Novel & Cerita Setting Of Dead Stars

Chapter 1: Mission Mist’s P.O.V. Slap, kick, turn around, jump then gun click. Ngumisi ako nang makita kong matumba sa harapan ko ang aking kalaban. Hinipan ko ang usok ng baril na ginamit ko, “Be careful next time,” sabi ko saka ko sinipa sa dibdib ang lalaki. Isang misyon nanaman ang natapos ko, nag-inat pa ako, bago tinalon ang building. Dumeretso na ako sa apartment ko at saka naligo. Pagkatapos ay isunuot ko ang isa sa aking mga lucky dress.

Nakakapagsinungaling ang labi ngunit hindi ang sinasaad ng mga mata. "So why don't we rewrite the stars?Maybe the world could be ours, tonight…" una akong nagbitaw ng tingin, hindi ko kinaya. I stopped playing, 'di ko na tinapos, tumayo ako at iniwan siya kasabay ang palihim kong pagpunas sa luhang basta na lamang pumatak.

Parang sila lang ang nakakaintindi sa 'kin, sa mga hinanakit ko sa mga magulang ko. "Hmm?" I didn't look at him because I was busy eyeing my favorite group of stars, constellation to be exact. Para itong smiley face. Dalawang bituin sa ibabaw na nagsisilbing mata, at naka-kurbang limang bituin sa ibaba na nagsisilbing isang ngiti. Para nitong sinasabi na. "just look at us if you're feeling sad, because we can make you smile just by shining at night. we're always here for you, 'kay?"

Kasasabi pa lang naman niya sa akin na huwag ko ipahiya sarili ko, na hindi ko naman talaga ginawa kasi siya iyong napahiya. I roamed my eyes at the elders in front of me. All of them looks greedy already. The way the look at me—in the position I am sitting—they are almost salivating. Them trying to trample on my while pulling the elder card is something I am disgusted of. Pare-pareho lang sila. I should tell Killian to change the members of the board when he started to manage this. Someone needs to cut their horns in order to stop their greediness from growing.

dagdag ko. "How come that the stars are giving you calm and peace?" ngumiti ako sa kalangitan at huminga ng malalim. “Watching the dark skies with stars shining are one of the therepeautics for me,” sagot ko sa kaniya. "If you think about the stars they're shining in the darkness. They keep bringing lights to the dark night. Bukod du'n, sisters who raised me said that people who are already dead are now stars. In my case, I miss my parents even though I don't know who they are. Kung buhay ba sila o hindi, nakikita ko pa rin sila sa pamamagitan ng pagtingin sa kanila, hindi ako sure pero isa lang ang sigurado ko, these stars will connect me with them," I added to what I have said to him at sa

Nasa isang abandonandong warehouse sila Mark, Steven, Aldrin, at Bruno na masusing pinagpaplanuhan ang kanilang gagawing hakbang para madakip si Kendall at Scott. "Mukhang malaki laki ang bigayan natin kay Boss Ahron!" sabi ni Aldrin. "Malamang, mas malaki ang nawawala sa kanya kapag hindi natin natagpuan ang artista niyang anak!" pagsangayon ni Mark.

Kaya ang ending, pumayag na kaming dalawa. Kinabukasan ay sabay kaming nagtungo sa plantasyon. Gaya ng sabi ni Eliam, malaki ang ambag ng manggahang ito sa amin magmula pagkabata. Eliam and I weren’t enemies all the time, may mga pagkakataong nagkakasundo naman kaming dalawa. At kapag okay kaming dalawa, dito kami laging nagtutungo. Mayroon kaming paboritong puno na inaakyatan naming dalawa. Iyong puno lang kasi na iyon ang may magandang sanga na puwede naming tambayan. Kapag gabi, doon kami tumatambay para mapagmasdan ang mga bituin sa kalangitan. Pero bihira lang iyon mangyari. Bilang na bilang sa daliri ko ang mga pagkakataong nagkakasundo kami.

Nasa may six floor iyon, dalawang palapag ang agwat mula rito. “Malapit lang sa exit stairs, pwede tayong mag-meet ng patago.” Hindi makapaniwala ang tingin niya sa akin. “Anong pinagsasasabi mo?” Pero halata sa mga mata na nahihiya siya. “Naalala ko kasi 'yung isa kong role noon. Secret office romance.” “Napanood ko 'yun. G-gusto mo bang gawin natin 'yun?”

"But in reality, stars are constantly burning." My eyes remained fixed on the sky. "They explode. They collapse. Some of them destroy everything around them when they die." Tahimik na nakikinig ang lahat habang ang boses nito ay unti-unting lumalambot. "And the saddest part?" mahina siyang ngumiti. "Some stars we see at night are already dead." Napatigil ang mga trabahante. "Patay na?" gulat na tanong ng isa.

Napakagarbo ng kalooban ng lumang kubo. "Ang ganda rito sa loob kaso puro black at gray lang ang kulay." Tama si Heart. Mula sa sofa set nito hanggang sa mga bulaklak sa vase ay naglalaro sa itim at abo ang kulay. Nakapagtataka ring napakalinis dito sa loob kahit pa walang tumatao. "Eerie," bulong pa nito. "Cal, may heater roon. Sindihan mo," turo ko sa kanang bahagi ng bahay. Bakas sa mukha niya ang takot at kaba kaya napagdesisyonan kong samahan na lamang ito.