Novel & Cerita Sa Malamig Sa Malamig

Basta ang alam ko lang, may nagbukas ng pinto, may malamig na kama, at bumagsak na ako roon nang parang nahulog na saging. O siya, tulog na. Wala nang pakialamanan. --- Ang Misteryosong Paglalakbay (a.k.a. Ang Sleepwalking Incident) Hindi ko alam kung gaano ako katagal natulog, pero bigla akong nakaramdam ng kakaibang lamig. Hindi ito yung tipong "ang sarap matulog" na lamig, kundi ‘yung parang nasa loob ako ng refrigerator.

" dampi nito sa pisngi ng kanyang magandang asawa..... habang papunta sa banyo upang maligo..... si Talia na nakasuot na manipis na pantulog habang nag luluto..... mapapansin mo ang isang kurbang hindi mo pa nakikita sa isang napakagangdang babae... mahaba ang kanyang puting damit.... at maaninag mo sa reflection ng araw sa malayo ang hindi ma aninag na paloob nito... "love tapus kana bang maligo..... lalamig na ang almusal natin....?

Luna's POV Malamig. Mabaho. Masikip. ‘Yun agad ang sumalubong sa akin nang tuluyang bumukas ang rehas at itulak ako sa loob ng selda. Napatigil ako saglit. Parang ayaw pumasok ng mga paa ko. Pero wala akong nagawa nang biglang lumapat ang pinto sa likod ko. Malakas. Malamig. Nakakabingi.

Ang malamig na plastic ay kakaiba sa pakiramdam ng palad ko. "Heto na naman tayo," bulong ko na may mapait na ngiti. Hubad na hubad ako sa harap ng salamin, looking at my flushed face and my swollen lips. Mukha akong babaeng sinasapian ng kung anong espiritu ng libog.

“Don’t touch me! Lumayo kayong lahat!” Tahimik na nakahiga si Caden sa malamig na sahig habang tulala lamang na nakatingin sa madilim na langit. Unti unting bumabagsak ang malamig na ambon sa maputla nitong mukha. Parang unti unti siyang nilalamon ng lamig.

Hindi ito yung malamig na katahimikan ng gabi, kundi yung mabigat na tahimik na may laman, may takot, may mga salitang gustong kumawala pero hindi alam kung paano sisimulan. Si Mia ang unang huminga nang malalim. Naupo siya sa sofa, hawak ang mug ng malamig na tsaa matagal nang hindi na mainit, kagaya ng kayang pakiramdam tungkol sa ilang bagay na pilit niyang tinatago.

Mas malala pa. Avi crossed her arms, malamig ang tingin. “Ang alam ko, ‘yong tinatawag mong white moonlight ay ‘yong tipong inosente, naka-white dress, parang maliit na puting bulaklak. Hindi naman ako gano’n. Malayo.”

Flashback Isang gabi sa probinsya. Ang hangin ay malamig, ngunit ang init ng kanyang mga kamay ay sumiklab sa balat ko. Ang kanyang mga mata ay parang may lihim, at ang bawat salita niya ay parang may matalim na pangako, ngunit hindi ko alam kung ito’y mabuti o masama. “Hindi mo alam kung gaano kita hinihintay,” sabi niya, halos bulong.

IVY Nilakbay ng mga malamig na kilabot ang aking gulugod, nagpanginig sa aking balat. Gumawa ng mga tunog ang aking puso na hindi ko pa naririnig noon, at ang aking katawang hindi na gumagalaw ay tumigas pa laban sa malamig na sahig. Oh, tama nga… Nasa malamig na sahig ako nakahiga.

Hindi namalayang napigil ni Camelia ang kanyang paghinga. “Maraming salamat po,” mahina niyang sabi. --- Sa ibang lugar. Isang malamig at halos walang laman na silid. Nakaupo si Samantha sa isang upuan. Maputla ang kanyang mukha. Ngunit matalim ang ningning ng kanyang mga mata. Bumukas ang p***o. Pumasok ang isang lalaki at isang babae. “Dad... Mom...”