She Was Mine Aj Rafael Lyrics Mga Nobela at Kwento

Lumuhod ako at inayos ang pagkakalapag ng bulaklak sa puntod niya at naiusal ko ang panglan niya “Juviah…” “It’s been two years since I last visited our baby. Thank you for taking care of her.” Napatingin ako sa itaas, hindi ko napansin na nakalapit pala sa akin ang asungot na ito. “She’s mine. Regalo mo ang husky na si Juviah sa akin. Simula ng naghiwalay tayo, siya ring pagkakasakit ng aso ko. Ayos lang na iniwan mo kami sa ere eh. Pero iniwan niya rin ako a year after.” Tumayo ako at tinulak siya, babalik na ako ng sasakyan. Sinira ni Juvilan lalo ang mood ko… ang kapal talaga ng mukha ng isang ito.

At sa lahat ng pagkakataong iyon ay ni wala man lang siyang kaalam-alam sa mga dinanas nito. Nasa painting pa rin nakatutok ang kanyang mga mata nang mayamaya ay pabalang na lamang na bumukas ang pinto ng kanyang opisina. Ikinagulat niya pa iyon dahilan para agad siyang mapatayo. Mula sa labas ay nangangalaiting pumasok si Rafael, Ariella’s eldest brother. “Rafael...” sambit niya sa pangalan nito.

Pero mabilis din niyang pinigilan ang sarili. Bahagyang umurong si Destiny. Naiwang nakabitin sa ere ang kamay ni Rafael bago dahan-dahan niya itong ibinulsa. Naalala ni Destiny ang mga salitang minsang sinabi nito. Pinakasalan lang siya ni Rafael dahil siya ang bagay na maging asawa nito. Sa harap ng ibang tao, kailangan lang nilang magkunwaring masaya. Habang naglalakad palabas ng ospital, biglang nagsalita si Rafael.

Tinapik pa nito si Javier sa balikat nagtanguan pa bago pilit na pinaupo ang kaibigang nagwawala kanina. "Tara na?" Nag-aalalang untag. He diverted his gazed on me. Halos himatayin ako ng pasadahan niya ako ng tingin. "You're mine. Always and forever.." Hindi ko na marinig ang malakas na musika, ang tanging naglalaro na lang ngayon sa isipan ay ang kanyang salitang pinakawalan, halos tunawin ako at pati kaluluwa ay gusto ng maglaho..

Sambit nito sa Pangalang Sandra at titig na titig parin sa'kin. Tinaasan ko na lamang ito ng kilay. " Sorry I think you mistaken me with someone else. But Sandra is not my name. Well anyway I am Nhaizer Ash Villaques and I am the presentative of Mr. Aquariz." Pagpapakikala ko at iniabot kay Miss Menezes ang kanang kamay ko. Inabot naman niya ito at nagpakilala. " Ahm yeah, I am Biana Menezes and this is my boyfriend Jiro Alcantara." Pagpapakikala nito at ng lalakeng kasama niya.

"Ako na dito." At walang sabi-sabing kinuha niya ang report. "Rafael." "Rest." "Pero-" "Rest, Ayesha." Sign #5 Protective. Hindi yung tipong gusto kang ikulong. Hindi yung tipong gusto kang kontrolin. Kundi yung taong kaya kang buhatin kapag hindi mo na kayang buhatin ang sarili mo. At habang nakatingin ako kay Rafael na tahimik na tinatapos ang trabaho ko...

Saka lang niya napansin na lumang-luma na nga ang wallet na hawak niya. "Iyan din ang unang pinag-awayan namin ni Audrey. Pinipilit niya akong alisin ang picture mo pero hindi ko ginawa. I was even ready kahit iyan pa ang maging dahilan ng breakup namin. I didn't realize na minahal na pala talaga kita dati pa. Napipigilan kasi ako ng pagiging minor mo. I was ready to wait for you hanggang mag-eighteen ka. Then came Audrey. She was like every man's dream. Maybe, nabulag ako sa pag-aakalang nasa kanya ang lahat ng gugustuhin ng isang lalaki. Naisantabi ko saglit ang nararamdaman ko sa'yo. But when I got a glimpse of the real Audrey, saka lumitaw iyong nakatagong feelings ko sa'yo. I love you,

mabilis niya itong itinulak. "ayan hahalik halik ka naman tapos ano friends lang pala tayo.. lalo mo lang akong pinapahirapan! pano kita makakalimutan agad nan kung ang sarap sarap mo humalik!" "at sino namang may sabi sa'yo na gustong kong kalimutan mo ko? hell no! hindi ako papayag because from today you are MINE!" diin pa nito sa salitang mine.

Ipinakilala akong girlfriend ni Rafel dahil mabango raw ang dugo ko at baka markahan ako ng kung sino mang werewolf doon na wala pang mate. . . "Now you're mine, forever." Bulong ni Rafael na nakahiga sa tabi ko. Pinatihaya niya ako at kinumutan. He kissed my forehead and hugged me so tight. "Sayong sayo na rin ako." Aniya habang yakap yakap ako.

Bread with strawberry jam na gusto niyang kainin tuwing umaga. "This is not cool anymore..." mahinang sambit ni Azrael sa kaniyang sarili. "Ano anak? May sinasabi ka ba?" ani ng kaniyang ina sa kabilang linya na bahagyang ikinabuntong hininga ni Azrael. "Nothing mom, i have to end this call. Happy birthday and i love you mom." saad niya bago niya pinatay ang tawag nito bago pinakatitigan ang ginawa niyang breakfast