Sa Malamig Sa Malamig Novels & Stories

YIEL AMARO Malalim na ang gabi at ramdam na ramdam ko ang lamig ng simoy ng hangin na siyang humahapyas sa aking balat. Mabigat akong napabuntung hininga kasabay ng pag-angat tingin sa kalangitan. Nagniningning, nagkikislapan ang mga bituin sa langit, tila buhay na buhay ang mga ito. Samantalang ang mga mata ko na siyang nakapukaw sa kawalan ay punong-puno ng kalungkutan, poot at hinanakit. Saksi ang buwan at mga bituin sa langit kung gaano kawalang buhay ang aking mga mata.

Hangover. "Ayoko. Malamig ang tubig," ingos nito na napasulyap sa labas ng bintana. Makulimlim nga ang panahon at tila uulan mamayang hapon. Napabusangot ako. "Gusto ko ngang maligo. Ang bigat ng ulo ko e," reklamo ko na napasandal sa balikat nito.

Kabanata 27 Halik Pigil ko ang hininga habang hatak-hatak niya. Ang malamig na ihip ng hangin ay mas lalo lamang lumalala. Mainit ang kanyang palad pero lamig ang dalang hatid sa pusong nangungulila. Oo, galit ako, pero nagagalit lang naman ako dahil kahit hindi ko gusto ang paninibugho, hindi ko mapigilan ito!

At doon… isang malamig na pakiramdam ang dahan-dahang gumapang sa kanyang dibdib. Bigla siyang kinabahan... Isang hindi maipaliwanag na pangamba na may kung anong mali.

Brutal Isang malamig na tubig ang gumising sa akin. Nakahiga ako sa isang matigas at malamig na kama. Mahigpit na nakatali ang aking mga kamay at paa, at may panyong nakabusal sa aking bibig.

SOFIA NAGISING AKO dahil sa malamig na simoy ng aircon. Mabigat pa rin ang ulo ko at parang nanlalata ang buong katawan ko. Ilang segundo akong nakatitig sa kisame habang pilit inaalala kung bakit wala ako sa sarili kong kuwarto. Nang bahagya akong bumaling sa kanan ay bigla akong natigilan.

Malamig ang hangin sa Makati. Sa coastal city na ito, halos zero na ang temperature, at palaging naroon ang mamasa-masang lamig. Hindi ito gaya ng tuyong lamig sa north, kung saan maaaring balutin nang mahigpit ang sarili at labanan ito. Dito, ang lamig ay tila sumisipsip sa tela, balat, at buto, dahilan para maramdaman na ang bawat layer ng damit ay basa at walang silbi.

Malamig na wika ni Marco. “I… marahil ay masyadong malamig kagabi kaya wala sa sariling dumikit ako sa'yo, wala akong kumot. Isa pa, nagtatabi naman tayong matulog mula nang ikasal tayo pero hindi naman ako umabot sa puntong idinikit ko ang katawan ko sa'yo!” “Are you sorry?” Nag-angat ito ng kilay.

Tumawa lamang siya. “Gusto mong mag-night swimming?” “Ayaw ko. Ang lamig, Samuel.” Tutol ko. “Sa tingin ko’y mas mainam kung uuwi na tayo kasi mas lumalalim na ang gabi. Inaantok na rin--- Samuel!” Napasigaw na lang ako nang buhatin ako ni Samuel patungo sa dagat. “Samuel, ang lamig, ano ba!” Turan ko nang manuot ang lamig sa katawan ko nang malublob na ang kalahati nang katawan ko sa tubig habang nanatiling buhat ako ni Samuel.

malamig nitong sabi, “mas mabuting tigilan mo ang pag-iisip ng ganyan.” Ang tono nito ay palaging malamig at kalmado, ngunit ito rin ay sobrang lupit at prangka. Parang bawat salita ay nanunuot sa buto. Buong gabing hindi nakatulog si Elle. At kung iiyak man siya ay tila kasalanan niya rin naman.