Sa Malamig Sa Malamig Mga Nobela at Kwento

Isang ngiting malamig at nakakakilabot. Napaatras siya, ngunit hindi siya makasigaw. Parang nawala ang kanyang boses. Ang bintana ay biglang bumukas nang kusa, at ang malamig na hangin ay sumalpok sa kanya, halos mapahiga siya sa sahig.

Bed Warmer MALAMLAM ang sikat ng araw. Nakaupo kami ni Fiore sa ilalim ng malaking puno. Hindi niya binibitiwan ang kamay ko. "Alam kong sinabi ko sa ‘yo na wala na tayo, Mir. Hindi mo 'ko masisisi kung nagawa kitang iwan at hindi intindihin. But those were all in the past now. Huwag na nating balikan."

PUMIPIGLAS at umuungol si Amelia habang nararamdaman niya ang kanyang katawan na lumulubog at pakiramdam niya may malamig na bagay ang dumampi sa kanyang katawan. Kasalukuyan siyang nasa madilim na kwarto na kasing dilim ng gabi na halos hindi mo makita ang sarili mong mga kamay. Mainit... Sobrang init... Napaka-init na para bang ano mang oras ay sasabog ka. Nasasabik siyang yakapin ang malamig na bagay na iyon, pero bigla niyang narinig ang mabibigat na paghinga ng isang lalaki.

Napaawang naman ang labi ng binata at maya-maya ay napangisi ito. “Binitin pala kita. But, it's okay. Puwede naman mamayang gabi, mas malamig ang simoy ng hangin sa gabi kaysa sa umaga. Kaya mas masarap kung sabay tayong magpapainit mamaya.”

sabay sabay naming ani Parang pumasok ang malamig na hangin sa loob, ramdam ko ang kakaibang pakiramdam sa aking puso Narinig ko muli ang pagtapak ng sapatos nito sa sahig, kahit ang tunog nito ay parang malamig "Good morning" ani ng baritonong boses, malamig ang boses nito at... Ang boses na yun, iyon ang boses ng lalaki kanina sa cafeteria

Bago ko pa mabigkas ang pangalan niya— PAK! Isang malakas na sampal ang dumapo sa mukha ko. Sobrang lamig na parang unti-unting nawawala ang pakiramdam ko sa katawan ko. Ang pisngi kong tinamaan ng sampal ay mahapdi, nag-aapoy sa sakit, pero hindi iyon ang pinakamabigat sa lahat. Mas masakit ang mga salitang dumiretso sa puso ko, parang kutsilyong bumaon nang walang babala.

Ang mga balat nitong malamig at maputlang sadya ngayon ay mas lalong maging maputla. Isang malakas na sampal naman ang narinig ng lahat at kitang kita nila kung paano nito itinaas ang kamay at sinampal nang malakas ang bampirang nakaluhod sa harapan. "Blood room." Malamig ngunit hindi malalim pero mabigat ang atmospera sa paligid.

Chapter 27 Dark POV "Fine here!" malamig kong sabi sa tinalaga kong tauhan para magbantay sa aking mag-iina pero nalingat lamang ito sandali ay nawala ito dagdag pang pagbigay information na muntik na itong mapahamak. "Fuck! Where are you, Amore mio!" sambit ko habang umiinom ng alak upang maibsan ang pangungulila ko.

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

Nauutal n'yang sambit. Tila parang may dumaan na Isang malamig na hangin kay Loco dahil tila nanlalamig ang kanyang katawan mula ulo hanggang paa sa inilahad sa kanya ng kanyang asawa. Para s'yang idinuduyan sa ere na walang katiyakan o deriksyon. Tila naging sarado ang kanyang isipan na animo'y wala s'yang naiintindihan ni kahit isang kataga sa mga salita nito. "T-taning?" Pag uulit pa n'ya sa sinabi nito.