Sa Malamig Sa Malamig 소설 & 이야기

At doon… isang malamig na pakiramdam ang dahan-dahang gumapang sa kanyang dibdib. Bigla siyang kinabahan... Isang hindi maipaliwanag na pangamba na may kung anong mali.

Brutal Isang malamig na tubig ang gumising sa akin. Nakahiga ako sa isang matigas at malamig na kama. Mahigpit na nakatali ang aking mga kamay at paa, at may panyong nakabusal sa aking bibig.

"Ahm, oo. Dito siya natulog noong umulan ng malakas. Alam kasi niyang takot ako sa kulog at kidlat." "Naku, may kulog at kidlat at malamig ang panahon ng gabing iyon...kapag malamig ang panahon ay masarap na may kayakap... Anong ginawa niyo, bestfriend?" iniimagine na nya ang mukha nitong may malaking ngiti habang nagtatanong sa kanya. "Hahahha... Ano pa, edi natulog. Masarap kamo matulog kapag malamig, di ba?"

Umiling na naman ang dalaga at malamig pa sa malamig ang ibinigay nitong tingin dito. "What is it this time Samantha?" nakahalukipkip niyang sabi habang matiim niya itong tinitigan. " I'll spend the night at your place" parang wala lang na sagot nito. Napakunot noo si Mirabella, parang ang dali lang kay Sam na sabihin ito samantalang hindi pa nagpapaalam sa kanya. Manang mana talaga sa ama nito na kung ano ang gusto, iyon na ang gagawin.

dagdag n'ya pa habang hilam sa luha ang kan'yang mga mata at halos hindi na makahinga dahil sa pag-iyak. Biglang umihip ang malamig na hangin at pakiramdam n'ya ay may yumakap sa kan'ya. Ramdam na ramdam n'ya iyon kaya malakas s'yang napahagulhol dahil alam n'ya sa kan'yang sarili na ang mommy n'ya ang yumakap sa kan'ya. "Mommy! Mommy!"

Pagkasabi ni Gary, malamig siyang lumingon . pataas. Natulala si Sophia sa mismong lugar. Nakakadurog ng puso ang mga salita ni gary! Ang ilang salitang ito, tulad ng malamig na hangin ng taglamig, ay nagbuga ng makapal na yelo sa puso ni Sophia. Hindi ang pamilya Sanchez! Ang pagiging pagod ay hindi mapapantayan para kay homan na marunong kumain, uminom, magpatutot at magsugal!

Madilim, pero maganda… Masaya, pero nakakatakot. Saka ko lang naramdaman ang labis na lamig nang hanggang bewang ko na ang tubig. The night was so beautiful in my sight. The moon was placed in between the sky and the sea… it was far, yet it looked so big… scary and starry.

Ang mataas nitong ilong at malamig na ekspresyon ay parang eskulturang maingat na hinubog para manggulo ng damdamin. Ngunit sa pagkakataong iyon ay walang init sa mga mata nito. Puro pagkainis. Malamig na bumagsak ang tingin ni Xavier sa namamagang kamay ni Lianne bago ito bahagyang natawa nang walang emosyon. “It’s only been a few days since I last saw you,” malamig nitong saad, “pero nagawa mo nang magmukhang miserable.”

Sick I wake up in the annonymous bed, napasapo ko ang aking ulo nang biglang kumirot iyon. Nakaramdam ako ng pagduduwal kaya sinubukan kong tumayo mula sa kama ngunit sa isang galaw ko lamang ay napainda naman ako sa aking baba. Tiniis ko na lamang ang sakit at pumunta sa isang pinto na malapit sa kama, tamang-tama lang dahil ito nga ang comfort room. Naka-hawak lang ako sa bowl at nakaluhod na sa sahig at nilalabas lahat ng kinain ko kagabi, mangiyak-ngiyak akong ginawa iyon.

Kabanata 40 **This chapter contains séxual content and is not suitable for minors. Please refrain from reading if you are under 18 years of age. Thank you.** Hindi mapakali si Mereya habang nakahiga sa malambot at malaking kama. Maya't-maya niya ring sinisilip kung nakatulog na ba si Jackson. "I think, I pissed him off. What I should I do? Masyadong awkward kapag ganito," bulong niya sa kaniyang sarili.