Short Quotes About Freedom Mga Nobela at Kwento

“Minsan lang talaga, parang ang hirap tanggapin na kailangan nating isakripisyo ang ating kalayaan sa ngayon para sa kalayaang pangako ng hinaharap. Gusto ko na sanang makalabas nang walang kasama, bumili ng pagkain sa palengke nang hindi lumingon sa likod sa bawat hakbang, o dalhin si Cael sa pampublikong parke nang walang kaba sa dibdib. Parang nakakulong tayo sa sarili nating kaligtasan.” Inabot niya ang aking mga kamay at pinisil ito nang mahigpit, ang kanyang mga palad ay mainit at puno ng lakas na tila ibinibigay niya sa akin. “Tingnan mo ang paligid natin, Sophia. Hindi ito pagkakakulong—ito ay proteksyon. Ang tunay na pagkakakulong ay ang panahong kasama mo pa siya, kung saan wala ka

‎I REFUSE ‎ ‎Avianna's POV (Part 1) ‎ ‎Kung may isang bagay na gusto kong maranasan sa buhay ko, iyon ay ang kalayaan. ‎ ‎Hindi pera. Hindi marangyang buhay. Hindi ang pagiging tagapagmana ng isa sa pinakamalalaking kumpanya sa bansa. ‎ ‎Kalayaan. ‎ ‎Nakakatawa, hindi ba?

" Nasa akin na ang buhay mo simula noong pumanaw ang ama mo! Kung hindi dahil sa akin, saan ka pupulutin? Walang natira sa iyo kung hindi dahil sa akin!" "Pero hindi po ibig sabihin noon ay kayo na ang may karapatan sa lahat," sagot ko, ang mga kamay ko mahigpit na nakasapo sa gilid ng suot kong damit. "Kahit papaano, may mga bagay na para sa akin lamang at isa na iyon ang buhay ko. Miranda, I did everything you told me. please give me the freedom I have right for…"

Pahayag ni Ella. “Hindi mo mapanghahawakan ang pangako ng taong labis ang takot. Lahat ay ipapangako ng taong naghahangad na makalaya sa gipit at nakakatakot na sitwasyon, upang makamtan ang kalayaan. Ngunit kapag nakamtan na ang kalayaan, at alam na may magbibigay proteksiyon na sa kanya ay saka papasok ang paghahangad na makamit ang hustisya.”

I am freaking happy ngayong mayaman na ako at mas lalong sasaya ako kapag mas lalong yayaman ako! Dahil nabibili ng kayaman ang freedom na hinahangad ko! Kaya akong protektahan ng pera at protektahan ang future ko! Hindi nabibili ng pera ang kasiyahan? Pagmamahal? Kayang- kayang bilhin ‘yun ng pera! Dahil sa panahon ngayon, lahat ng satisfaction, gratitude pati pagsagot ng problema ay nakaikot sa pera!

Tiningnan ako ng mga ito na parang nagtataka kaya si Ana naman ang nagsalita. "Remember? We're not fighting because of dignity, but because we want to be free." Binigyan ko lamang nang matamis na ngiti si Ana dahil sinagot nito ang mga tanong sa mukha ng mga kasama namin sa table. Tama, kailangan namin ng freedom. Kung dignidad lang ang usapan ay halos wala na kami non dahil sa dami naming maling nagawa. Marami na rin kaming misyon na ang iba ay tunay na nakakikilabot dahil sa hawak kami sa leeg ng DQM, wala kaming magawa simula pa man sa mga parents namin pero hindi ko muna sasabihin 'yan dahil sobrang haba. Next time.

"Libre ni Reden! Grab na ang grasya!" "We want ice cream too, buddy!" -Leon "Vanilla ice cream for me!" -Ian Pati si Phoenix na hindi fan ng ice cream ay napapataas ng kamay at sinabing, "May magnum ba dito? Para sulit naman ang libre." Humalukipkip din pagkatapos. Basta libre ang pag-uusapan ay magbo-boluntaryo kaagad silang lahat dahil minsan lang naman sa kanila ang manlilibre. Pareho kasi silang kuripot kahit na sa kabila ng yaman nila ay napapasaya sila ng mga maliliit na libre.

"Pagkatapos kong malaman at mahuli ang tao sa likod ng lahat, ay makakalaya ka na sa lugar na ito. You will wander the city without worrying your safety. You will go back to where you used to be. You will soon be free. Free from everything. . .free from me." Ngayon ay napagtanto niyang para sa kaniya talaga ang mga sinabi nito. Nagbabadya nang tumulo ang mga luha sa kaniyang mga mata pero kailangan niyang pigilan. "You're right. Babalik ulit ako sa pagiging paruparo. I will soon gain my freedom. Fly to any places I want. . .and fly to where I really belong." Bilib siya sa sarili dahil naituwid niya ang kaniyang sasabihin without bursting into tears.

Ito ang naging saksi at karamay ko sa lungkot at saya at lalo na sa mga linggong umiiyak at nadarasal ako na sana may solusyon ang panginoon sa problema kong ito. “I’m gonna miss this, every corner of this condo feels home and freedom. I never knew that freedom could be a person. Hindi ko alam kung makakalaya ba ako sa sakit na ito, kung kaya ko bang pakawalan ang kalayaan na matagal ko ng gustong matamasa,” umiiyak na bulong ko habang mahigpit ang hawak sa aking maleta.

Sinamantala na nga nila ang pinagdadaanan ko noon tapos damay pa rin ako hanggang ngayon? "You love your freedom, right?" Naguguluhan man sa mga tanong niya ay tumango pa rin ako. I value my freedom so much pero kinailangan kong isuko para mailigtas ang mas maraming tao. At hindi naman ako nagsisisi sa nangyari dahil kahit papa'no, may kalayaan pa naman akong gawin ang mga bagay na gusto ko. "You love your freedom and I don't want to take what you love from you."