Short Motto In Life As A Student Mga Nobela at Kwento

“Hindi ako makapaniwala.” “Why?” tanong niya. “Nandito na naman ako,” sabi ko. “Akala ko tapos na ang part na ‘to ng buhay ko.” “Nothing is ever really finished,” sagot niya. “You just pause.” Napangiti ako. “Hindi ka ba napapagod kakapilosopo?” Ngumiti siya ng kaunti. “Only when needed.” Naglakad kami palabas ng campus. Sa gilid ng walkway, may grupo ng mga estudyanteng nagtatawanan. May nag-aalok ng flyers, may nagre-recruit para sa orgs. Saglit akong huminto.

I hissed. "Oo na, ang daming pinaglalaban," he laughed. "Besides, I'm currently focused on my studies. I want to see what will I become if I don't give up. I want to prove that it isn't impossible for us to reach the top," I added. "Tama, same mind set naman tayo... pero sa kalagayan ko ngayon, medyo mahirap pang magpatuloy dahil ang daming ganap sa buhay," Kurt chuckled.

Tingin ko nga ay walang pumapasok sa isip ko. I am currently studying as a fourth year college student and I'm taking up Bs Biology. Ilang buwan na lang ay matatapos na ang paghihirap naming mga estudyante at ga-graduate na kami. I also maintain my high grades because I have been a certified honor student since elementary but in my current situation, tila nawawalan ako ng gana. "Okay ka lang? Malamya ka kanina sa class" puna ni Jess habang nasa cafeteria kami.

Hindi siya katangkaran, pero maliit at napaka ganda. Umupo na sa kama si Lovely, "Hindi ko talaga mapigil ang sarili ko sa pagkain. Ayoko rin pigilan ito. Ang motto ko ay, ang pagkain ay ang pinakamasarap na bagay sa buhay. Hindi ko dapat biguin ang sarili ko, lalo na ang aking bibig at mga binti. Kung kaya kong kumain ng dalawang beses lang hindi ako kakain ng higit pa sa dawala. Kung puwede akong humiga, hindi ako uupo. Basta’t nakakain ako ng masarap, umiinom at nagpapahinga nang maayos, ang sarap na ng buhay ko."

"Avril, if you could give your high school self one piece of advice, what would it be?" Ngumiti ako. Finally, a good question. "I would tell my younger self not to worry too much about fitting in or conforming to expectations. Embrace your uniqueness, take risks, and believe in your dreams. It's the quirks and passions that make life truly fulfilling." "Anything that you can share to everyone about life, love, studies, career, or anything?" Malalim akong bumuntong-hininga at saglit na nag-isip. Tumahimik ang lahat habang naghihintay din sa sasabihin ko.

sinsero n'yang sabi. I nodded. "Ok lang, engineering ka nga pala." Kapag engineering student ka, kailangan mong i-balance ang paglalandi mo. Siyempre, naiintindihan ko siya. Mahirap ang kinuha n'yang kurso at fully loaded din siya minsan dahil thesis month na nila. He's a graduating student, so as Mark and the others. Kaya siguro single pa rin itong si Mark kasi busy sa plato.

Naiintindihan ba ng lahat ang aking ipinahiwatig? Para sa malusog at masaganang pamumuhay ipagpatuloy po natin ang ating pagkakaisa para sa kaunlaran ng ating lungsod. Ituon ang bawat sarili sa ating mga gawain para hindi mahuhumaling sa maling bisyo. Sa mga kabataan may mga sports tayong pweding gawin na libangan. Ngunit higit sa lahat kailangan i-priority natin ang ating pag-aaral. Huwag idahilan ang kahirapan para makamtan ang inyong mga pangarap. Kumilos ka at huwag mong ikahiya ang iyong pinanggalingan. Maging matapang ka na harapin ang bawat hamon sa iyong buhay. Natatandaan ba natin ang kasabihan na “Ang kabataan ay ang pag-asa ng ating bayan.”

' Napaiwas na lang ako ng tingin sa sinabi n'ya, "anyways, I need a car. A Racing car." "Right, I forgot, isa ka na palang University student, and you seem enjoying your new life." I laughed sarcastically at his remark, "fool. Alam mo bang araw-araw nasa hukay ang isa kong paa dahil sa unibersidad na 'yon? at kung hindi ko mapapanalo ang race na 'to. Hindi lang ako, may iba pang estudyanteng madadamay!" "Woah, hold on, where's that menacing aura coming from?" sinamaan ko ulit s'ya ng tingin, "Aight, since mukang seryoso ka sa sinasabi mo, I'll help you." kinindatan n'ya ako.

Kung sasagot ay iisa o tatlong salita lamang lalo na kung hindi importanti ang tinatanong niya. Bubulong-bulong na sumakay na siya at inirapan pa si Eros na nakatutok ang mata sa laptop na nasa kandungan nito. Akala niya ay hindi nito mapapansin ang ginawa niya pero sinulyapan siya nito. Tumabingi ang ngiti niya at pasimpleng inayos ang kanyang buhok. “Investing in your university will give you the privilege to do what you want. Or I might buy the whole university to ensure that you're having a good time while studying,” saad nito.

Dalawang buwan na mula nang magsimula ang klase, at ngayon ay paparating na naman ang first semester exams. Naghahabulan na naman ang mga estudyante para sa mga requirements na kailangan nilang ipasa, mabuti na lang at hindi kami isa don ni Shantall pero pagod pa rin kami dahil goal namin ang makakuha ng With High Honor title. "Shantall!"