Reyna Ng Kamalasan Mga Nobela at Kwento

Hindi gumilid ang dalawang Babae na ikina taas ng kanyang kilay. Nag hahanap ba sila ng eksena ngayon? Lumimgon sya sa paligid, walang katao-tao, sila lang dahil nasa main venue ang mga Mostrales kasama ng kanyang Ama-amahan. "It's been 7 years? or 8 years? Simula ng huli kitang nakita and yet here you are... wala ka pa ring pinag bago. You're still a low class dress into a goat sheep..." Nakaka pang liit syang pinasadahan ng tingin mula ulo hanggang paa, "An ungrateful woman na hindi man lang marunong lumingon sa pinang galingan. Always remember this Carmela, wala ka ngayon sa kinalalagyan mo kung hindi dahil sa amin."

Malalaki pa. Sa kabilang bangka, tanaw namin sina Kalix at Catalina. Si Catalina ay may hawak ding pamingwit pero mukhang hindi kasing sipag o suwerte ko. Napansin ko, ang huli niya ay maliliit at halos hindi maipagmayabang. “Aba, mukhang ikaw na ang Reyna ng Pangingisda,” biro ni Buchukoy.

Pero ngayong si Reina ang umamin, hindi niya alam paano siya magre-reak sa pag-amin nito. "Do you have a fever, Ms. Castillo? Kung ano-ano ang sinasabi mo." sita ni Abel pero pilit niyang tinatago na apektado siya sa pag-amin ni Reina sa kaniya. "Alam ko po sir na mali ang nararamdaman ko dahil teacher kayo, pero kahit ako hindi ko alam bakit ganito ang nararamdaman ko sayo. Naguguluhan din ako, pero hindi ko naman po ipipilit ang nararamdaman ko sa inyo, ayoko din pong maging problema ito sa inyo." pahayag ni Reina na ikinahiga nito sa kama patagilid at patalikod kay Abel na nawalan ng imik sa kinatatayuan nito.

" Ikaw... " " Tumatanda ka na nga, " nanunuyang saad ni Reina saka inilahad ang kanang kamay niya upang makipagkamay kay Logan. " Reina Hassan, Tita ni Amadeus Hassan. Naaalala mo na? " Gumuhit ang gulat sa mukha ni Logan, hindi niya magawang abutin ang kamay ni Reina na may matipid na ngiti habang malalim ang tingin sa mga mata niya.

Ang sagot ay walang pag-aatubili: "Mas maligaya pa kaysa sa'yo. Kasama niya ang asawa’t mga anak niya. Samantalang ikaw, heto ka nag-aasikaso ng pamana at kalalakihan. Nakakaawa ka." Saglit na natahimik ang paligid. Si Luna, ang dating tinatawag na Reyna ng Manila, ngayon ay naging paksa ng tsismis, ng awa, ng pagkutya.

Napatango si Reign. “Kaya si Cassandra ang pinili mong pakasalan, ganun ba? Akala ko ba mahal mo ‘ko?” malamig na sambit ni Reign. “Mahal kita, Reign! At dahil mahal kita, gagawin ko ang lahat para maging safe ka lang!” “Anong ibig mong sabihin?”

Nais kong malaman kung bakit ang aking nakababatang kapatid na babae, ang taong tinawag kong kasintahan, ay ipagkanulo ako sa ganitong paraan. "Hindi ba malinaw? Gusto kong maging Luna." Ngumiti siya. "Palagi kong kinamumuhian ang katotohanan na ang isang mahina tulad ng nangyari sa una at nagkaroon ng mas mahusay na pagbaril kaysa sa ginawa ko sa pagiging susunod na Luna." "Ako si Luna dito. Paano ako makaya ni Damon sa Damon?" Pinupukaw ko ang aking mga browser.

"Grabe! Hindi talaga ako makapaniwalang napasunod niya si Hultor ng ganoon kabilis. Tayo ngang mga tauhan dito ay kailangan pang mag-imbak ng lakas ng loob para lapitan ang kabayong iyan." "Sinabi mo pa, Rene." Siya man ay lihim na sumang-ayon sa mga tauhan. Magandang tikas at may tindig ang kabayong iyon. Lalong-lalo naman ang sakay nito—litse! Magfocus ka Alexis Montejano. Kalaban iyang nakapasok sa ari-arian mo! "Hoy, Xorxell Diaz!"

“Tapos na ang pagsubok, Kamahalan. At sa tagumpay mong ito, ikaw ay tatanggap ng Biyaya ng Alnea, isang kapangyarihang hindi galing sa dugo ng bampira o ng diwata, kundi sa loob ng isang pusong nagpasya maging liwanag sa gitna ng kadiliman.” Nang muli siyang umahon sa ibabaw ng lawa, sinalubong siya ng katahimikan, ngunit hindi ito kawalan ng tunog. Ito'y katahimikang may bitbit na paggalang. Ang mga diwata ay nakaluhod, ang mga puting bampira'y nakayuko. Sa gitna nila, lumapit si Reyna Vanessa, at sa unang pagkakataon, niyakap siya. "Nalampasan mo ang unang pagsasanay" matamis ang ngiti habang sinasabi iyon sa kaniya.

Dapat one-night stand lang iyon. Sex lang na walang kasamang kahit anong commitment. Iyon ang usapan. Iyon ang gusto ko. Pero hindi iyon ang natanggap ko. Sinabi niyang isang pagkakamali iyon. At ang pinakamasama? Ang bahaging pinakakinamumuhian ko sa sarili ko? Masakit. Putang ina, sobrang sakit. Dahil hinayaan ko siyang hawakan ako. Hinayaan ko siyang makita ako sa pinakawasak at pinaka-mahina kong kalagayan.