Scumbag Self-saving System Novels & Stories

Chapter 333 - I won't feel the slightest bit of remorse, no matter what I do to scum like you! Nang marinig ang pagsasara ng pinto ng banyo, agad na bumalik si Xia para kunin ang cellphone ni Robert. May mobile phone repair shop malapit sa kanila, ang may-ari ay mahusay sa hacking. Ilang beses na siyang tinulungan nito na i-unlock ang kanyang phone at computer.

sabi ng lalake na may katangkaran, siya ay si Carl Cortes, isang I.T expert, at Programer ng isang Online Games at Trading Platform, ang bagay na kaniyang hinahanap ay isang HARD DISK na nag lalam ng importanteng bagay, “sa bawat truck po na mag babagsak dito ng Basura, marami na po sa amin ang naka abang dito, para makipag unahan sa mga kalakal na kanilang makikita, Baka ang bagay na hinahanap mo po ay nasa isang Junk Shop,

tanong ni Rico. "Kuru, I need a secondary dead man's switch," utos ni Sebastian habang nauupo sa tabi ko. "Isang script na awtomatikong magse-send ng partial files ng ledger sa bawat major media outlet at legal agency sa bansa kapag hindi tayo nag-check in sa system mo bawat dalawang oras habang nasa event kami."

Gusto n’yo ng babala? Binuksan ko ang isa sa mga burner phones na itinago ko sa loob ng lumang boteng shampoo sa banyo—isang survival trick mula sa lumang buhay ko bilang Gabby. May mga hacker akong nakilala dati sa Recto, mga tao lang na tadtad ng caffeine at galit sa mundo, pero kayang sirain ang buong system ng LTO in thirty minutes. Tinype ko ang mensahe.

pangungumbinsi ko pa. "Sige, kung gusto mo talaga ang bahay na 'yon, bibilhin ko para sa 'yo." Isang malaking ngiti ang gumuhit sa mga labi ko. Lalo na nang mabilis niyang tawagan ang finance department para mag-deposit ng seventy million sa personal account ko. Ang balance na dating 150,000, ngayon ay nadagdagan ng seventy million. At walang paglagyan ang kasiyahan sa puso ko.

But with such a great body, did he save the banking industry in his past life? Nakatitig siya sa puwetan ni Lucian habang may ilang mga salita na biglang pumasok sa kanyang isip—“dog waist, motor butt.” "Just looking isn't enough to satisfy your craving?" "Want to come over and give it a couple of pats?"

Nang mabuksan ito ay may biglang nag-appear sa screen na isang notifications na kailangang i-confirm ang isang ongoing transactions para pumasok sa bank account ni Zac ang kapapasok lang na funds. Pagkatapos kong i-confirm iyon ay mabilis akong gumawa ng isang outgoing transactions na nagkakahalaga ng one million pesos. Labag sa kalooban ko ang gagawin kong ito ngunit ito lang ang naiisip kong paraan na magsasalba para sa aming mag-ina. Ang tanging laman lang ng savings ko ay one hundred thousand, batid ko na hindi iyon sapat para sa mga pangangailangan ko sa aking panganganak.

Pero doon ako natakot. Because he wasn’t attacking me. He was understanding me. “And what?” tanong ko. “You’re going to save me from myself?” Adrian smiled. “No,” sagot niya. “I’m going to automate you.” My stomach tightened. “Your instincts,” dagdag niya. “Your moral thresholds. Your decision hierarchy.” He tapped the screen. “Imagine a system that reacts like you — but never gets tired. Never hesitates. Never breaks.” I whispered, “You’re building a god.”

na matagal na niyang kinalimutan—ang bigat ng pananagutan, ang pait ng pagsisisi, at ang tamis ng simpleng kaligtasan. "Alam mo ba kung bakit laging may bagong banta, Rafael?" tanong ni Marcus. "Dahil habang may Ghost Team, may maniniwalang kailangan ng multo para ayusin ang mundo. Hangga't may backdoors tayo sa Chimera, hangga't may 'Master Key' tayo, laging may susubok na agawin ito sa atin. Ang conflict na ito ay hindi matatapos sa pag-upgrade ng firewall. Matatapos ito sa pagpili na maging ordinaryo." Nagsimulang mag-type si Marcus. Hindi ito code para sa isang bagong virus o isang shield. Ito ay isang script para sa Self-Obliteration.

Pilit niyang nilalabanan ang epekto ng mga salita nito sa sarili niyang sistema. Habang naglalakad siya palabas karga ang dalaga, huminto siya saglit sa tapat ng pinto kung saan nakatayo ang head ng kanyang security team. "Yung dalawang basura sa loob," malamig at walang-awang utos ng binata. "Basagin niyo lahat ng buto, linisin niyo ang kwartong 'to at itapon niyo sila palabas ng Pinas. Ayoko nang makita ang mga pagmumukha nila kahit kailan."