Reminders Tagalog Novels & Stories

'Tong babaeng na 'to kahit kailan talaga. "Oh! bakit?" tanong ko. Nakakagulat naman kasi ang pag sigaw nito. "Remind lang kita mamaya ha. Hwag kang magpapa late sa kasal. Malaki ang bayad sa'atin dito." saad niya. "Oo na, anong oras nga ba 'yon?" tanong ko. "Kita muna nakalimutan mo kaagad. Naku! Julianna ka, sinasabi ko sa'yo, F.O talaga tayo kapag 'di ka sumipot dyan. 7 p.m sharp." mariing wika nito.

ROUGJAN AISLINN ALLEJO Kinabukasan ay maaga akong bumangon dahil sa alarm sa phone ko, mabuti na lang at hindi pa rin low battery. Nauna na akong maligo at magbihis dahil nakalimutan kong banggitin sa kanila kagabi na kailangang maaga akong pumasok. "Dieosh, aalis na 'ko," paalam ko kay Dieosh na saktong kalalabas lang ng kwarto.

i distance myself, baka mas malala ang sampal at masundan pa ng mas malala iyon "Well, thank you for hurting and dragging me down. Mas lalo mo lang binuhay ang galit at poot ko sayo. Kahit saan husgado tayo mag kita. Babawiin ko ang mga anak ko Remon, mark my words" nilapag ko ng calling card ko bago lumakad palabas, i can feel that anytime, babagsak ang dibdib ko sa bigat at sakit

Wala akong na tatandaan na binigyan ng number ko para tumawag ito sa akin ng hindi nakasave sa contact list ko. I answer the call. "Hello? Who's this?" Tanong ko sa kabilang linya. ["Rem? Hijo! Susmaryusip, mabuti sinagot mo ang tawag ko, na saan ka ba?! Wala ka bang ginagawa ngayon?" Natataranta niyang sabi. "Manang, napatawag po kayo?" Magalang kung tanong dito.

"Isa lamang iyong paalala na dapat mong tandaan, Ms. Del Fuego. Mas maigi pa rin na may tagapag-remind ka." Humugot ako nang malalim na buntong-hininga. Pagdaka'y napasulyap kay Orson. "Tatandaan ko 'yan. Again, salamat ng marami sa iyo."

Reen ISANG malalim na paghinga ang aking napakawalan habang nagre-reply sa mensahe ni Kuya Marv sa akin. Bukas na ang kaarawan ni Maro. Kaya ito, tamang remine na naman sa akin si Kuya. Teka, remine? Remines? Ah, bahala nga 'yan! Napahikab ako matapos kong mai-send sa kanya ang tinipa kong mensahe. Alas-tres na ng hapon. At papasok pa lang ako sa trabaho pero ang enerhiya ko ay pang uwian na.

Makailang beses n'ya itong inayos para masigurong kompleto at malinis tingnan. "Thanks." matipid na namang sagot nito habang tiningnan ang oras sa relo. Nasa bandang 2:00 pm pa kaya maaga s'ya ng dalawang oras sa itinakda nito. Thanks lang? Wala man lang pakunswelo d'yan sir? Naghuhurimentadong isipan ng dalaga. Hindi naman madali ang pinagawa nito kong hindi bihasa nito ang napag-utosan.

mahinahon kong sabi. Nang nag-vibrate ang telepono niya ay binasa niya ang text na kaniyang natanggap. “Mexico, delikado na sa labas. Hindi ka rin naman masusundo ng tatay mo. Alam mo naman kung ano’ng nangyari. Huwag ka na munang umuwi dahil mahirap na, malakas ang hangin. Masama mang tingnan pero iniisip ko lang ang kaligtasan mo. Tiwala ako sa iyo at kay Byeongyun kaya makiusap ka muna na riyan ka muna habang masama pa ang panahon. Huwag ka muna lalabas, ha? Mag-iingat ka.”

Reminder Today: Doctor's Appointment Mabuti na lang talaga at naisipan kong ilista iyon sa reminder ko dahil kung hindi, baka tuluyan ko nang nakalimutan ang appointment ko sa doctor. Ilang segundo akong nakatulala lamang sa screen ng cellphone ko bago ko iyon dahan-dahang ibinaba sa kama. Pakiramdam ko pagod na pagod pa rin ako kahit kagigising ko pa lang. Mabigat ang ulo ko. Mabigat ang dibdib ko. At higit sa lahat, mabigat pa rin ang isip ko dahil sa lahat ng nalaman ko nitong mga nakaraang araw.

Tapos nilabas ko ang phone ko para basahin ulit ‘yung reminders ko. **REMINDERS NI MHIYA — 6AM. 12PM. 6PM. 12MN.** ✅ IWASAN. ✅ BOUNDARIES. ✅ GOAL. ✅ NO MAMA-YAYA. **5:30 AM** Lorenzo POV.. I WAKE UP EARLY, Siguro kasi **maaga rin akong nakatulog kagabi.**Pagod. Sobrang pagod. Hindi ko na nga namalayan na **hindi na pala ako nakapagpalit ng damit.**