ibinigay niya. “Huwag kang mag-alala, alam kong maililigtas natin siya kay Mr. Tai.”

Kumunot ang kanyang noo at nagsalubong ang kanyang mga kilay habang nakatingin sa grupo ng mga sundalo na nakalabas na ng kagubatan. "Bakit kaya bigla silang bumalik?" tanong ni Lola sa kanyang sarili habang patuloy na nakatingin sa mga sundalo. Nakita niyang may isang sundalo na dumako ang tingin sa gawi niya. Kahit na medyo malayo ang bahaging iyon ay tanaw niya pa rin ang mga ito. At malinaw pa mula sa kinakatayuan niya ang mga ito dahil nasa balkonahe siya. Napansin niyang sandaling napahinto sa paglalakad ang isang sundalo habang nakatingin ito sa gawi niya. Ilang segundo itong tumigil sa bago muling ipinagpatuloy ang paglalakad. Napailing na lamang si Lola at saka niya nilisan ang balk

Nabibinggi na ako sa ingay ng mga tanong na nagkakagulo sa utak ko. I looked intently to the box. I cannot count the times I am tempted to open it. Curiosity eats me. Gusto kong makita ang laman ng box because something in my heart ang naeexcite na medyo natatakot sa kung ano mang laman nito. Definitely, I wanted to remember my memories. This is the second time, I was reminded na hindi ko maalala yung memories na meron ako from my early life. The first time was during my father's burial. I tried to reminisce my memories with my dad, but I can't. Years passed, I forgot about those memories. I just leave them. Kung hindi ko maalala, edi hindi. Today, I am convinced, something is wrong sa memor

But of the past. Because something inside me had begun to crack. And whatever was hidden behind those cracks was fighting to come back. The following days passed strangely. I tried to focus on work. Estate reports. Meetings. Financial reviews. Anything that would keep my mind occupied. But the memories kept coming. At first they arrived as flashes. Small fragments. Disconnected moments. A man's laughter. A large hand holding mine. A wedding ring. The smell of expensive cologne. The warmth of a chest beneath my cheek.

“Oo nga pala… bakit hindi ko nakita ang akin dyan? Naging kliyente mo rin naman ako, ‘di ba?” “Hmm? Oh, I kept it in my own drawer,” sagot niya. Napataas ang mga kilay ko. “Bakit?” Nagkibit-balikat lamang siya. “Remembrance.” “Remembrance for what? Para maalala mong naging kriminal for once ang asawa mo?” Umiling siya saka ngumisi. “It’s a reminder to me of how we first met. Of how far we’ve come together. Fascinating, right?”

Malaking parte ang gusto kong bumalik. What should I do to gain my memories back?

Pagbalik ko he's sleeping, I wake him up para makakain at maka-inom ng gamot. “I wish I did these kind of things before, taking care of you whenever you're sick. I wasted six years.” Tumingin siya sa akin. “We can't turn back time. All we have to do is move on.” Hindi na ako sumagot, I can move on from the pain but I can't move on from the memories we made. Tumayo ako at akmang ibabalik lang ang mga kalat sa kusina pero he stop me.