Short Quotes About Memory Novels & Stories

"Nag-aalala na baka mapurol ang isip ko? Nag-aalala na ako'y maging senile? Lauren, seryoso ka ba? Isa akong Diyosa. Pambihira ang lakas ng pag-iisip ko. Mas matalino ako sa inyo at mas mabagal ang pagtanda ko kaysa sa mga ordinaryong tao. Paano ako magiging katulad ng sinabi mo?" Seryosong sabi ni Lauren, "Ngunit sa palagay ko ay hindi gumagana nang maayos ang iyong isip sa nakalipas na anim na buwan. Bukod dito, ang iyong memorya ay nagpapakita ng mga palatandaan ng pagbaba."

" Nope. Mahirap lang kayo." " Then panong ito ang naging school ko?" Nagtatakang tanong ko. " Scholarship. You're not just a beauty, you're also blessed with intelligence. Full package. " Ngiting sagot nito. " E papano yan? Nakalimot na ako, baka pati mga napag aralan namin nakalimutan ko na din. " " Ikaw na din ang nagsabi diba. Losing your memory doesn't mean losing your abilities. Alam kong magagamay mo ulit Yan. "

–Ann Landers Tama si Ann, lilipas rin. Darating ang araw na makakalimot rin si Harah. Tipong hindi na tutulo ang luha niya sa sakit kundi dahil sa saya. Paulit ulit nireremind ni Harah ang sarili gaya ng sinabi sa quotes ni Alyson. Sabi niya: "The only thing a person can ever really do is keep moving forward. Take that big leap forward without hesitation, without once looking back. Simply forget the past and forge toward the future." –Alyson Noel

hindi napigilang tanong ni Don Hernando. “Don’t worry, Don Hernando, hindi po natin kailangang gamutin ang condition na iyan! That condition is only temporary. Most often than not, hindi na nga napapansin ng mga pregnant women kung kailan nawala ang kanilang momnesia. So it only means to say that as long as pregnant women can avoid being stressed out too much, they take care of their meals, they get enough sleep, they will notice that their brain is as sharp as usual.”

ani Mama. "Thank you, Ma," ani ko sabay ngiti sa kaniya. Itinabi ko na muna 'yung reviewer ko at kumain na 'ko agad. Tama nga naman si Mama, mas madali kong matatandaan 'yung mga pinag-aralan ko kapag may laman ang aking tiyan. Ngayon ko lang din naalala na makakatulong 'yung dark chocolate saka mani para pampatalas ng memorya. Makabili nga mamaya no'n sa may canteen.

Oo nga at hindi niya alam kung paano makitungo si Zephyra kay Lucien pero hindi 'yon problema dahil sa mata ni Lucien ay may amnesia siya. Sa nabasa niya tungkol kay Lucien Clive Harrison, isa itong mnemonist. Lucien has an extraordinary inborn ability to recall or remember any long lists of numbers, data, book entries, names, etc, etc. Kahit yung isang buong libro ay kaya nitong i-memorize, educational man o entertainment books. Napakasensitibo din nito sa mga detalye.

Nagpapasalamat parin siya dahil mahal na siya ng babae ngayon kahit hindi man niya maalala ang pangako nila sa isa't isa. "Kung sila talaga ang naka tadhana, sila talaga..kahit anong amnesia pa yan" Mahinang sabi ni Zantyr.. Sumulyap ako sakanya. Pinagtibay lang naman tayo sa mga pinagdaanan natin.. kagaya ng nasa palabas, pinagtibay lang sila sa pinagdaanan nila. Minsan sa buhay natin kailangan natin masaktan para tumibay. Hindi kasi natin malalaman kung matibay na ba tayo kung palagi lang tayong masaya. 'Experience is the best teacher'

"After my accident six years ago, madalas na’kong bangungutin nang gano'n. I don't know why? Hindi ko na naman iniisip pa ang nangyaring 'yun pero madalas pumasok pa rin sa panaginip ko." "Oh, hindi mo naman maiisip kung hindi mo maalala ang kahit ano, hindi ba?" She sounded mysterious with that, tila may hiwatig ang kaniyang komento. Biglang kinabahan si Sapphire sa sinabi nito. Stupid of you Sappy! Watch your words, alright? May amnesia ka nga, 'di ba? "Maybe because your brain is working so hard so you could remember anything now. I think that's a good sign?"

Iba ang kilig, ang excitement at lalo na ang sakit. Itinigil ko na ang pag-alala sa panaginip ko dahil kahit saan tingnan ay mali 'yon. Hindi ko na dapat iniisip pa ang nakaraan at mas mabuti pa na kalimutan ko na lang din kung ano ang napanaginipan ko. Respeto na lang sa kung ano'ng meron sa amin ni Morpheus.

seryoso nitong tugon habang nakatingin sa malayo. "Wala lang s'ya maalala Louren at tiyak ako, oras na may makita o may malaman lang s'ya sa mga nangyari sa amin noon, maaring ma-trigger 'yung utak n'ya at bumalik na ulit sa normal ang memories n'ya," puno ng pag-asa kong sambit. "Mali ka." Napatingin ako agad sa kan'ya. "Anong ibig mong sabihin?"