Silent Horror Novels & Stories

Bakas na ang takot sa mukha nito na siyang ikinalinga pa niya sa paligid dahil sa paraan ng pagmamasid nito sa kapaligiran. Kaya naman, sa halip na magtanong tumahimik na lang siya at nagpatuloy na sa paglalakad hanggang sa tuluyang matuon ang pansin sa mga punong umuugoy kaliwa’t kanan, animo’y nagsasayawan at nagbibigay puri ang mga ito. Kung ibabase ito sa pelikula, para kang nasa ghost city kung saan naglalakad ka sa loob ng kagubatan na puno ng mahika. Makikinita rin dito ang kakaibang aura ng paligid na siyang maaring magdulot ng kakaibang takot pero nakaka-excite na pakiramdam.

"Hindi natin sila makakausap nang maayos. Their only goal is to kill us." Muli niyang sinulyapan ang halbmiuns. Hindi niya maiwasang malungkot sa sinapit ng mga ito. They were just like the people of Phantasm before. May sari-sarili rin silang buhay. They laugh, they cry, they get mad-they get emotional.

Something is shaking inside me. "Silence means yes..." ngayon ay humalakhak na siya. Naningkit ang mga mata ko at di pa rin siya nililingon. I am so scared to feel... to witness! Bakit ba 'to nangyayari ngayon? Am I not too old for this? Ramdam na ramdam ko ang paglapit niya dahil ang init ng kaniyang bibig ay nanuot sa buong kalamnan ko.

One that made Damien's eye twitch. HAS CINTHYE CATOR MOVED ON FROM DAMIEN VOSS? Silence. The room became very quiet. Very. Very. Quiet. Cinthye slowly turned toward Damien. Bad idea. Terrible idea. Because his expression had become horrifying. Not rage. Not anger. Not jealousy. Something colder. Much colder. The kind of cold that preceded disasters. Romnick's voice returned. Softly this time. Almost respectfully. "I'd like everyone to know..." Nobody interrupted.

Nauna na si Brent sa pag-akyat habang nasa tabi ko si Tito, at nang nakita ko na ang floor, the surroundings was pitch black. Nagpatuloy pa rin si Brent, at nakita kong mas lumawak pa ang ngiti ni Tito. Naririnig ko na ang pagsunod ni Tita habang patuloy pa rin kami sa dilim. How can this place be this dark? And in the middle of the silence, I hear a familiar high pitch voice chuckle. High enough to be assumed from a toddler. My chest began to pound as my mind led me to places, caused by confusion. I started imagining different scenarios, and didn't help myself and thought that this place might be haunted.

Baka may himala. “Cindy…” basag ang boses niya. “Mas pinili na niyang umalis.” Dahan-dahan niyang iniharap ang camera. Wala na ang mga aparatong nakakabit sa katawan ni Niel. Wala na ang mga tunog ng monitor. Wala na ang mahinang tibok na pinanghahawakan ko. Tahimik. Sobrang tahimik. “Hindi…” bulong ko.

Malamig naman sa loob pero pakiramdam ko subrang init kahit kami lang dalawa dito sa loob. Malayo ang agwat namin sa isa't isa. Nakasandal siya sa pader habang nasa ilalim ng bulsa niya ang kanyang isang kamay. Habang ako naman dito sa kabilang gilid hindi mapalagay.Dahil hindi ko alam kung kausapin ko ba siya. " Why are you feeling uneasy? Did you read the contract carefully, miss Sandoval? Kahit dalawa lang tayo, kailangan mong sanayin ang sariling maging malambing sa akin."

CELESTINE VIENNE NAPAHAWAK ako sa noo nang maramdaman kong parang unti-unting pinipiga ang loob ng ulo ko— Masakit, mabigat, at may kung anong gumagapang na hilo mula sentido pababa sa batok. Mariin paring nakapikit ang mga mata ko, hoping the pounding would stop—but it didn’t. Sa halip, parang sinasampal ng alaala ang utak ko, dahan-dahang binabalikan ang mga eksenang nangyari kagabi. Kaagad akong nagmulat ng mata at bumungad sakin ang hindi pamilyar na kwarto. Bumaling ako sa kabilang kama at nakita ang hubad na likuran ng lalaking mahimbing na natutulog.

Hindi ko alam, pero pakiramdam ko kasi ay parang may masamang mangyayari. Kasabay ng pagsinghap ko ay ang pagputok ng baril sa kung saan. Sigawan naman ng mga tao ang narinig ko, at hindi ko maiwasang manglamig sa kaba, takot, at higit sa lahat ay punong-puno rin ng tanong ang aking isipan. “They’re here.” “Sino?” tanong ko, at nanginginig pa ang aking labi sa takot.

Pero sino? Hindi siya bumaba sa kotse bagkos ay pinaandar niya ito dahil sa kalituhan. Kinakabahan siya sa mga oras na iyon. Palingon - lingon siya sa daan baka may nakasunod na kotse o di kaya may tao roon. Agad siyang umalis sa lugar. -------