Short Quotes About Memory Novels & Stories

Hindi niya maiwasang hindi humanga sa talas nang memorya nito. “I don’t want to forget these memories.” Wika nang dalaga na naging malungkot ang boses. Alam niyang kahit gaano kadetalyado ang mga sinabi niya at mga naaalala niya hindi magtatagal makakalimutan niyang lahat nang iyon. Isang araw lahat nang laman nang utak niya mawawala nalang. Pasimpleng pinahid ni Samantha ang luha niya na pumatak.

Ngayon, na-realize ko na masyado pala siyang nasaktan nang mawala ‘yong lolo niya dahil siya mismo ay nakita kung paano ito mag agaw-buhay noon. Memories are indeed powerful and scary at the same time. Powerful dahil kayang ibalik nito ang pakiramdam ng nakaraan at nakakatakot dahil hindi lahat ng nakaraan ay masaya at worth it matandaan. Now, I’m scared of my own memories. “Maybe it hurts a lot right now, pero matututunan mo ring yakapin ‘yong sakit na dala ng memorya mong ‘yon, Vic.”

"Won't you tell her about that incident?" Natigilan siya. Kanina lang ay iniisip niya iyon pero hindi pumasok sa kanya ang ikuwento ito kay Lexie. Pero ngayon na tinanong siya ng kaibigan ay hindi niya malaman kung ano ang isasagot. "I—I really don't remember some pieces of that incident. Even her face and their names— you know human memory is strange. Your brain will shut down the bad memories as a defense mechanism to protect your fear. And it will let you forget something terrible that happened. Lahat sila, may nakakalimutan katulad na lang ‘yung may nangyari kahapon or kanina lang. Pero ako ang pangalan nila. Dahil estranghero sila na nakilala ko noon at nagpakilala lang at sinabi ang pa

“Oo siya nga.” “Paano ko makakalimutan iyon?” “Nay naman.” “Valedictorian ninyo iyon diba?” “Opo.” “Tapos nabuntis ng salutatorian ninyo.” Lalo akong natawa. “Grabe, detalyado pa rin.” “Aba, siyempre. Pagdating sa mga pasabog na balita, photographic memory ako.” “Nagka-love story lang naman ang tao.”

manghang tanong nito. “Mukha lang akong tanga, pero magaling ako sa memorization.” “I guess, I have judged you unfairly. You’re smart. I have belittled you.” “Kasi napaka–judgmental mo.” “Sino ba ‘yong babaeng malakas ang loob manghalik ‘di naman pala marunong?” “Hoy! Akala ko ba nagkaka–amnesia ka kapag nalalasing?” “Kasalanan ko bang ‘di ka magawang kalimutan ng isip ko?”

“Remember, ikaw ang magp-present bukas sa client.” Napamaang sandali ang bibig ko. “Iyong sa online? Anong oras ba?” “Gigisingin na lang kita. Just don't lock your door.” Tumango ako. “Oh... sige. Pero ano mo nang konek no'ng chocolates?” “Nakakaboost ng memory,” kaswal niyang sagot. “It helps you think better and focus. Keeps you awake too. Kung sa estudyante, madaling makasaulo ng impormasyon. Baka sakaling makatulong sa'yo.”

"Maaari siguro. Sapagkat sa ibang kaso, may ilang nakakalimutan kung paano magsulat at magbasa. O kaya'y nakakalimutan kung paano maglakad." Tumango ako nang hindi siya tinitingnan. Parang alam ko 'yan. Someone told me na may mga ganyang cases when it comes to amnesia. That someone... I learned a lot from him or her about medical cases but I couldn't remember him or her. Napahawak ako sa ulo ko at hinilot ito kahit na ang totoo ay hindi ko alam kung ano ang masakit sa ‘kin. Basta ang bigat sa pakiramdam at sa isip.

inis na sabi ko. A ghost of a smile is playing on his lips while he slowly nodded. Inirapan ko na lang siya at nagpatuloy na ulit sa pagbabasa. Napatigil lang ulit ako nang ilapit niya ang baso ng kape sa aking kamay. "Kape ka muna. It will help boost or improve your memory and other brain functions..." he calmly suggested.

Why are those memories keep flashing in my mind? "Don't tell me na nakalimutan mo na siya? Oh my gosh, Nelle! Hindi kami makapaniwala sa nangyayari ngayon. That's really unacceptable to believe you na nakalimutan mo na siya. Unless..." pabitin na ani Arthur kaya mas nakatutok ang atensiyon namin sa kanya. "Do you have an amnesia?" Mabilis naman akong umiling dahil doon. Paano naman ako magkakaroon no'n gayong palagi lang naman aking nasa bahay at nag-aaral?

magaan ang pakiramdam nya kay Nato. "your welcome, gumaan rin pakiramdam ko, at least may kasama ako na nkiki celebrate rin." tawa ni Nato. "sana lahat ng taong bigo instead na mag mokmok, mas mabuti pang mag celebrate kasi if that person choose to leave you then it's not for you, it means wala kang halaga sa taong yun then e celebrate mo dahil naka wala ka sa magiging malungkot mong buhay pag kayo ang nag katuluyan." seryosong turan ni Tasha.