Relaxation Captions นิยาย & เรื่องราว

Lagi niya talagang nababasa ang iniisip ko. Ganoon ba ako ka-obvious? "I'm not overthinking." "You are." "I'm not." "You are." "I'm not." Bahagyang gumalaw ang sulok ng labi niya. Aba't napapansin ko lagi ang pagngiti-ngiti niya, ah. Parang nag-e-enjoy siya. Damn. "Relax." Mababa ang boses niya. "Nothing's going to happen." Tumitig siya sa akin.

May mas ikinalulungkot pa pala. Pag uwi ko, nagpasyahan kong mag-relax muna at mag-unwind sa tabi ng dagat. Since, for sure hindi pa makakauwi si Zari. I drove towards the beach, the setting sun painting the sky in hues of orange and pink. The sound of the waves crashing against the shore was a familiar and comforting melody. As I sat there, feeling the cool sea breeze against my skin, I let out a sigh of relief. The stress and tension from the day seemed to melt away with each wave that rolled in. I closed my eyes and allowed the tranquil sounds of the sea to wash over me.

Ang dami kasi niyang alam. Wala naman masyadong ganap, irerefresh ko na sana nang biglang nakita ko ang pangalan ni Nathaniel. Kanina lang, picture iyon ng cafe na pinuntahan namin pero nahagip ang half ng katawan ko sa picture. Nilagyan niya iyon ng caption na ‘My solace’, bigla akong natigilan pero umiling lang ako. “Hindi naman siguro, nagkataon lang talaga.” Pangungumbinsi ko sa aking sarili.

Pagpapaliwanag niya rito. Napatingin naman ito akaniya at hindi nagsalita. Tumitig ito ng may katagalan sakaniya. Ngumiti siya ng tipid rito habang diretso ang tayo niya. "It's easy for you to say- "That's why I want to tell you that outside of that problem, you can still breathe and takes things easy. Hindi iyon magpapalamon ka sa mga problema. Breathe, and relax, you're stressing too much." Pigil niya sa dpensa nito.

Sa ibaba ng screen, may isang maliit na caption na lumitaw, nakasulat pa rin sa pulang titik. “We’re closer than you think, Mr. Laxamana. She is within arm's reach.”

KABANATA 10: I'LL STAY WITH YOU Nakasuot ng peak na cap ang lalaki. Tumayo siya sa gitna ng liwanag at dilim at ibinaba ang kanyang cap kita ang lang ang ibabang part ng kanyang mukha Siya ay shirtless, at ang kanyang well-defined muscle lines extended to black casual pants

Tahimik din ang mga tao na nakapaligid sa kanya, kaya naman mas lalong nadagdagan ang tensyon na kanyang nararamdaman. “Ok Haya, relaks lang ha,” paalala ni Dr. Mila, “sundan mo yun sasabihin ko sayo.” Tumango lamang si Haya, naramdaman niyang natanggal na ang lahat ng benda ng kanyang mata. “Dahan-dahan mong buksan ang mata mo at dahan-dahan mo rin na ipikit-pikit Haya, then relax lang ok,” utos na pahayag ni Dr. Mila.

Napasandal ako sa pintuan habang sapo ang dibdib kong kumakabog ng mabilis. “‘Wag kang magpapaniwala sa boss mong bastos sad’yang may saltik lang ‘yon. Inhale! Exhale! Ganiyan nga Kath, relax ka lang. Baka gusto ka lang niyang akitin para makaganti siya sa'yo. ‘Wag kang magpanic, chill ka lang." Pangungumbinsi ko sa sarili ko.

Nakita kasi nito ang pag kuyom nang mga kamay nang kaibigan. "Paano ako makakapag relax? tignan mo naman ang mga buwesit na 'yon, parang ngayon lang nakakita nang guwapo!" Tukoy ni Steffie sa limang grupo nang mga babae na panakaw na kumukuha nang picture na kasama ang binata. "Chill ka lang kasi diyan, mag sasawa din ang mga 'yan." Ani Devon. Pero maging ito panay ang kuha nang picture sa binata.

Gusto na niyang makaligo para makapagpahinga. Ibinabad din niya ng medyo matagal ang katawan sa shower, para sa kanya nakakarelax ang magbabad sa shower lalo at pagod na pagod siya. Feeling niya tinatanggal nito lahat ng dumi pati negative energy na kumapit sa kanya.Sa banyo na rin siya nagsuot ng damit, binuhol niya ang buhok ng towel at saka lumabas. Balak pa niyang magblower ng buhok pero tinamad na, bagkus kinuha ang ipad at sumandal sa kama para makinig ng music habang pinapatuyo ang buhok. Nakailang suklay din siya ngunit ramdam niya ang pagod kaya inihiga niya ng bahagya ang katawan. Kahit paano narerelax siya habang pinapakinggan ang kanta ng favorite niyang boyband, ang westlife. Me