Recollections Novels & Stories

Eloise's Point of View Isang buwan na ang nakalilipas simula nang makipaghiwalay ako kay Atticus. Patuloy lang ang bawat araw ko ng hindi siya iniisip. "Eloise, sama ka? Buong department natin pupunta mamaya diyan sa malapit na bar." Eksayted na saad ni Aurora sa akin. Umiling-iling ako. Isang linggo nang masama ang aking pakiramdam. Kaya mamaya ay dadaan ako ng hospital upang magpacheck-up.

"Won't you tell her about that incident?" Natigilan siya. Kanina lang ay iniisip niya iyon pero hindi pumasok sa kanya ang ikuwento ito kay Lexie. Pero ngayon na tinanong siya ng kaibigan ay hindi niya malaman kung ano ang isasagot. "I—I really don't remember some pieces of that incident. Even her face and their names— you know human memory is strange. Your brain will shut down the bad memories as a defense mechanism to protect your fear. And it will let you forget something terrible that happened. Lahat sila, may nakakalimutan katulad na lang ‘yung may nangyari kahapon or kanina lang. Pero ako ang pangalan nila. Dahil estranghero sila na nakilala ko noon at nagpakilala lang at sinabi ang pa

pabirong tugon tapos sumabay ulit sa tawanan. Maya-maya'y lumapit na si doctor Miamore sa kanila at pina-alalahanang dapat kumain na. Saka pinagsabihan si Fianna na huwag nang uulitin ang ginawa, na mabilis namang tinawanan ni Danae. "What about your memories, are there any progress?" Nanahimik ng ilang segundo bago tumugon si Fianna. " I am recalling things doctor Miamore pero hindi ko pa po ganoon mapagkokonekta."

Malungkot niyang tugon at sa tuwing pinipilit niyang isipin kung sino at taga-saan siya ay nakakaramdam siya ng matinding kirot ng kaniyang ulo. " Huwag mong pilitin ineng kung hindi mo maalala, ang importante ay ligtas ka!" Maya-maya pa ay iniwan na siya nito upang makapagpahinga. Ang pagkawala ng kaniyang memorya ay malaking kakulangan sa kaniyang pagkatao. Ni hindi niya alam kung sino ba talaga siya kung kaya Iyah nalang ang itinawag sa kaniya ng matandang kumopkop sa kaniya.

At kung ako si Hugo ay bakit Mayumi ang pangalan na naalala ko? I blinked as other flashes of memories entered my mind. God! Oh, God! I think... I think I am getting my memories back now. Fucking hell! I gritted my teeth as I remember all now... Incognito. Princeps. Helio!

Para na siyang malalagutan ng hininga. "Uhm..." Simula nito na animo'y pilit na bumabiyahe sa memory lane nito. Napakamot pa ito sa makapal nitong kilay. At para bang nabingi si Reverie nang tuluyan na itong magsalita. "I think I don't remember her at all." ©MaribelleVerzosa

Sa tuwing pilit kong tinatandaan, umaatake ang sakit ng ulo ko. Ang sabi kasi nila sa akin nang dahil raw sa tinamo kong head and brain injury that is why it was so difficult for me to recall my past memories, past informations and events in my life. Kapag tinatanong ko naman sila, hindi nila ako sinasagot. Parang may tinatago. Hindi ako talaga mapakali. I would do anything to remember, some people would do anything to forget. How ironic.

She could feel anger growing inside her heart. "If you were in Rain's shoes, what would you do to make sure na kapag bumalik ang alaala mo, you would remember everything you cared for?" Tanong nito na inoobserbahan ang reaksyon niya. "A journal," sagot nito sa sarili nitong tanong. "Write all the memories you would like to remember. Write the exact place, the exact people so that you would know where to find them. Brilliant, right? That's Kaden." Maiksi itong tumawa. "Unfortunately, hindi na niya nahawakan iyon after he woke up remembering only me."

I planned on making one for Femella. Dahan-dahan akong tumayo sapo ang sumasakit na ulo. The return of the memories is overwhelming me. Hindi ko alam ang mararamdaman. I'm torn between being happy because my heart remembers what my brain has forgotten or blame myself for not trying hard enough to remember all these before. Bumalik ako sa kotse at nagpatuloy sa pagmamaneho. I'm looking at every house, tree, and even the dogs in the streets that will trigger more memories to materialize.

maarting wika ni Bethy. "yah, it's my first time and yes ganda pala talaga ng negros." sang ayun nya. "yah, very true yong mga feedback na nabasa ko online." komento rin ni Bethy. "so, tara puntahan na natin yang childhood friend mo." Aya na nya.