Novel & Cerita Short Poem About Respect

Tinanggap nila ang mga kaparusahang nararapat ipatang sa kanila at buong loob nila itong pinagdusahan. Naging malinaw rin sa amin ang tunay na kahulugan ng propesiya... at ang kahalagahan nito. Through accepting the diversities and differences of one another, it will result in tremendous unity and peace. Respect is also a big thing, a significant one. Respecting people while making yourself respectable at the same time begets a miraculous impact on the broader perspective.

Walang ano-ano'y marahas kaming inilapit ng mga iyon kay Sarry. "You really got that sharp tongue huh?" anito kasabay ang paglapit sa'kin. "Wala ka na ba talagang takot diyan sa katawan mong babae ka? At talagang harap-harapan mo akong binabastos?!" Inismiran ko lang ito. "Bakit? Deserve mo ba ng respeto?" "You b*tch---" "You should have know that for a long time, Sarry. Respect is earned not given! How can I fvcking respect a murderer who had bring so much nightmare in my life?!"

Dahil alam nilang anuman ang kahihinatnan, ang pagpili nila sa isa’t isa ay hindi naging pagkakamali. At kung sakaling dumating ang araw na mag-iba ang landas— maglalakad sila palayo nang hindi galit. Hindi bitter. Kundi may respeto. Sa ngayon, may isang taon. Isang taon para subukan. Isang taon para patunayan. Isang taon para malaman kung ang “tayo” ay kayang magtagal— kahit ang mundo ay hindi tumitigil sa pag-ikot.

At sa isang iglap, alam kong maaari kong gamitin iyon. Ngumisi si Wade, mabagal pero puno ng iritasyon. “Respeto? Hindi basta-basta ibinibigay ang respeto, Zaid. Alam mo ’yan. Sa mundong ginagalawan natin, ang respeto ay para lang sa may kapangyarihan - sa mas mataas ang antas, sa mas may kontrol. And clearly…” Tumigil siya saglit, itinaas ang kilay habang nakatingin sa kapatid, “That’s me.” Kita ko ang bahagyang panginginig ng mga kamay ni Zaid, pero hindi siya umatras.

Ang bagay na iyon ang importante sa'kin. I'll give him time. Respect begets respect. Ika nga nang marami.

Despite of my knees wobbling, I managed to glare at him. "You think they will believe you?" I clenched my jaw and I wasn't able to move for seconds. "Yes. You think I cannot do it?" He doesn't deserve an ounce of respect from me. Respect is given to those who deserve it. At hindi s'ya kasama roon. "Go on. Let's see that." Panghahamon niya. Nakakalungkot na kung sino pa ang nang-aagrabyado ng iba ay sila pa ang matapang.

Tumayo na ako at nagpaalam na tapos nang kumain. Hindi nakagalaw si Anne sa kinauupuan at tila natigilan pa sa paghinga. Isang kalabit na lang ay tutulo na ang kaniyang luha. Pero mas lalo pa siyang nabigo nang kahit hindi pa tapos kumain ay tumayo na rin si Aziel at sumunod sa akin. They said if respect is no longer served, you must have the courage to leave. But for me, before you took your heels, you must let them taste the medicine they deserve.

At lalong hindi sana ako nahusgahan at pilit na ibinaba ang sarili sa pamamagitan ng mga salitang isinigaw ko, na utos ng babaeng iyon! But now I learned my lesson. Even though my past still haunted me, one thing is for sure. "Nobody respect me the way I respected myself," I whispered. Just because someone desires me, does not mean they value and respect me... I know that now, and I will apply that to protect myself... Because no one does. ***

I never felt so unwanted in my whole life until he made me feel it. "You don't know how much respect I have for you right now, so don't ever questioned me again. Ngayon, kong nirerespeto mo talaga ako bilang hari, susundin mo ang utos ko." I snorted. How could he confidently say that he is respecting me when it was very clear that what he wanted me to do makes me loss the remaining respect I have to myself? If respecting me; means taking away my dignity, then I don't need it. He can saved it all to his self.

aniya, "Pero dapat alam niya ang kahalagahan ng responsibilidad at respeto." Tumayo ako mula sa pagkakayakap kay Amara at humarap sa babae, na ngayo’y halos lumuhod na sa takot. "Bibigyan ka namin ng pagkakataon," sabi ko, "Pero siguraduhin mong hinding-hindi na mauulit ito. Pag-respetuhan mo ang bawat tao sa paligid mo, lalo na ang mga mas nakababata sa’yo." Napasalampak sa sahig ang babae, umiiyak sa pasasalamat. "Salamat po, Ma’am Anne! Salamat po, Sir Dixon! Hindi ko po kayo bibiguin."