Scary Face In The Dark Novels & Stories

Pinahiran niya agad ang dugo at binigyan ako ng napakasamang tingin. I was not afraid by his stare for little did I know, I am much capable of sharing death glares but I am afraid by how his face works. For if I were to detailed his face, what's scary in it is that scar located on the side of his lips. It's not really visible but that makes him looked like rapist, joker I presume. Though he's also handsome but I just don't like by how the way he smirked. It brings thrill out of me really.

Heaven's Point Of View A sweet, lingering smile curved upon my lips as I savored the sight of Dark’s face, now a frozen mask of pure shock. It was a look of utter disbelief, a silent admission of defeat. After all, who wouldn't be shaken to their core? I had become a ghost he could never track, a shadow that moved even beyond his far-reaching grasp. Now, I had suddenly materialized before him, vibrant and very much alive.

Ano na lang ang magiging buhay ko kung sakali, hindi ba? Ipinikit ko nang mariin ang aking mga mata, hanggang sa narinig ko naman na parang may tumamang bakal sa likod. Kasunod naman no’n ang mahinang tunog ng putok ng baril na paniguradong si Francesco ang may kagagawan. “They’re tough enough. Didn’t know that these guys would challenge me a bit, huh?”

May hawak itong cellphone na pinanggagalingan ng ilaw na nakita ko. The one that bothered me is his face upon seeing me. Normally, someone would panic, get terrified, or be shocked the moment they witness something like this. But to him, I see nothing of that sort. Nothing. It’s as if everything he sees is completely normal to him. A child in a dungeon behind bars hugged by chains. “S-sino ka?” tanong ko. “Nagulat ba kita? The name’s Edgar,” he answered calmly. Tall, brown coat, brown hat....! I remember this look very well...

Ayaw kong may makaligtaan dahil, sa pagkakataong ito alam ko na ako ang tinutukoy nila. Tumunog at bumukas ang elebeytor. Lumabas ang mga nasa likuran ko. Gusto ko nga sana sumunod sa kanila para pakinggan pa ang usapan nila pero natigil ako ng maramdaman ang paninitig sa likod ko. Pasimple kong sinulyapan ang mukha niya sa salamin na nasa harapan namin. Hindi man lang niya iniwas iyon. Tila natutuwa pa siyang inalis ang suot niya facemask at nakangising nakipaglaban ng titigan sa akin sa salamin. Ako ang unang nag-iwas. Ayoko na makilala niya ako sa mga mata ko. Dahil ang totoo ay kilala ko ang lokong naninitig sa likuran ko.

Ito ay isang simpleng hakbang, ngunit ang Skullface ay nakakaramdam ng hindi maipaliwanag na takot sa mismong sandaling iyon, na naging dahilan upang siya ay nanginginig nang katutubo. Ang lugar ay napakatahimik na maaari mong marinig ang isang pin drop! Agad na napawi ang mga ngiti ni Phantom at ng iba pa. Walang kahit isa sa kanila ang makapagsalita. Walang galang! Isa lang itong pambabastos! Ang walang kwentang dumi sa kanilang mga mata, ang tila katawa tawang manloloko, ay talagang isang dalubhasa!

She shook her head, tears streaming down her cheeks, each drop a testament to her desperation. This man was cruel and evil, a dark shadow looming over her every hope. His gaze pierced through her, stripping away her defenses, leaving her exposed and vulnerable. The air felt heavy with dread, and she could sense the malicious delight in his eyes as he relished her fear. "Now unzip my pants and suck on my cock." Hades stepped closer, the scent of him sharp and intoxicating, filling the air with an almost palpable heat. The shadows of the room seemed to amplify his presence, wrapping around him like a dark cloak, making him appear even more formidable.

Stress na nag-angat ako ng ulo at napatitig sa mukha ko sa salamin. Horror filed in my whole face. H-huwag mo sabihing buntis ako?

Ngunit, naroon ang pagpipigil nito para panatilihing seryoso ang mukha. “Pero, magkamukha kayo ni Demon. Kaya pareho kayong gwapo!” Biglang napreno ni Dark ang sasakyan kaya kamuntik na masubsob si Anya. Tila, umalog ang utak ng dalaga dahil, sa hindi niya inaasahang pangyayari. “Aray ko naman!” naireklamo niya. “Tsk! Labas na!” walang emosyong utos sa kaniya ni Dark.

Hindi ko siya makilala dahil ang kanyang mukha ay natatakpan ng isang puting facemask, tanging ang mga mata lang niya na puno ng poot ang aking nakikita. Nanginginig ang dulo ng patalim dahil sinisikap ng estranghero na i****k ito sa aking dibdib. Nakaramdam ako ng matinding kirot sa aking kaliwang balikat ng mapwersa ang aking katawan dahil sa ngayon ay dalawang kamay na ang ginamit ko sa pagpigil sa kamay ng lalaki. Napakalakas niya at batid ko na kahit hindi ko ito nakikita ay nakangising demonyo ito base na rin sa expression ng kanyang mga mata.