روايات وقصص ضمن Reinkarnasi

seryosong sabi sa akin ni Madam Xena “Reincarnation…” narinig kong sabi naman ni Rexene “Maaring gumawa ka ng pangako noong past life mo bilang si Dorina, at maaring hinihintay ka na ni Manuel para tuparin mo ito.” pakiramdam ko ultimo kaliit-liitang balahibo ko ay tumatayo habang iniisip ko ang sinasabi ni Madam Maniniwala ba ako sa sinasabi niya? Totoo ba ang reincarnation?

sagot ng lalaki. "Ano naman ang masama kung dalawin kita paminsan-minsan, Carlo.. may magagalit ba? Or baka naman umiiwas ka lang dahil mahal mo pa rin ako." nakangiting tugon nito sa lalaki. Napapa-iling naman si Carlo sa tinuran ng babae. "Alam mo, Joanna, nung nasa Amerika ako, I really thought I have not forgotten you. Kaya takot ako noon na bumalik dito sa Pinas, eh. Kasi hindi ko alam kung paano ka haharapin. But now..... now that I am here, I am very much sure that I have forgotten you, I've really gotten over you. Nakalimutan ko na ang sakit ng ginawa mo sa akin noon. Naglaho na ang poot, galit at panghihinayang na nararamdaman ko para sa iyo. Natanggap ko nang hindi talaga tayo para

halos humihikbi ako. Ngumiti siya, bahagyang mapait. Dahan-dahang inilapit ang kamay niya sa aking pisngi. Isa itong simpleng haplos, ngunit para sa akin, parang isang pag-amin: hindi na namin kayang itago ang damdamin namin. Huminga ako nang malalim, pilit pinipigil, ngunit ang katawan ko ay tumutugon sa init niya. “Lucien…”

But I doubt it. So, anong eksena ko dito? Di kaya evil spirit itong si Hermina at dahil gustong-gusto niyang makuha si Crisanto ay nakipagkasundo siya kay Satanas para ilipat ang kaluluwa niya sakin? Pero bakit ako? Masama lang ang ugali ko pero hindi ako kasing desperada niya!

Halos lahat yata kaming mga babae roon ay napalingon sa kanya. Swabeng swabe kung kumilos, simpatiko, iyong tipo na makalaglag panty. Sabi ko nga sa sarili ko, kahit na hindi siya mukhang koryano, siya na yata ang destiny ko. Siya na ang inilaan ni Lord para sa akin. Yes, kine-claim ko na siya na ang para sa akin. Siya na ang destiny ko.

Uwumi raw kayo ng maaga, bakit naman? Apat na message na sunod sunod. Agad 'ko itong nireplayan. To: +63948666327 Who's this? Reply ko sa number na nagtext. Sino ba kasi 'to feeling close. Ibinalik ko ang aking atensiyon sa panonood. Pagkatapos ng ilang minuto ay nagreply ito. From: +63948666327 It's me. Dave Arkiel.

madamdaming saad nito. Dahil sa ginawang aksiyon ni Lolo Marcus, ay nag-umpisa na namang nanalaytay ang kakaibang init sa katawan ni Alexa. Parang tinatambol na naman ang dibdib niya, sa simpleng pag dantay ng mga palad nila ni Lucas ay naghatid na naman iyon ng kakaibang sensasyon sa kanya. Ramdam niya ang pag-init ng mga pisngi, sigurado siyang, namumula na naman siya. Napayuko siya, para itago ang mukha niya.

Sabi ko. "Why?" Nag kuros ang dalawa. "I have something to say. Hmm... pwede ba kayo bukas?" "Bakit, Vil? Anong sasabihin mo sa amin?" Si Alona. Nagdadalawang isip pa ako kung sasabihin ko ba, o magtatanong nalang muna ako sa kanila. "Do you believe in reborn? Reincarnation. Rebirth, ganun!" Hindi ako sigurado sa sinasabi ko, pero parang tama naman.

Ayoko namang maraming taong nakapalibot sa ‘kin. Sa sala ko piniling hintayin si Gab. Hindi pa ako nakakakain pero hindi ko ramdam ang gutom. Nandito pa rin ang adrenaline dahil sa nangyari kanina. Hindi pa rin ako makakalma nang tuluyan. The thought that someone wants to hurt me brought back a lot of memories. Paano kung mangyari na naman ‘yong dati? What if someone gets hurt because of me again?

Hindi ko magawang igalaw ang aking katawan, hindi ko magawang umalis sa lamesang kinauupuan ko dahil idiniin nito lalo ang kaniyang katawan sa akin. "Ang subject ko ay yung mga biktima ko.. yung mga pinapat*y ko pagkatapos kong angkinin, Amora. Yung mga nauuto ko sa bawat account na ginagawa ko. At alam mo ba.. pagkatapos kong makuha ang gusto ko, pagkatapos kong magawa ang plano ko, nagdedelete ako ng account tapos gagawa ng bago, hahanap ng bagong biktima. Ng babaeng single, ng babaeng virg*n."