Short Caption For Honor Student Novels & Stories

“Tapos na ang kasiyahang ito! Maaari na kayong umuwing lahat!” Isa-isang tumayo ang mga panauhin. Nagbubulungan habang paalis sa malawak na lawn ng mga Buenavista. “M-Ma, nagtapos ho ako ng high school with honors.” Nangilid sa luha ang kanyang mga mata. Naniniwala kasi siyang ang pagtatapos ng high school ay isang achievement na dapat ipagpasalamat.

aya ko na sa kan'ya. Kung kanina ay nakabusangot, ngayon ay todo na ang ngiti ng loko! Tulad ng pangako ng adviser namin ay surprised kung sino ang mga may honor sa section namin. Laking gulat ko na ako ang 1st honorable mention, 2nd si Jopay, 3rd si Drake at with honors naman si Rhaine.. "And our Valedictorian.. It's a surprise for my students kaya wala ho talaga silang alam," ani pa ng Adviser namin na si Ms. Cathlea Montes.

Mabuti na yong alam dito sa lugar nila na ako ang boyfriend niya para wala nang poporma sa kanya. "Alam mo mabait ang batang yan,ang daming nagkakagusto dyan. Ang iba mga studyante yong iba mga may trabaho na pero wala ni isang in-entertain. Focus sa pag-aaral at may pangarap sa buhay. Ang swerte mo kung ikaw ang napusuan niya. Hindi lang mabait, maganda at matalino pa. Honor student yan sa unibersidad nila." she talked proudly of my baby girl. Para itong nanay na proud na proud sa anak niya.

merit awardee. Kada quarter kasi ay may recognition day sa skwelahan namin para parangalan ang mga may line of 8 as merit awardees, mga line of 9 as honor awardees, at yung mga pinakamalinis na classroom, pinakagloom na lalaki at babae, pinakabehave na klase at pinakamapagbigay na klase. Mayroong sinasabing award na "most solidarity class" o pinakamapagbigay na klase dahil mayroon sa aming skwelahan na tinatawag na solidarity fund. Ito yung magbibigay ka ng pera voluntarily para ang malilikom ditong pera ay pinambibili ng bigas at pagkain at binibigay sa mga less fortunate o sa mga pamilya ng nagsisikad-sikad din --- ito yung bicycle na tatlo ang gulong na parang tricycle. So yun nga parang

“Bakit po kayo nagpunta rito?” Umayos siya ng upo. “Diretsahan ka pala.” “Kailangan po,” sagot ko. “Ayokong magpaligoy-ligoy.” Ngumiti siya nang bahagya. “Fair enough. I heard graduating student ka na pala. Civil engineering.” Tumango ako. “Opo. Tapos na po ang requirements. Graduation na lang ang hinihintay.” “May honors ka pa,” dagdag niya. “Summa Cum Laude.”

Bigla niyang naalala ang isang memorya—isang tagpo na parang lumulutang sa gitna ng init ng araw. Ilang buwan na ang nakalilipas nang ipaskil ang listahan ng mga graduating honors students. Sina Brandon, Marga, at Alex—nasa top list silang lahat. Siya? Wala. Napakunot ang noo ni Hope. Nakita niya si Brandon sa dulo ng hallway, kaya’t sinundan niya ito ng tingin.

Hindi ako tumigil kaya wala na akong maintindihan. “… Congratulations, Class of 2020! May we step into the future with courage, confidence, and a little bit chaos that keeps life exciting.” Kasunod niyon ang masigabong palakpakan. Doon lang ako napatigil sa pag-iyak. Mabuti na lang at hindi nakita ni Frank ang pag-iyak ko dahil proud father din sa panganay namin na nakapagtapos ng highest honor pa. Pero hindi iyon nakaligtas nang matapos, maging kay Kai.

Natural lamang na mas magkakaroon ng komosyon ang mga estudyante habang papataas nang papataas ang bilang ng nagbigay ng donasyon. "Ngayon, ayon sa listahan, ang total ay labing dalawang estudyante ang nagbigay ng mas mataas pa sa nine hundred dollars na donasyon! Dahil dito, iniimbitahan namin sila sa stage para tanggapin ang certificate of honor!" Inayos nya muna ang kanyang lalamunan bago basahin ito, "Mr. Warren at Mr. Maia! Pumunta na po kayo sa stage!"

Kung may award lang sana para sa pinaka-unlucky na estudyante sa unang araw ng klase, sure akong uuwi akong may trophy. Gold. May ribbon pa. At may pangalan ko na naka-engrave nang bongga: Amora Cloughdeth Medina Faulkerson — ang student na sinampal ang sarili niyang professor bago pa man magsimula ang semester. Yes. That happened. At yes, buhay pa ako.

"Teeen teneneeeeen teneneneeen nenen~ tenenen nenen tenenen tenenen tenteneeeeeeeen!" Napa facepalm ako sa kalokohan nila. Nahihiya tuloy akong bumaba ng hagdan dahil ini-imitate nila 'yong graduation song habang pumapalakpak. Lahat sila ay nakatuon sa direction ko kaya abot langit na naman ang hiya ko. Napaka-iingay talaga ng mga baliw. "Bigay pugay sa honor student!" Sigaw ni Samuel.