Self-deceit Novels & Stories

“Ayaw ko ng madagdagan pa ang kasinungalingan natin sa mga magulang ko, Demetrius.” “White lies only.” Natawa ako nang pagak, at napailing. May nalalaman pa siyang ganoon kung gayon na pare-pareho lang naman ang ibig sabihin? “Kahit pa sabihin mo ‘yan, kasinungalingan pa rin ‘yon,” giit ko, dahil ‘yon naman ang totoo. Hindi ba talaga niya ‘yon maintindihan? Talagang kailangan naming mag-away kung kaya naman talaga niyang intindihin?

"W-What do you mean?" "Rico and I may twins but I'm different. Hindi ko namana kay dad ang pagiging makatarungan niya, hindi ko namana kay mama ang pagiging mabait niya. Hindi ako si Rico na nag-iisip kung ano ang tama cause I'm selfish ever since. Wala akong pakialam sinong mabangga ko makuha ko lang ang gusto ko." Napalunok ako sa sinabi ni Sico. What is this fear I felt just now? Is this Sico's true nature? Is this really him?

Wala nang iba pa. Hindi ko alam kung kaya ko bang kalimutan pa ang nakaraan na nagturo sa akin maging matatag at tumayo sa sarili kong mga paa. Ngunit hindi na nga ata mawawala sa akin ang nakaraang gusto kong ibaon na ng tuluyan dahil kasama ko na ito hanggang sa ako'y mabawian ng buhay. Cheating is a choice na hindi mo puwedeng sabihin lang na hindi mo sinasadya o kaya natukso ka lang kaya mo nagawa ang isang pagkakamaling iyon.

“You know what it means to be decent, yes? You’re a genius. Define that for yourself. Para sa ‘kin, mas mabuti nang decent ka sa sarili mo at sa iba kaysa mabuhay ka nang may galit sa sarili mo at sa mundo. Ang lungkot-lungkot siguro ng gano'ng buhay, 'no...” She saw how his expression changed. Her lips parted when she realized what she said. Che cazzo! Hindi na naman siya nag-iingat sa mga lumalabas sa bibig niya. Nawawala na naman ang alter ego niyang si Nella! Elegant and classy lang siya dapat kasi pinagkasundo na siya ng pamilya niya rito! Palihim niyang tinampal ang kaniyang labi. Her face wrinkled because of embarrassment and guilt.

Mabilis kong inayos ang sarili at bumaba, naabutan ko pa si Drei na patapos nang kumain. "Sinong tumawag sa 'yo?" "Si tiya," pagsisingungaling ko, tumango siya at nanahimik na. Pretending has been second nature to me ever since I took on my first mission—deception, after all, is a skill I've long since mastered. But this... this is different. This isn't just another role to play or another mask to wear. This time, the lines between the lie and the truth blur, and I'm not sure which one I'm supposed to believe anymore. Masyadong mahirap magpanggap kapag 'yong taong mahal mo na ang kailangan mong protektahan.

So near. Mas lalo ko siyang idiniin sa pagkababae ko. Para na akong mababaliw sa sobrang sarap na hirap na akong pigilan pa ang sarili ko. Wala na ako sa tamang pag iisip para magkaroon pa ng pake sa kanya. All I want in this very moment is my climax. I fucking want to reach it. Mas lalo akong mababaliw kung hindi. "Ahhh!"

At kahit para sa kanya—hindi. Pero… ang totoo, it's complicated. May paraan si Adrian Blackwood na pilitin kang i-confront yung contradictions sa sarili mo na hindi mo alam na meron ka. Nakikita ka sa paraan na nakakatakot. Pinapaisip ka, pinapagalaw ka strategically kahit gusto mong umatras. Pinipush ka niya harder kaysa kanino man, at hindi mo ma-deny na lumago ka—sa skill at confidence—na baka hindi mo ma-achieve mag-isa.

Habang nakatitig rito ay hindi niya maiwasan ang hindi makaramdam ng guilt dahil sa ginawa niya. Kahit pa naririnig niya ang impit na daing nito kanina ay hindi siya tumigil, dahil, dahil gusto niyang ipamukha rito na nagkamali ito sa ginawa. Nagkamali ito sa desisyon nito na gipitin ang pamilya nila para lang sa pagiging brat nito. At talagang ginamit pa talaga nito ang pagiging major stockholder ng ama nito para lang matupad ang gusto nito.

It's just a simple revenge. Tinawagan ni Silver ang manager niya upang sabihin na hindi siya makakapagtrabaho dahil masama ang pakiramdam niya. Totoo naman iyon. Masakit naman talaga ang ulo niya dahil sa hang-over. Masyadong naparami ang inom niya't nagawa niya pang tawagan ang ex niya kagabi.

Natawa na naman ako. "You're delusional," I said. "You're living in a fantasy world. Fantasy world kung saan feeling mo, ikaw 'yung biktima. Sa fantasy world na feeling mo, ikaw 'yung ginawan ng mali at inapi-api. Pero 'tung totoo, hindi ikaw 'yung biktima kasi ikaw mismo 'yung nangbibiktima. You're the manipulator, the controller, and you've been using people around you for your own selfish desires.” "Hindi totoo 'yan,” nanlalaki ang mga matang sabi n'ya.