Romans & histoires Short Self Motivation Quotes

Dagdag ko pa na ikinatawa niya. “Aminado ka rin ah?” tudyo niya. Napangisi ako dahil aminado naman talaga ako. “Siguro, wala lang talaga akong motivation, energy booster, or stress reliever na tulad mo kaya ganun ako noon.” Kamo-batok na bulong ko na mas lalong nagpatawa sa kaniya. “Totoo! Kaya sko ang liwanag ng buhay mo!” biro niya.

nakataas ang kilay na sikmat nito sa kan'ya sabay turo ng mga papeles sa ibabaw ng kan'yang mesa. "I need some motivation baby!" paawa na sabi n'ya rito. "Magtrabaho ka na dahil kailangan at marami ang maaapektohan kapag nalugi ang kompanya mo dahil hindi ka nagtatrabaho ng maayos. Ayan magandang motivation yan!" sagot nito. Sinimangotan n'ya ito at sinamaan ng tingin. "Ayoko ng ganyang motivation. Iba ang gusto ko," giit n'ya rito.

Pati ang gusto niyang itsura ng buhay namin ay matutupad niya kay Lauren. "Te, 'yung motto mo sa buhay parang kapanahunan pa ng slambook ng lola ko sa tuhod." Panglalait ni Mara sa motto ko. 'Believe and don't stop reaching for your own star. Everything will happen at your own pace." Wala na rin kasi akong maisip na gawing motto sa buhay. 'Yan nalang ang maiiwan ko sa mga makakabas man ng yearbook namin.

dagdag ko pa. Nakita ko ang marahan niyang pag-ngiti. "Tuparin mo rin ang pangarap mo para sa sarili mo. Hindi naman sa masamang maging inspirasyon mo ang ibang tao, pero gawin mo rin inspirasyon ang sarili mo para kapag nawala ang taong nagbibigay motibasyon sa'yo ay makakapagpatuloy ka,” pangaral niya sa'kin. "Basta kayo ang inspirasyon ko!" sabi ko. "Kung wala kayo ni Mama, hindi ko na lang alam!"

Bakit parang hindi siya naiilang 'man lang? "Why so?" "Because some people do not need anything to motivate them, such as comforts, uplifting remarks, or inspiring quotations. Some people simply want a hug. There are no words to say, only hugs will do." Natigilan ako at napatitig lang sa kanya dahil sa sinabi niya. Parang ngayon ko talaga naramdaman ang lahat-lahat ng pagod na nararamdaman ko.

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

May bago akong dinikit na sticky note. “Coffee is temporary. Inner peace is forever.” – R.E.S.K. “Sticky notes, Raven? Talaga ba?” “Yup. Daily dose ng motivation. Wait, may isa pa sa freezer!” Lumapit ako at binuksan ang freezer. Tinuro ko ang isa pang note sa pintuan. "Kung malamig ang puso niya, painitin mo ng ginger tea." “Creative, ‘no?” “Raven, aalisin mo ‘to lahat ngayon din.”

Those pieces of advice are helpful to me because that is the reason why I'm still surviving in my life. "Alam mo, proud ako sa'yo kasi 19 ka pa lang pero ang mature mo na mag-isip, like kapag I feel unmotivated you were always there to give me advices. Ikaw ang rason bakit ako lumalaban sa buhay na ito, kahit alam ko sa sarili ko na hindi ko na kaya," I said. Natawa naman siya sa sinabi ko. "Alam mo, bata pa lang kasi ako hindi ko na naranasan ang pagmamahal ng isang magulang, kaya naman kailangan kong lumaban dahil sarili ko lang naman ang kakampi ko sa laban na ito, I need to learn a lot about life," he said. "Kaya nga proud ako sa'yo dahil nakuha mong magbigay ng advices sa ibang tao kahi

wika ko tiyaka pinatay na ang tawag Wala akong inaksayang oras kahit nga alas dose o ala una na ng gabi ay Sige parin ako sa pag t-training ko dahil ayukong sayangin Ang pag kakataon na ibinigay sakin ng diyos. " This is my chance, so I will give my very best para patunayan sa sarili ko na hindi ako loser at Hindi ako useless sa Mundo na ito may ilalaban pa ako, marami!" Pag momotivate ko sa sarili ko dahil mahirap na mapagod. Nag simula na ako sa mga mahihirap na bagay, dumaan ang ilang linggo ay natapos na din ako sa pag sasanay ko.

“Sa trabaho po ba?” Marahang tango naman ang kaniyang isinagot. Mahina akong tumawa. “Ma, kasisimula ko lang. Hindi pa nga ako nakakatatlong buwan sa ginagawa ko, siyempre hindi pa ako pagod. Paano ako mapapagod kung kayo ang motivation para bumangon araw-araw?” “Anak—” “Ma, huwag mo akong alalahanin. Ang unahin niyo ni Papa ay mga sarili niyo. Kaya ko ang sarili ko. Huwag po kayong mag-alala”