Novel & Cerita Sigurado In English

I mulled his words over carefully. "So you mean, I would owe you a favor?" Tumango siya, and my body stiffened. "And you can use it at any time?" tanong ko ulit and he nodded as a response. "Paano ako makakasiguro na hindi ka hihiling ng bagay na hindi ko kaya o hindi pabor sa 'kin?" "Paano ka makakasiguro?" He repeated my question. "Simple lang. Trust." I gazed into his eyes, scrutinizing his face to see if there were any cracks, any hint of joke. Pero wala.

Grr! “So, my question is, sigurado ka na ba talaga na ayaw mong lumabas para sulitin ang last day natin—” “Alam ko nang last day na natin dito at hindi mo kailangang idiin sa akin iyon. Tsk!” pairap na asik ko sa kanya. “At oo, siguradong-sigurado na ako na ayokong umalis maski ang lumabas. Ayoko.”

Ako ang bahala at siguradohin ko sa'yo hindi masasayang ang pagtitiwala mo sa akin. Mabuti naman kung gano'n sana malaman na natin ang totoo. Wag kana masyadong ma-stressed gorang. Gagawin ko lahat ang paraan para malaman ko kung ano ang tinatago ng lalaking yan. Hayaan mo bukas sisiguraduhin kong may malalaman na ako tungkol sa kanya. Asahan ko yan gorang. May sasabihin pala ako sa'yo gorang.

"Eh, kasi. . .mahal kita at gusto ko iyong gawin kasama ka kahit wala akong kasiguraduhan." That earned a genuine smile on Zandro. "That's it, Mi Amor. Gusto kong subukan kahit na wala pa itong kasiguraduhan. Assurance is actually a myth these days, maski ang alon sa dagat at direksyon ng hangin ay paiba-iba. We can never promise tomorrow, but I will fight for our future. I will do that with you, with only you because I. love you. you. hear that? I love you. Now, what's still unclear to you?"

"How do you know?" "Because I'll make sure it doesn't." Tahimik akong tumango. Gusto kong maniwala. Gusto kong magtiwala. Pero sariwa pa rin ang lahat. Masyado pang masakit. "Okay," sabi ko. Bahagyang nagliwanag ang mukha niya. "Okay?" "Okay. I trust you." Ngumiti siya. Tunay na ngiti. Punong-puno ng ginhawa.

Rinig ko pa ang pagbuntonghininga nito mula sa kabilang linya. “B . . . Sisiguraduhin mo na hindi ka sinasaktan ha! Please . . . H'wag mo akong paglilihiman. Gusto kong sabihin mo lahat sa 'kin, okay?” “Okay, I understand, promise!” Nang makasigurado na s'ya na maayos lang ako ay ibinaba na nito ang tawag. I'm okay . . . Kaya ko pa naman. Nasigawan lang ako, normal pa naman 'yon. Hindi sigaw niya ang magpapasuko sa 'kin.

“Sigurado ka bang okay ka lang dito mag-isa?” Tumango ako, pilit na ngumiti. “Oo, Marco. Ayos lang ako. Wala akong balak umalis o gumawa ng anumang bagay na ikakapahamak ko. Alam kong ‘yon ang inaalala mo." Lumapit siya at marahang hinawakan ang kamay ko. “Hindi naman sa ganon, gusto ko lang makasiguro. Gusto kong marinig mula sa’yo na kaya mo pa.”

tila siguradong-sigurado na sabi niya. Umirap naman ako. “Paano ka naman nakakasigurado, aber? Hindi pa nga ako sigurado kung si Hugo nga ba talaga ang nakausap ko sa bar na ‘yon, ‘no! Baka kamuka niya lang o nagha-hallucinate lang talaga ako no’ng gabing ‘yon!”

sabi niya “Ay teka, bachelors party ba kamo, sigurado may mga babae diyan,” pagseselos niya. “Yes, for sure, honey. But don't worry, I’ll behave, I promise." "Siguraduhin mo lang Carlo Madrigal ha." "Yes, Ma'am, promise. Hindi ako titingin sa iba. Sisilip lang"pagbibiro ko Natatawa siya sa sinabi ko,

‎Mas totoo. ‎At mas delikado. ‎“Pero isang bagay lang ang sigurado,” dagdag niya. ‎Tumingin siya diretso sa akin. ‎“At hindi na kita bibitawan.” ‎ ‎