Sa Malamig Sa Malamig Novels & Stories

"Ahm, oo. Dito siya natulog noong umulan ng malakas. Alam kasi niyang takot ako sa kulog at kidlat." "Naku, may kulog at kidlat at malamig ang panahon ng gabing iyon...kapag malamig ang panahon ay masarap na may kayakap... Anong ginawa niyo, bestfriend?" iniimagine na nya ang mukha nitong may malaking ngiti habang nagtatanong sa kanya. "Hahahha... Ano pa, edi natulog. Masarap kamo matulog kapag malamig, di ba?"

Madilim, pero maganda… Masaya, pero nakakatakot. Saka ko lang naramdaman ang labis na lamig nang hanggang bewang ko na ang tubig. The night was so beautiful in my sight. The moon was placed in between the sky and the sea… it was far, yet it looked so big… scary and starry.

Ang mataas nitong ilong at malamig na ekspresyon ay parang eskulturang maingat na hinubog para manggulo ng damdamin. Ngunit sa pagkakataong iyon ay walang init sa mga mata nito. Puro pagkainis. Malamig na bumagsak ang tingin ni Xavier sa namamagang kamay ni Lianne bago ito bahagyang natawa nang walang emosyon. “It’s only been a few days since I last saw you,” malamig nitong saad, “pero nagawa mo nang magmukhang miserable.”

Malamig na tugon ni Thyme. Nakita ko silang pababa sa hagdanan habang mahigpit na nakayakap ito sa braso ni Thyme na parang linta pakiramdam ko tuloy nagsi-akyatan ang dugo ko sa ulo, sasabog ako sa inis. "I want to go somewhere! Hihi tour me," Malambing na sambit nito. Ginulo ni Thyme ang buhok nito. "I can't, but I can ask someone to tour you around," I saw a girl pouted.

Malamig. At sa isang iglap, tila bumigat ang buong paligid. Napansin niyang namumula ang pisngi ni Bianca. At ako ang nasa harapan nito. Dumilim ang kanyang mukha. “Joana.” Malamig ang boses niya. “Ano na naman ang ginawa mo?” Tumahimik ang buong lobby. Kusang nagbigay-daan ang mga tao.

Ysla Ang biglang pagbuhos ng malamig na tubig sa aking katawan ay siyang tuluyang gumising sa aking diwa, tuluyang binanlian ng katotohanan. Parang agos ng tubig na bumaligtad sa ilog ang lahat ng kaganapan kagabi. Mga alaala na gusto kong ilibing sa pinakatagong bahagi ng aking isipan ngunit ngayo’y nagsisiksikan, nagpapakilala, pinipilit akong harapin ang bangungot ng nagdaang gabi.

Mabigat. Parang may malamig na hangin na biglang bumalot sa buong silid. Napalunok ang katulong sa likuran niya. Samantalang ako... Hindi ko magawang alisin ang tingin ko sa kaniya. Parang isang pandikit na nakaukit sa papel. "What are you doing?"

Walang sinumang nangahas na magtaas ng ulo. Ngunit si Mariposa ay ibang usapin. Ramdam niya ang malamig at mabigat na titig na nakapako sa kanya. Huminga siya nang malalim. Kumalma ka. Paulit-ulit niyang sinabi iyon sa kanyang sarili. Nagpatuloy si Gilbert, "Bumalik kayo at ayusin pa ito bago muling isumite." malamig nitong utos.

Ilaria POV May malamig na dumampi sa pisngi ko. Hindi ko agad mawari kung ano ba iyon. Basta, parang amoy gamot. O amoy alcohol ata. May mahinang ugong ng electric fan at isang ilaw na tumatama kahit nakapikit pa ang mga mata ko. Parang nanghihina ako, ramdam ko ‘yun kahit nakapikit pa ako.

malamig n'yang sabi. Tulad nang inaasahan n'ya umangal ito, angat pati katawan. "What? Are you kidding me? Again?" Malamig n'ya itong tinapunan ng tingin. "Hindi ba sabi mo, let's try kasi baka mag-work pa. Well, hindi nag-work so let's end this."