Shuttering In Tagalog Novels & Stories

sagot niya dahilan para mabuhayan ako ng loob. He then shook his head at napasinghap pa habang nakapameywang. Napaiwas siya ng tingin, at kung hindi ako namamalik-mata'y nakita kong parang nanunubig ang kanyang mga mata. "... B-But I can't"

pilit ngiti kong sabi " Eh bagong bili palang niyan na printer ah ". sabi naman niya Isip Chin!mag isip ka ng dahilan! " Ahm..sira na po eh.. hehehe ". saad ko " Teka-Lalabas na po ako ng maiprint ko na ito ". tatayo na sana siya ng magsalita na kaagad ako at dali daling binuksan ang pinto at lumabas

Pinunasan ko iyon gamit ang kanang hinlalaki ko at hinalikan sa noo at muling tinitigan. "Sshhh. Don't cry, baby. Mahal na mahal kita. Hindi ko na alam ang gagawin ko kung sakaling mawala ka pa sakin. Hindi ko alam kung saang mental facility ako hahagilapin kapag nagkataon."

Pambihira! "I'll leave now, okay? May aasikasuhin pa ako. Thank you talaga." Paalam niya. Tango naman ang naisagot ko. Habang palabas siya ng pinto ay hindi maalis ang ngiti mula sa mga labi niya. Ang saya niya. Sana lahat.

Matalim n'yang inilipat sa 'kin ang tingin. "Will you please shut your mouth? Ang ingay mo!" iritado n'yang wika at muling yumuko para tingnan ang sugat at pinupunasan n'ya ng alcohol. "Fvck!" paimpit n'yang mura at kitang kita ko sa mukha n'ya ang sakit na nararamdaman n'ya.

Pinatahimik siya ng mga kasama. "Shut up!" nanlilisik ang mata ni Loriel tapos ay bigla siyang ngumisi,"And do you even think na hahayaan ko kayong maging masaya? In your dreams! Walang magiging happy ending!" kinagat ko ang ibabang labi sa wika niya.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Literal na tagos ang patunay ng aking pagsuko at kahinaan. The indifference I was trying so hard to project wavered. My breath hitched, a small sound in the quiet room. "Good idea," pilit kong sabi, biglang naging paos ang boses ko. Tumayo ako kahit na nanghihina pa ang mga binte ko at pinwersa ang sarili kong umiwas ng tingin sa kaniya. "I'm going to take a nap. I'm tired."

Sobra ba siyang nasaktan noon? I kissed it, like I was making the pain go away. Nababaliw na siguro ako, pakiramdam ko ay hindi na ako ito. "Fuck, I said fucking stop it!" Hindi ako nagulat sa kaniyang sigaw, nagulat ako sa aking sarili. I was just staring at him. Inihiga niya ako at umupo siya ng kama. He palmed his face and looked at me. Naglalabasan na ang ugat sa kaniyang leeg.

Makaraan ang ilang segundo ay bumungad ang maliwanag na ilaw na ikinapikit ko. Masasayang ingay mula sa karamihan, mga hagikgik at harutan ng iba at iilang nagbabatian sa isat-isa. Mabilis kong binuksan ang aking mata at awtomatikong rumihestro ang gulat sa aking mukha. "Paraiso," naibulong ko habang ang aking bibig ay bahagyang nakaawang dahil sa pagkamangha.